KAMIL KRASOWSKI: – Księże Rektorze, 24 listopada obchodzimy uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Taki tytuł nosi Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu, jest to więc Wasze święto. W jaki sposób je obchodzicie jako wspólnota seminaryjna?

KS. DR DARIUSZ MAZURKIEWICZ: – Święto Chrystusa Króla to przypomnienie, że Jezus przez swoje dzieło zbawienia staje się królem wszechświata. Musimy jednak pamiętać, że królowanie Chrystusa jest dalekie od naszych wyobrażeń o roli władcy. Na Jego głowie nie znajduje się korona ze złota, ale z cierni, którą Jezus przyjmuje w czasie swojej męki, a która oznacza Jego uniżenie i pragnienie bycia sługą. Podobnie królestwo Boże, ogłoszone przez Chrystusa, jest zaprzeczeniem zasad, którymi kierują się ziemscy władcy. Dlatego nasze upodobnienie do Chrystusa Sługi musi polegać na wyrzeczeniu się chęci panowania i przyjęciu roli ludzi posłanych do głoszenia mocy krzyża. Ale to głoszenie może odbywać się jedynie przez świadectwo pokornego i gotowego do służby życia. We wspólnocie seminaryjnej tego dnia nie świętujemy w naszym domu, ale staramy się to robić wraz z całym Kościołem diecezjalnym, bowiem alumni udadzą się do wybranych parafii. Postać Chrystusa Króla jest natomiast obecna w całym roku w różnych aspektach formacji seminaryjnej. Ostatecznie musi ona zmierzać do upodobnienia kandydata do święceń do Chrystusa Sługi, a to może dokonać się jedynie przez jak najczęstsze praktykowanie posługi wobec chorych i ubogich. Temu też służą praktyki seminaryjne. Nie obchodzimy zatem tego święta tylko w jeden dzień, ale staramy się to robić w ciągu całego roku. W końcu tytuł naszego seminarium do tego zobowiązuje.

– Powiedział Ksiądz, że klerycy paradyskiego WSD udadzą się do parafii. Ilu kleryków do jakich parafii i co jest głównym celem tego corocznego wydarzenia?

– Do parafii udają się nie tylko alumni, ale także formatorzy seminaryjni. W tym dniu staramy się być obecni w różnych parafiach diecezji. Oczywiście trudno tu wymieniać wszystkie. Jest to okazja do wspólnej modlitwy, do spotkań z wiernymi, a szczególnie z Przyjaciółmi Paradyża i ze służbą liturgiczną ołtarza. To również doskonała okazja do podziękowania za wszelkie dobro, które otrzymujemy przez cały rok. Mam nadzieję, że może przy tej okazji ktoś usłyszy głos powołania i zdecyduje się w przyszłości na rozpoczęcie formacji.

– Jednym z głównych wydarzeń przyszłego roku w naszym Kościele diecezjalnym będzie koronacja obrazu Matki Bożej Paradyskiej. Jak przygotowujecie się do tego wydarzenia?

– Zapraszamy do wspólnej modlitwy różne wspólnoty naszej diecezji. Organizujemy wiele spotkań, zapraszamy wiernych do pielgrzymowania. Chcemy, by dom seminaryjny stał się w tym roku centrum modlitewnym diecezji. Ponadto od kwietnia do czerwca 2020 r. obraz Matki Bożej Paradyskiej będzie peregrynował po parafiach naszej diecezji. W tym czasie będzie głoszone słowo Boże, będą świadectwa, wspólna modlitwa, spotkania z młodzieżą. Oczywiście przed nami wiele spraw organizacyjnych, o które należy się zatroszczyć. Ale te przygotowania angażują całą wspólnotę Kościoła diecezjalnego.

– Co koronacja oznacza dla naszego diecezjalnego seminarium i naszego Kościoła lokalnego? Czy wiążą się z nią jakieś szczególne łaski?

– Wiążemy z nią nadzieję na nowe powołania do naszego seminarium. Mam głębokie przekonanie, że Bóg wzywa wielu młodych ludzi do służby w Kościele, tylko niektórym brakuje odwagi, by odpowiedzieć na to wezwanie, a następnie w wolny sposób rozpocząć formację do kapłaństwa. Chcemy oddać Maryi sprawy powołań w naszej diecezji i to ma być najważniejsza łaska, o którą chcemy prosić. Pozostałe z pewnością określi biskup diecezjalny w dekrecie ustanawiającym sanktuarium w Paradyżu.

– Czego Ksiądz Rektor życzyłby sobie i seminarium w tym kończącym się i nadchodzącym nowym roku?

– Przede wszystkim odwagi do dawania świadectwa i podążania drogami Ewangelii, tak by seminarium było miejscem formacji uczniów Chrystusa. A tak po ludzku, to sił do wypełnienia wszystkich obowiązków. A w przyszłości seminarium pełnego alumnów.