Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Błogosławiony czas

Kościół na Podbeskidziu w czasie epidemii włącza się w różne działania, które niosą pomoc – zarówno duchową, jak i poprzez konkretne czyny.

Niedziela Ogólnopolska 14/2020, str. 46

Archiwum parafii Hałcnów

Dominikanie z Ustronia-Hermanic i księża z Hałcnowa wyruszyli w IV Niedzielę Wielkiego Postu z Najświętszym Sakramentem ulicami swoich parafii i błogosławili wiernych stojących przed domami i zgromadzonych w oknach.

– Pragnęliśmy, aby błogosławieństwo umocniło wiarę w Bożą obecność w doświadczeniu, które teraz przeżywamy – powiedział o. Cezary Jenta OP z Hermanic.

Reklama

W tę samą niedzielę bp Roman Pindel przypomniał w bielskiej katedrze św. Mikołaja, że „czas epidemii może okazać się czasem błogosławionym, a każdy z nas może budować odnowiony Kościół w Polsce, jeśli w tym czasie zwrócimy się do Boga przez udział w nabożeństwach za pośrednictwem mediów i np. sięgniemy po książkę religijną, która pogłębi nasze rozumienie modlitwy, czy Pismo Święte, by poznać wolę Pana”. Rzeczywistość pokazuje, jak wręcz niezbędną pomocą duchową dla każdego, kto w tym trudnym czasie pozostaje w domu, są transmisje Mszy św., rekolekcji (także diecezjalnych) i nabożeństw.

Do 24 marca codziennie były otwarte kościoły w naszej diecezji. Można było adorować Najświętszy Sakrament, skorzystać ze spowiedzi św., przyjąć Komunię św., porozmawiać z kapłanem. Po wprowadzeniu 24 marca następnych ograniczeń w przemieszczaniu się transmisje nabrały jeszcze większego znaczenia dla duchowego umocnienia wierzących.

Diecezjanie włączyli się też w różne akcje, które mają pomóc osobom niewychodzącym z domu w załatwianiu spraw niezbędnych do życia codziennego. Wolontariusze robią im zakupy, wyprowadzają psy, przygotowują i zanoszą posiłki, rozmawiają z nimi przez telefon bądź komunikatory internetowe.

Wierni angażują się również w pomoc szpitalom i różnym ośrodkom proszącym o pomoc – wspierają je datkami finansowymi czy włączają się w szycie maseczek. Takie maseczki szyją bezpłatnie chociażby panie z Firmy „Ruah” w Czańcu czy siostry serafitki z Oświęcimia. Do tego, z zachęty biskupa ordynariusza, diecezjanie podjęli w swoich domach akcję: „Adoptuj medyka”, polegającą na codziennej modlitwie za osobę pracującą w służbie zdrowia na czas trwania epidemii.

2020-03-31 14:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

List działaczy "Solidarności" w sprawie kardynała Gulbinowicza

2020-11-23 23:00

Episkopat.pl

“Domagamy się przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej - czytamy w liście otwartym skierowanym m.in. do Nuncjusza Apostolskiego w Polsce.

Działacze “Solidarności” związani z Wrocławiem napisali list w obronie kardynała Henryka Gulbinowicza. Kierują go m.in. do abp. Salvatore Pennacchio, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, Prymasa Polski, abp. Wojciecha Polaka, Przewodniczącego KEP - abp. Stanisława Gądeckiego oraz Metropolity Wrocławskiego - abp. Józefa Kupnego.

Autorzy listu uważają, że uznanie kardynała Gulbinowicza za współpracownika SB jest “kłamliwym nonsensem”. Ponadto przypominają o zasługach hierarchy i jego działalności w latach 80-tych, kiedy rodziła się i rozwijała “Solidarność”. Zauważając, że stanowisko Stolicy Apostolskiej było “lakoniczne” i “ogólnikowe”, sygnatariusze listu domagają się dokładnych wyjaśnień w sprawie oskarżonego kardynała Gulbinowicza.

Treść listu:

Ekscelencje, Czcigodni Księża Arcybiskupi,

20 listopada 2020 roku Kardynał Henryk Gulbinowicz mocą decyzji radnych pozbawiony został tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia. Decyzja ta była efektem stanowiska Stolicy Apostolskiej, wyrażonego w lakonicznym i ogólnikowym komunikacie. Na Księdza Kardynała nałożone zostały surowe, bezprecedensowe kary. Sformułowano też niezwykle ciężkie oskarżenia o czyny niegodne i o współpracę z byłą Służbą Bezpieczeństwa.

Stwierdzenie o współpracy z SB jest kłamliwym nonsensem.

W takim kształcie, w jakim funkcjonuje ono w przestrzeni medialnej, nie znajduje żadnego potwierdzenia w stanie badań.

W przypadku kwestii o charakterze obyczajowym w przestrzeni publicznej, poza jednostkowym świadectwem o wątpliwej wiarygodności, brak jest jakichkolwiek konkretów.

Domagamy się zatem przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej.

Nasz stanowczy sprzeciw budzi zarzut o współpracę śp. Księdza Kardynała z SB. Ze zgromadzonej i dostępnej w zasobach IPN dokumentacji wynika tylko i wyłącznie, że z księdzem, biskupem, a następnie arcybiskupem Henrykiem Gulbinowiczem prowadzony był jedynie tzw. dialog operacyjny, zaś On sam nigdy nie był „osobowym

źródłem informacji”. Wszelkie oparte o tę dokumentację sugestie, pojawiające się głównie w mediach, a wskazujące na delatorski charakter tych kontaktów czy osiąganie dzięki nim osobistych korzyści (z nominacją na wrocławską stolicę arcybiskupią włącznie) nie są zatem niczym innym, jak niedopuszczalnym przekroczeniem obowiązujących w nauce granic dowolności interpretacyjnej i nadużyciem propagandowym.

Dzisiaj, gdy z zadziwiającą łatwością formułuje się gołosłowne oskarżenia i feruje „kapturowe”, jak w czasach komunistycznych, wyroki, warto zatem przypomnieć raz jeszcze kwestie oczywiste.

Czujemy się zobowiązani, jako uczestnicy, a zarazem świadkowie tamtych czasów, przypomnieć to, co wiąże się z wrocławskim Kardynałem – jego ogromne, wymierne wsparcie dla idei „Solidarności” i ludzi „Solidarności”. Był z nami od początku ruchu, od sierpniowego strajku. To On udzielił błogosławieństwa strajkującym w sierpniu 1980 roku, a potem poświęcił lokal związkowy przy ówczesnym pl. Czerwonym, wspierając dobrą radą ludzi kierujących „Solidarnością”. To On, nie ograniczając się do symbolicznych gestów, jednoznacznie wspierał niezależny Związek podczas obrad Episkopatu. To Jego postawa przenosiła się na dolnośląskich proboszczów i wikarych, biorących udział w formowaniu niezależnych postaw. To u Niego, jako rzeczywistej opoki, znalazły schronienie fundusze związkowe, owe słynne „80 milionów”. To On otoczył troską internowanych oraz ich rodziny, wspierając, również materialnie, represjonowanych. To On, poprzez tradycyjny, wigilijny opłatek, integrował środowisko akademickie. To On był protektorem Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego, inspiratorem „Tygodni Kultury Chrześcijańskiej”, opiekunem najrozmaitszych niezależnych inicjatyw – od społecznych po artystyczne.

Domagamy się wyjaśnień, i mamy do nich prawo, bo nie kierują nami, sygnującymi to przypomnienie, doraźne, utylitarne względy. Jedynie poczucie, że w chwilach trudnych należy dać świadectwo prawdzie. Pozostać przyzwoitym. Bo choć reprezentujemy dzisiaj różne, czasami odległe, polityczne i światopoglądowe opcje, to doskonale wiemy, kim był dla nas Kardynał Henryk Gulbinowicz.

List podpisali:

Władysław Frasyniuk, przywódca dolnośląskiej „Solidarności”, przewodniczący ZR, RKS i RKW (1981–1989), pseud. więzienny Maolat

Bogdan Zdrojewski, działacz NZS (1980–1985), przewodniczący NZS Uniwersytetu Wrocławskiego (1982–1984), Prezydent Wrocławia (1990–2001), Minister Kultury (2007–2014), senator RP

Stanisław Huskowski, rzecznik Zarządu Regionu Dolnośląskiego NSZZ Solidarność (1981), Prezydent Wrocławia (2001–2002)

Dr Rafał Dutkiewicz, współpracownik RKS w stanie wojennym, pseud. Borys, sekretarz a następnie przewodniczący Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” we Wrocławiu, prezydent m. Wrocławia (2002–2018)

Dr inż. prof. hc Wojciech Myślecki, współzałożyciel Solidarności Walczącej, członek Komitetu Wykonawczego, pseud. Jerzy Lubicz

Barbara Zdrojewska, działaczka „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego, przewodnicząca Rady Miejskiej Wrocławia (2006–2010) i Sejmiku Województwa Dolnośląskiego (2014–2015), senator RP

Anna Janicka (secundo voto Dutkiewicz), kierowała pracami Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu w stanie wojennym

Józef Pinior, przewodniczący RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Tezeusz

Prof. Roman Duda, OKNO (Dolnośląskie Porozumienie Społecznych Komitetów Nauki, Kultury, Oświaty i Zdrowia), współpracownik „Biuletynu Dolnośląskiego”, pseud. Światowid

Prof. Włodzimierz Suleja, współpracownik RKS i RKW „Solidarność” (1982–1989), pseud. Stanisław Stefański, dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2000–2013), dyr. BBH IPN (2018–IX. 2020)

Prof. Krzysztof Kawalec, współpracownik „Solidarności” podziemnej, publicysta (1982–1989), pseud. K.M-ski, naczelnik Delegatury IPN Opole (2007–2016), dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2016–2018)

Prof. Tadeusz Wolsza, współorganizator NZS w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1981), red. nacz. „Dziejów Najnowszych” (od 2007), członek Rady i Kolegium IPN (od 2011)

Dr Kazimierz Jerie, skarbnik RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Kajetan Maria Wanke-Jerie, współpracownik RKS „Solidarność” (1982–1983)

Prof. Aleksander Labuda, członek prezydium ZR Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”, delegat na I KZD, współpracownik RKS i RKW (1983–1989)

Prof. Ludwik Turko, przewodniczący „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1991), członek Ogólnopolskiej Sekcji Nauki „S” (1981–1989).

Jerzy Dul, przewodniczący TKZ „Solidarność” Kolejarzy Węzła Wrocław (1984–1989)

Rafał Bubnicki, dziennikarz „Z Dnia na Dzień” (1982) i „Obecności” (1986–1989), pseud. Marek Zaborowski

Jerzy Malinowski, członek RKS Dolny Śląsk, Przew. MKK Grabiszynek (1983-1990), red. naczelny „Victorii”, pseud. Czarny, Grzegorz

Kazimierz Kimso, uczestnik strajku sierpniowego 1980 roku, koordynator zakładowych struktur podziemnych, przew. ZR NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (od 2010)

Przemysław Bogusławski, przewodniczący TKZ NSZZ „Solidarność” w „Polarze” (1981–1989), członek RKS (1983)

Tadeusz Świerczewski, członek RKS (1981–1982), współzałożyciel Solidarności Walczącej, organizator Komisji Zakładowych na Dolnym Śląsku odpowiedzialny za kolportaż prasy, aprowizację, bezpieczeństwo głównych drukarń RKS, pseud. Rustejko

Prof. dr. hc multi. Andrzej Wiszniewski, doradca szefa RKS „Solidarność” (1983–1989), pseud. Stanisław El

Jan Winnik, wiceprzewodniczący ZR NSZZ „Solidarność”(1981), członek Solidarności Walczącej, pseud. Bronek

Prof. Jan Sobczyk, red. naczelny „Z Dnia na Dzień” (do 13 XII 1981)

Stanisław Skotny, członek „Solidarności”, internowany (XII 1981–VII 1982), kolporter pism podziemnych, autor tekstów

Prof. Andrzej Kisielewicz, działacz Solidarności Walczącej (1982–1989) i współpracownik RKS „Solidarność” (1986–1987), pseud. Jan Mak.

Maria Peisert-Kisielewicz, współpracownik Solidarności Walczącej (1982–1989) i RKS „Solidarność” (1986–1987)

Dr Tadeusz Kozar, współpracownik podziemnej „Solidarności”, szef podziemnego Radia RKS „Solidarność” (1982–1984), pseud. Leon, Ignacy

Małgorzata Calińska-Mayer, wieloletnia przewodnicząca NSZZ „Solidarność” Polar Wrocław, działacz zakładowych struktur podziemnych

Jan Brandenburg, przewodniczący „Solidarności” w Pilmecie, internowany, współpracownik RKS „Solidarność”

Barbara Tomaszewska, NSZZ „Solidarność” Polar, internowana (XII 1981 – VII 1982), współpracownik RKS „Solidarność”

dr Paweł Tomaszewski, członek NSZZ „Solidarność” Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, współpracownik RKS, wolontariusz w Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym

Jerzy Langer, wiceprzewodniczący RKW „Solidarność” Województwa Wałbrzyskiego (1988–1989)

Jan Koziar, założyciel Rady Oświaty Niezależnej przy RKS NSZZ “Solidarność” Regionu Dolny Śląsk, pomysłodawca „Biblioteczki Ucznia” i „Biblioteczki Pracownika”, doradca RKW “Solidarność” Dolny Śląsk i Wrocławskiego Forum Samorządów Pracowniczych, pseud. Andrzej Sadowski

Dr Maria Elżbieta Dębowska, członek Tajnej Kancelarii RKS „Solidarność” (XII 1981–X 1982), pseud. Puma, Ela

Dr inż. Antoni Goraz, doradca ZR RKS i RKW „Solidarność”, współautor „wrocławskiego” programu gospodarczego I Zjazdu NSZZ „Solidarność”, pseud. ABC, Baca, Ekonomista

Marek Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność”, pseud. Czarny

Ewa Bartkowiak-Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” Krzysztof Tenerowicz, członek Solidarności Walczącej, pseud. Korek

Zbigniew Razik, członek NSZZ „Solidarność” zakładów Zbożowych Bolesławiec, więziony za działalność związkową (II 1982 – IV 1982), współpracownik RKS

Zbigniew Jakubiec, członek Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu

Włodzimierz Mękarski, więzień polityczny (1981–1984), członek RKW NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (1987–1989), pseud. Wowa

Jarosław Broda, redaktor naczelny tygodnika „Solidarność Dolnośląska” (1980–1981) w stanie wojennym działacz „Solidarności” i Solidarności Walczącej

Anna Morawiecka, działaczka „Solidarności” i Solidarności Walczącej, dziennikarka Wschodnioeuropejskiej Agencji Informacyjnej

Mieczysław Perlak, członek Solidarności Walczącej, kolporter i drukarz (Robotnicze Wydawnictwo „Feniks”)

Joanna Turkowska z domu Szlachta, rzecznik SKS Wrocław, współpracownik KOR, internowana (1981–1982)

Krzysztof Turkowski, współpracownik KSS KOR, członek KSS, współorganizator strajku w sierpniu 1980 roku we Wrocławiu, wiceprzewodniczący MKZ NSZZ „Solidarność” działacz Duszpasterstw Ludzi Pracy, publicysta pism podziemnych, wiceprezydent Wrocławia (1990–1994)

Małgorzata Dobrowolska, współpracownik RKS, redaktor „Z Dnia na Dzień” (1988–1989)

Jacek Ossowski, członek „Solidarności”, przewodniczący Rady Miejskiej m. Wrocławia (2014–2018)

Jan Rogala, członek „Solidarności” (1980–1989), internowany, represjonowany

CZYTAJ DALEJ

Wspomnienie ks. Władysława Stanka

2020-11-25 09:37

archiwum autora

ks. Stanek był emerytowanym proboszczem w Kopytowej

ks. Stanek był emerytowanym proboszczem w Kopytowej

W dniu 17 października 2020r. w kościele parafialnym w Kopytowej (dekanat Krosno III, diecezja przemyska) odprawiono mszę św. pogrzebową w intencji zmarłego ks. Władysława Stanka

Ksiądz kanonik Władysław Stanek zmarł 15 października na plebanii, gdzie do końca jego życia w ciężkiej chorobie opiekowali się nim ks. Jacek Pusztuk i gospodyni Wiktoria Rzońca.

W pogrzebie uczestniczyło mnóstwo wiernych i kilkunastu kapłanów. Został pochowany na cmentarzu w Pstrągowej w grobie obok rodziców.

Ciało zmarłego kapłana zostało wprowadzone do kościoła w Kopytowej 17 października o godz. 10.

Mszę Świętą koncelebrowało kilkunastu kapłanów a przewodniczył rówieśnik zmarłego ks. Jan Wilusz. Słowo Boże wygłosił wicedziekan dr Wacław Socha, który podkreślił, że ksiądz kanonik Władysław Stanek przeszedł przez życie świecąc przykładem rozmodlonego życia kapłańskiego.

Urodził się 06 stycznia 1932r. w Pstrągowej a święcenia kapłańskie otrzymał 1 czerwca 1958r. w przemyskiej katedrze. Pracował, jako wikariusz w Dębowcu, Grębowie, Błażowej, Birczy, Sanok – Fara, gdzie zajął się budową kościoła. W 1976r. został przeniesiony do parafii Handzlówka a następnie do Kopytowej, gdzie był proboszczem do 2002r. Po przejściu na emeryturę mieszkał na plebanii i tutaj zmarł.

Podczas homilii padły wzruszające słowa o zmarłym kapłanie, który zawsze z wielką wrażliwością podchodził do ludzkiego cierpienia i biedy. Był gorliwym duszpasterzem. Systematycznie prowadził spotkania z ministrantami, prowadził scholę dziecięcą i młodzieżową.

W 1992r. założył w parafii krąg Domowego Kościoła, który był jednym z pierwszych w diecezji. Również parafia w Kopytowej mogła poszczycić się działalnością Akcji Katolickiej.

W imieniu naszej wspólnoty parafialnej zmarłego pożegnał Pan Roman Wierdak. Na zakończenie mszy św. gospodarz naszej wspólnoty parafialnej ks. Jacek Pusztuk podziękował kapłanom i zebranym wiernym.

Następnie trumna z ciałem zmarłego kapłana w eskorcie straży pożarnej z Kopytowej została przewieziona do rodzinnej miejscowości Pstrągowa.

W poniedziałek 19 października o godz. 12 rozpoczęła się msza św. pogrzebowa w Pstrągowej, na którą przybyło wielu kapłanów m.in. dziekan ks. Jan Bielec, parafianie z Kopytowej i Pstrągowej.

Wszystkich przybyłych przywitał proboszcz ks. Kazimierz Płonka.

Homilię wygłosił ks. prałat dziekan parafii Ustrzyki Górne Marek Typrowicz, który pracował, jako wikariusz w parafii Kopytowa. Zaczął on swoją homilię słowami:

„Boże, mój Boże, szukam Ciebie

I pragnie Ciebie moja dusza.

Ciało moje tęskni za Tobą,

Jak zeschła ziemia łaknąca wody”.

Na podstawie tego psalmu ukazał, że ŚP ksiądz kanonik Władysław Stanek pragnął Boga, za nim tęsknił i wreszcie spotkał się z nim w domu Naszego Ojca. Przytoczył świadectwo, jakie wystawił św. Piotr w domu Centuriona w Cezarei, o czym słyszeliśmy w dzisiejszym pierwszym czytaniu.

Ks. Marek Typrowicz zapytał, jakie świadectwo my możemy wystawić ŚP. ks. Władysławowi.

Za św. Piotrem możemy powiedzieć, że ksiądz kanonik przeszedł przez całe życie dobrze czyniąc. Jego życie rozpoczęło się w Pstrągowej.

Ochrzczony w kościele parafialnym, otrzymał od rodziców staranne wychowanie w domu rodzinnym. Przeżył jako dziecko okres II wojny światowej spotykając się z różnymi trudnościami i niebezpieczeństwami. Ciężkie warunki wyrobiły w młodym chłopcu cnotę odwagi, która później była potrzebna w życiu kapłańskim. W 1948r. rodzice widząc zdolności i ambicję dziecka, posłali syna do niższego seminarium duchownego w Nysie, gdzie uczęszczał do gimnazjum „Carolinum”. Tam zaprzyjaźnił się z Alfonsem Nosolem, późniejszym arcybiskupem opolskim. Przyjaźń ta trwała do teraz. W swojej homilii ks. Marek wspomniał ciężkie chwile, które przeżył ŚP Władysław przy budowie kościoła i tworzeniu wspólnoty parafialnej w Sanoku Dąbrówce w latach 1966 – 1976, gdzie wykazał się niezwykłą odwagą oraz umiejętnościami organizacyjnymi w trudnym okresie reżimu komunistycznego.

Ks. dziekan Marek Typrowicz zaznaczył, że zmarły kapłan naśladował swego mistrza w wielkiej gorliwości w dziedzinie duszpasterskiej w posłudze sakramentalnej i katechetycznej. Każdą katechezę przeprowadzał bardzo starannie. Świadczą o tym jego uczniowie, dzisiejsi kapłani, którzy teraz wraz z nami sprawują Najświętszą Ofiarę. Podkreślił również, że posługa duszpasterska ks. Władysława nie ograniczała się tylko do jego parafii, ale sięgała znacznie dalej.

W czasie komunizmu, kiedy to w ZSRR życie religijne było zakazane, ks. kanonik spieszył z pomocą Polakom mieszkającym na terenie Ukrainy w Stryju. Przewoził nielegalnie przez granicę pomoce duszpasterskie, różańce, obrazki, modlitewniki. Jak zaznaczył ks. dziekan Marek Typrowicz, że był kilka razy świadkiem jak tamci ludzie byli bardzo wdzięczni za tę posługę, jak pięknie zwracali się do Niego „Ojciec”. Należy podkreślić, że dla wielu kapłanów ks. Władysław Stanek może być wzorem gorliwości kapłańskiej, gorliwym czcicielem Matki Bożej. Świadczą o tym jego ciągła modlitwa różańcowa i nabożeństwa do Matki Bożej Różańcowej, która jest patronką Jego parafii w Kopytowej.

Podsumowując życie ŚP. kanonika można stwierdzić, że był on miły Panu Bogu, ponieważ się go bał i postępował sprawiedliwie. Bóg był najważniejszą osobą i nikt ani nic nie zdołało mu go przesłonić. Zawsze pełen pokory, cieszył się z każdym, kto miał sukcesy duszpasterskie a smucił się z każdym, kto miał problemy lub doświadczał niezrozumienia od innych.

Na zakończenie homilii ks. dziekan Marek Typrowicz przytoczył ”Boże, mój Boże, szukam Ciebie…”.

Księże kanoniku Władysławie, Ty już nie szukasz Boga i Twoja dusza już Ciebie nie pragnie, bo Ty już jesteś z nim w wieczności. Niech dobry Bóg da Ci pełne szczęście w swoim królestwie.

Bóg zapłać wszystkim, którzy wzięli udział w ostatniej drodze naszego kapłana.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję