Reklama

Kościół

Trzeba przekraczać kolejne progi

Najmłodszy biskup w Polsce ma niespełna 46 lat i pochodzi z archidiecezji lubelskiej.

O decyzji papieża Franciszka biskup nominat ks. dr Adam Bab dowiedział się 18 maja br., w dniu 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II, dlatego długo modlił się przed jego portretem o światło Ducha Świętego. Nominacja została podana do publicznej wiadomości 22 maja, dokładnie w dniu 21. rocznicy otrzymania przez ks. Baba święceń kapłańskich. Dar i łaska. Przyjmując decyzję Kościoła, ks. Bab z pokorą wyznał: – Moje serce wypełnia wdzięczność, w której jest też zdumienie. Pan Bóg mnie zna, wie o moich słabościach i grzechach, a jednak mnie wezwał. To zdumienie przywołuje słowa, które św. Piotr wypowiedział po cudownym połowie: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”, a jednak usłyszał od Jezusa: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił” (Łk 5, 8. 10). Tak i ja doświadczyłem tego daru i łaski. Usłyszałem w sercu pierwsze słowa z pontyfikatu św. Jana Pawła II: „Nie lękaj się”. To dla mnie znak, że na jego orędownictwie mam oprzeć swoją decyzję.

Podróż wiary

Biskup nominat wzrastał w podlubelskiej parafii św. Bartłomieja Apostoła w Niedrzwicy Kościelnej, w przywiązanej do Boga i Kościoła rodzinie. Jego bliskim krewnym był bp Stanisław Stefanek; babcia, Zofia Stefanek, jeszcze przed II wojną światową należała do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Młody Adam, czerpiąc z bogactwa rodzinnej tradycji, na początku lat 90. XX wieku reaktywował w swojej parafii oddział KSM. Gdy został księdzem, w pierwszej parafii, do której został posłany, poświęcił się pracy z młodzieżą. Spośród licznych zadań i obowiązków, które przez dwie dekady były mu powierzane w archidiecezji lubelskiej (był m.in. rektorem i proboszczem), duszpasterstwo młodzieży zawsze było dla niego priorytetem. – Ufam, że liczne dary, które otrzymał od Boga, oraz bogate doświadczenie biskupa nominata pomogą mu dobrze wypełnić zadanie, które postawili przed nim Duch Święty i Kościół – podkreśla abp Stanisław Budzik. – Jeśli spojrzy się na życie nowego biskupa, można zauważyć, że Duch Święty szczególnie go prowadzi. Od 20 lat nie opuścił ani jednego Światowego Dnia Młodzieży, na które zawsze wybierał się z młodymi ludźmi – przypomina metropolita lubelski.

Podróż wiary dookoła świata – od spotkania ze św. Janem Pawłem II w Paryżu po ŚDM z papieżem Franciszkiem w Panamie – „wyposażyła” ks. Baba w szczególne doświadczenie pracy z młodzieżą. Doskonale zna serca i rozterki młodych ludzi. Tych, którzy przyjęli Chrystusa i z radością idą za Nim drogą Kościoła, ale i tych, którzy pytają, błądzą, szukają. – Światowe Dni Młodzieży są wielką szansą duszpasterską, by włączyć młodych w tworzenie dobra, którym jest to spotkanie. Doświadczenie wspólnoty wiary i radości dla tych, którzy być może dystansują się od Kościoła, jest okazją do nawrócenia, do otwarcia na relację z Bogiem, na uczestnictwo w życiu Kościoła – powiedział przed ŚDM w Krakowie w 2016 r. Deklaruje, że jako biskup nie dopuści do powstania dystansu, że nic nie stanie na przeszkodzie, żeby spotkać się z drugim człowiekiem i wysłuchać tego, co ma on do powiedzenia.

Reklama

Prawdziwe szczęście

Przed laty, gdy ks. Bab współpracował z diecezjalnym pismem KSM Spojrzenia, w jednym z artykułów napisał: „Człowiek jest najbardziej szczęśliwy, gdy potrafi dzielić się własnym szczęściem z innymi. Warunek jest jeden: trzeba mieć szczęście prawdziwe, a nie jego podróbkę”. Dziś, wracając do tych słów, biskup nominat wyjaśnia: – Prawdziwe szczęście to taka relacja z Panem Bogiem, która daje poczucie bezpieczeństwa bez względu na kontekst. Przykładem są święci, którzy potrafili wykazać się heroicznym człowieczeństwem, np. św. Maksymilian Maria Kolbe – męczennik z Auschwitz czy kard. François-Xavier Nguy?n Văn Thu?n – więzień reżimu komunistycznego w Wietnamie. Ich życie było uporządkowane przez miłość, chociaż życie miłością w warunkach, w których się znaleźli, nie było opłacalne. W sytuacjach ekstremalnych, gdy można było zapomnieć o sobie jako o człowieku, gdy można było pozwolić dojść do głosu zwierzęcym instynktom, oni do końca byli wierni miłości. To jest wielka tajemnica duszy i serca, ale jeśli człowiek dobrze wybierze, będzie wierny tej miłości do końca. Takie szczęście, prawdziwe, daje tylko wiara, głęboka więź z Bogiem.

Ci, których ścieżki życia splotły się z drogami ks. Baba, wiedzą, że jako człowiek i kapłan najpierw sam stara się sprostać wyzwaniom Ewangelii, a dopiero później stawia wymagania innym. By odpowiadać na wyzwania z odwagą i mądrym entuzjazmem, na pierwszym miejscu zawsze stawia Chrystusa. – Pójście drogą krzyża nie jest łatwe, ale prowadzi do zmartwychwstania – podkreśla.

Pokorna służba

W obliczu nowego zadania w Kościele biskup nominat wraca myślami do dnia swoich święceń kapłańskich. Na prymicyjnym obrazku umieścił słowa z Ewangelii wg św. Jana: „Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło” (J 4, 34). – Te słowa wzywają mnie do większej wiary, do większej dyspozycyjności wobec Pana Boga. Przypominają, że mimo własnych planów czy nieśmiałości trzeba przekraczać kolejne progi. W wypełnianiu woli Bożej potrzebna jest modlitwa, zarówno osobista, jak i wspólnoty, o co bardzo proszę – mówi ks. Bab i zapewnia, że w tych słowach będzie szukał biskupich inspiracji. – Ufam, iż nie zabraknie mi takiego światła i łaski od Pana Boga, że poprowadzę wiernych jak dobry pasterz. To szczególnie ważne zadanie w zsekularyzowanym świecie, skoncentrowanym na wartościach doczesnych. Mam nadzieję, że moja posługa, budowana na osobistej relacji z Panem Jezusem, na Eucharystii i modlitwie, będzie pożyteczna dla innych. Jesteśmy Kościołem, wspólnotą, która wierzy i która się modli. Żyję, służę i będę służył dzięki wierze tego Kościoła, którym jest archidiecezja lubelska – podkreśla.

Biskup nominat Adam Bab
Urodził się 30 grudnia 1974 r. w Lublinie. Po maturze w 1993 r. wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.
22 maja 1999 r. przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie, rektorem kościoła Świętego Ducha w Kraśniku oraz proboszczem w parafiach Znalezienia Krzyża Świętego w Końskowoli i św. Józefa w Lublinie.
Ukończył studia specjalistyczne na KUL z katechetyki i uzyskał stopień naukowy doktora.
Szczególnym rysem jego kapłańskiej drogi jest duszpasterstwo młodzieży; był m.in. koordynatorem archidiecezjalnych pielgrzymek na Światowe Dni Młodzieży oraz wikariuszem biskupim ds. młodzieży.
22 maja 2020 r. papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji lubelskiej ze stolicą tytularną Arna. Święcenia biskupie przyjmie 29 czerwca w archikatedrze lubelskiej.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wdzięczność i zdumienie

Niedziela lubelska 22/2020, str. I

[ TEMATY ]

archidiecezja lubelska

biskup nominat

biskup pomocniczy

Paweł Wysoki

Biskup nominat ks. dr Adam Bab (drugi od lewej) z abp. Stanisławem Budzikiem, bp. Mieczysławem Cisło i bp. Józefem Wróblem

– Żyję, służę i będę służył dzięki modlitwie i wierze tego Kościoła, którym jest archidiecezja lubelska – powiedział biskup nominat ks. dr Adam Piotr Bab.

Mamy nowego biskupa pomocniczego archidiecezji lubelskiej! Został nim ks. dr Adam Bab, wikariusz biskupi ds. młodzieży i proboszcz parafii pw. św. Józefa w Lublinie – ogłosił 22 maja abp Stanisław Budzik. – Patrząc na życie nowego biskupa, można zauważyć, że Duch Święty szczególnie go prowadzi. Od 20 lat nie opuścił ani jednego Światowego Dnia Młodzieży, na które zawsze wybierał się z młodymi ludźmi – podkreślił metropolita. Decyzja papieża Franciszka została przedstawiona wiernym w samo południe, równocześnie przez Nuncjaturę Apostolską i w Kurii Metropolitalnej w Lublinie.

– Moje serce wypełniają wdzięczność i zdumienie, bo Pan Bóg mnie zna, wie o moich słabościach i grzechach, a jednak mnie wezwał – powiedział biskup nominat ks. Adam Bab tuż po oficjalnym ogłoszeniu decyzji. Sam o nominacji dowiedział się w dzień 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II. Decyzję o jej przyjęciu podjął na modlitwie przed obrazem św. Jana Pawła II. – Przychodzą mi na myśl słowa, które św. Piotr wypowiedział po cudownym połowie: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”, a jednak usłyszał od Jezusa: „Nie bój się, nie lękaj się, odtąd ludzi łowił będziesz”. Ja doświadczyłem tego 18 maja. Usłyszałem w sercu pierwsze słowa z pontyfikatu św. Jana Pawła II: „Nie lękaj się”. Nominacja to dla mnie dar i łaska. Jestem wdzięczny Bogu za to, że opanował mój lęk. 18 maja to dzień wdzięczności św. Janowi Pawłowi II, a dla mnie także znak, że na jego orędownictwie mam oprzeć swoją decyzję i to, co nas czeka – dzielił się najmłodszy biskup w Polsce. Przywołując motto ze święceń kapłańskich, które przyjął 22 maja 1999 r.: „Moim pokarmem jest spełniać wolę Tego, który mnie posłał, i wypełnić Jego dzieło”, zapewnił, że w tych słowach będzie szukał biskupich inspiracji. Dziękując papieżowi Franciszkowi i abp. Stanisławowi Budzikowi za okazane zaufanie, prosił wszystkich o gorącą modlitwę.

CZYTAJ DALEJ

Zmiany wikariuszy i proboszczów w 2020 r.

Niedziela warszawska 28/2004

Adobe.Stock

Czerwiec to miesiąc personalnych zmian wśród duchownych. Biskupi kierują poszczególnych księży na nowe parafie. Przedstawiamy bieżące zmiany księży proboszczów i wikariuszy w poszczególnych diecezjach.

•Zmiana księży w archidiecezji BIAŁOSTOCKIEJ
• Zmiana księży w diecezji BIELSKO-ŻYWIECKIEJ
• BYDGOSKA – diecezja
• CZĘSTOCHOWSKA – archidiecezja
• DROHICZYŃSKA diecezja
• ELBLĄSKA diecezja
• EŁCKA diecezja
• Zmiana księży w archidiecezji GDAŃSKIEJ
• Zmiana księży w diecezji GLIWICKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji GNIEŹNIEŃSKIEJ
• KALISKA diecezja
• KATOWICKA archidiecezja
• KIELECKA diecezja
• KOSZALIŃSKO – KOŁOBRZESKA diecezja
• Zmiany księży w archidiecezji KRAKOWSKIEJ
• Zmiana księży w diecezji LEGNICKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji LUBELSKIEJ
• ŁOMŻYŃSKA diecezja
• ŁOWICKA diecezja
• Zmiana księży w archidiecezji ŁÓDZKIEJ
• Zmiana księży w diecezji OPOLSKIEJ
• PELPLIŃSKA diecezja
• Zmiana księży w diecezji PŁOCKIEJ
• Zmiana księży w archidiecezji POZNAŃSKIEJ
• PRZEMYSKA archidiecezja
• RADOMSKA diecezja
• RZESZOWSKA diecezja
• SANDOMIERSKA diecezja
• SIEDLECKA diecezja
Zmiana księży w diecezji SOSNOWIECKIEJ
• SZCZECIŃSKO-KAMIEŃSKA archidiecezja
• ŚWIDNICKA diecezja
• Zmiana księży w diecezji TARNOWSKIEJ

• TORUŃSKA diecezja
Zmiana księży w archidiecezji WARMIŃSKIEJ
Zmiana księży w archidiecezji WARSZAWSKIEJ
Zmiana księży w diecezji WARSZAWSKO-PRASKIEJ
Zmiana księży w diecezji WŁOCŁAWSKIEJ
• WROCŁAWSKA archidiecezja
Zmiana księży w diecezji ZAMOJSKO-LUBACZOWSKIEJ
Zmiana księży w diecezji ZIELONOGÓRSKO-GORZOWSKIEJ

CZYTAJ DALEJ

Europa Wschodnia przypomina nam, czym powinna być Europa

2020-07-13 10:00

[ TEMATY ]

komentarz

Europa

yourtube.com

Jestem zachwycony krajami Europy Środkowej i Wschodniej, które bronią swojej kultury, cywilizacji i tradycji. Ich opór wobec naszej, zachodniej propagandy i obrona koncepcji narodu suwerennego i zakorzenionego w historii są godne podziwu – twierdzi Éric ZEMMOUR. Jego wypowiedzi ukazały się na portalu Wszystko Co Najważniejsze.

Jak czytamy na stronie wsztkoconajwazniejsze.pl:

Narody Europy Środkowej i Wschodniej nie występują przeciw Europie, jak czasem francuscy komentatorzy polityczni raczą (w moim przekonaniu niesprawiedliwie) uważać. Stają one natomiast naprzeciw tego, co chcemy bezrefleksyjnie narzucić w imię enigmatycznych wartości europejskich.

Europa to cywilizacja trwająca od zawsze, wybudowana na fundamentach chrześcijańskich i grecko-romańskich, której wierne pozostały jedynie narody Europy Środkowej i Wschodniej.

To dyskusja, którą prowadzić możemy w nieskończoność, jednak jedno jest “techniczną prawdą”. Prawdą, której zaprzeczamy. Przyzwyczailiśmy się do oskarżania „populistów” o sprowadzanie na Europę chaosu politycznego i problemów, które stają się naszą rzeczywistością, kiedy ci dochodzą do władzy. Tymczasem władza jest w ich rękach od lat. Przede wszystkim dlatego, że są skuteczni i rozumieją lepiej, niż my kiedykolwiek będziemy w stanie, swoje społeczeństwa.

Orbán wygrywa wszystkie wybory. Francuska prawica nie wygrywa żadnych. Dopiero „populiści” Europy Środkowej i Wschodniej odpowiedzieli na to, czego naprawdę chce klasa nieuprzywilejowana. Nikt inny.

Za pojęciem suwerenności podąża samodzielne kreowanie swojej rzeczywistości politycznej, której utratę Europa Wschodnia poznała za sprawą licznych imperiów – w tym osmańskiego – które okupowały Węgry przez trzy wieki. Pamięć o tych czasach w narodzie węgierskim pozostaje żywa mimo upływu lat.

Pragnienie suwerenności narodu oraz pamięci historii, która nie pozwala zapomnieć o Europie, jest wyraźne w Budapeszcie i w Warszawie. Do Polski miałem szczęście przyjechać w 2019 roku na zaproszenie redakcji „Wszystko co Najważniejsze”. Nie zgodziliśmy się ze sobą tylko w stosunku do Rosji, kiedy powiedziałem, że podziwiam ten kraj i popieram sojusz francusko-rosyjski.

Należy to zrozumieć. Między Rosją a Polską wojna toczy się od setek lat. I to nie zawsze Polska była ofiarą imperialnej i złej Rosji, zupełnie nie, a wręcz odwrotnie. To Rosja była ofiarą wielkiej, imperialnej Polski, która najeżdżała ją latami i dzieliła. Ukraina, złączona więzami historii z Rosją, przez długi czas stanowiła terytorium Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Dzisiaj Polska znajduje się pod wpływem rosyjskiego terroru. Nic dziwnego, że stosunki obu tych krajów są napięte.

Dzisiaj przerzucili całe zakupy militarne na dostawy od wyłącznie jednego partnera, zapominając o naszych relacjach. Zwłaszcza, że to my płacimy składki do wspólnego budżetu i przyjmujemy polskich pracowników. Jesteśmy o wiele bardziej związani z Polską niż Polacy z Amerykanami, lecz dynamika naszych obecnych stosunków nie jest dobra.

Zadaniem Francji w nowej odsłonie stosunków międzynarodowych jest rozproszenie obaw Polaków i pogodzenie ich z Rosjanami. Taka jest historyczna rola Francji, historycznej przyjaciółki Polski i Rosji.

Funkcjonujemy w specyficznych relacjach społecznych i politycznych, w których reguły moralne wiodą często prym nad decyzjami politycznymi. Ostatnie 40 lat udowodniło, że wyzwoleniu jednostki towarzyszy wyzwolenie rynku i dominacja tego rynku nad jednostką. Polacy pozostają często narodem surowym, szczególnie w kwestiach moralnych, religijnych, o czym świadczy ich przywiązanie do Kościoła katolickiego. Ale znowu – konieczne jest zrozumienie ich skomplikowanej historii.

Dzisiaj, po czterdziestu latach „wyzwalania” Francji, nie jestem pewien, czy nie tęsknię za jej surowością etyczną lat 60.

Kolejna kalka, stereotyp, uproszczenie obecne w naszym myśleniu o Polsce, to wymiar sprawiedliwości. A przypomnę, że jeszcze niedawno we Francji dyskutowaliśmy o François Fillonie, przytaczając jego sprawę jako przykład tyranii wymiaru sprawiedliwości w polityce i demokracji. Tej tyranii Polacy nie chcą – i się nie mylą. Podobna sytuacja miała miejsce w historii Francji, i to wcale nie w czasach reżimu Vichy czy w czasach de Gaulle’a, ale w Trzeciej Republice, która dochodząc do władzy po roku 1870, śpieszyła się, żeby przeprowadzić czystki wśród sędziów, zarówno tych zbyt katolickich, jak i zbyt bonapartystycznych. Sędziowie przejęli władzę, chociaż powinni jej stanowienia bronić. Wobec tego zjawiska kierowane są polskie reformy.

Istnieją dwie koncepcje demokracji: demokracja, w której rządzi lud, i demokracja, w której jedna z władz zaczyna dominować, między innymi sędziowska. Tymczasem zarówno w Polsce, jak i we Francji władza ma pozostać w rękach ludu, na wzór słów de Gaulle’a: „We Francji sąd najwyższy to lud”.

Éric Zemmour

Wystąpienie w CNews. Autor był gościem 5-lecia “Wszystko Co Najważniejsze” w czerwcu 2019 r.

Zobacz więcej: wszystkoconajwazniejsze.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję