Czynienia wyraźnych granic między sacrum a profanum domaga się nie tylko wrażliwość religijna, ale nasza chrześcijańska tożsamość – mówił do młodych bp Piotr Greger, komentując ewangelijną scenę o oczyszczeniu przez Jezusa świątyni jerozolimskiej. Podkreślił również, że umiejętności oddzielania sfery sacrum i profanum – poza wieloma innymi wartościami – uczy Ruch Światło-Życie.

– W swoim charyzmacie, opartym na soborowej odnowie biblijnej i liturgicznej, daje nam możliwość i stwarza ogromną szansę odkrywania bogactwa wspólnoty Kościoła. To jest jeden z ruchów będących owocem powiewu Ducha Świętego. Jego celem jest ukształtowanie nowego człowieka, czyli poszukującego – w oparciu o otrzymane od Boga dary i charyzmaty – swojego miejsca w świecie i we wspólnocie ludzi wierzących. Ta kategoria nowości ma pobudzić w nas poczucie odpowiedzialności za Kościół, w którym żyjemy, dojrzewamy i wzrastamy ku pełni Chrystusowej doskonałości – mówił do młodych, przy okazji wspominając swoje zaangażowanie w Ruch Światło-Życie.

Liturgiczna celebracja w katedrze odbyła się w ramach wakacyjnych rekolekcji oazowych prowadzonych – ze względu na epidemię – w niecodzienny sposób. W normalnych warunkach rekolekcje odbywają się zazwyczaj w przygotowanych do tego ośrodkach kościelnych, ewentualnie w przystosowanych do wypoczynku placówkach oświatowych. Pandemia pokrzyżowała jednak wakacyjne plany. Aby kontynuować oazowy cykl formacyjny przy jednoczesnym zachowaniu zasad bezpieczeństwa rekolekcyjne spotkania zorganizowano w wybranych miejscach diecezji, m.in. w Bielsku-Białej, Cieszynie, Andrychowie, Kętach, Żywcu.

Wakacyjne rekolekcje oazowe są istotną częścią formacji wieńczącą całoroczną pracę młodzieży w parafialnych wspólnotach.