Pytanie czytelnika:
Ostatnio moja 9-letnia córka zapytała mnie o różnicę między wniebowstąpieniem a wniebowzięciem. Przyznam, że miałam nie lada kłopot, aby jej to wytłumaczyć. Proszę o wyjaśnienie.

Na początek liturgiczne rozróżnienie. Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego w Polsce od 2004 r., na mocy dekretu watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, obchodzimy w VII Niedzielę Wielkanocną. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kościele rzymskokatolickim celebrowana jest z kolei 15 sierpnia.

Z powyższych dwóch zdań można zatem wysnuć ogólny wniosek, że termin „wniebowstąpienie” zarezerwowany jest dla Jezusa Chrystusa, Mesjasza i Syna Bożego, a słowo „wniebowzięcie” w tym wypadku odnosi się do Maryi, Matki Bożej (w tradycji biblijnej do nieba zostali także zabrani Henoch i Eliasz). Prawdą jest, że te dwa określenia niekiedy bywają ze sobą mylone, a nawet stosowane zamiennie.

Jeśli chodzi o sierpniową uroczystość, jest to dogmat wiary, ogłoszony w 1950 r. przez sługę Bożego Piusa XII, mówiący o tym, że „Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”. Papież w ten sposób usankcjonował istniejące od początków chrześcijaństwa przekonanie, że Matka Boża jako osoba święta została zabrana przez Pana Boga do nieba. Innymi słowy, Maryja nie dokonała tego sama z siebie, własną mocą. Ona została wzięta do nieba, stąd też określenie „wniebowzięcie”. Zgodnie z przekazem 1 Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan podczas paruzji, czyli powtórnego przyjścia Pana Jezusa na ziemię, „będziemy porwani w powietrze, na obłoki naprzeciw Pana, i w ten sposób zawsze będziemy z Panem” (por. 4, 17).

Warto odnotować, że w naszej polskiej tradycji Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest nazywane świętem Matki Bożej Zielnej. Święci się wtedy m.in. kwiaty, zioła i zboża.

Odnosząc się zaś do VII Niedzieli Wielkanocnej, podczas której celebrujemy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, trzeba podkreślić, że Chrystus mocą własną wstąpił do nieba. Nikt przed Nim ani po Nim tego nie dokonał. W tym jedynym w swoim rodzaju akcie dokonuje się Jego królewskie wywyższenie. On wraca do Boga Ojca. Ale nie wraca sam. Teologia katolicka podpowiada nam, że podczas wniebowstąpienia Pan Jezus zabrał ze sobą dusze osób świętych przebywających w otchłani. Stąd też wydarzenie to jest ważne dla całej ludzkości.

Pytania do teologa prosimy przesyłać na adres: teolog@niedziela.pl .