Reklama

Historia

Błogosławiona położna

Była położną, ale więźniarki nazywały ją mamą. W warunkach obozu Auschwitz-Birkenau przyjęła ponad 3 tys. porodów, nie tracąc żadnego dziecka.

2020-10-14 10:49

Niedziela Ogólnopolska 42/2020, str. 40-41

[ TEMATY ]

Auschwitz

położna

Materiały prasowe

Mama rodziła mnie od poniedziałku do środy, aż straciła przytomność. Urodziłam się malusieńka. Ważyłam niecałe 2 kg. Nadali mi numer obozowy 89136 – mówi w filmie jedna z ocalonych przez Stanisławę Leszczyńską

Mama rodziła mnie od poniedziałku do środy, aż straciła przytomność. Urodziłam się malusieńka. Ważyłam niecałe 2 kg. Nadali mi numer obozowy 89136 – mówi w filmie jedna z ocalonych przez Stanisławę Leszczyńską

Porody: Bogdana Chrześciańskiego, Barbary Puc, Barbary Taras, Zofii Wareluk i Stefanii Wernik oraz 3 tys. innych osób odbierała ta sama akuszerka – Stanisława Leszczyńska. Czyniła to w dramatycznych okolicznościach – w obozie zagłady. Niektóre z tych osób są współbohaterami filmu dokumentalnego Położna, przybliżającymi postać Stanisławy Leszczyńskej i zaświadczającymi o świętości bohaterki – jej proces beatyfikacyjny trwa od 1991 r. Narratorem w filmie jest jej wnuczka – Elżbieta Wiatrowska, a dokument wyreżyserowała Maria Stachurska, dla której położna była cioteczną babcią.

Auschwitz i Mauthausen

Stanisława Leszczyńska pochodziła z wielonarodowej Łodzi – żyli tam Polacy, Niemcy, Rosjanie i Żydzi. Gdy została położną, odbierała porody w rodzinach różnych narodowości. Z Łodzią związane było całe jej życie, tu również poznała swojego męża, wyszła za mąż, urodziła i wychowywała dzieci.

Reklama

– Bardzo kochała swoją pracę zawodową i zachwycała się każdym nowo narodzonym dzieckiem. Opowiadała nam o nich z uśmiechem – zanotowała potem jej córka Sylwia.

Do obozu Auschwitz-Birkenau Leszczyńska trafiła razem z córką po tym, gdy pomogła uciec przed gestapo swojemu mężowi i najstarszemu synowi, którzy byli związani z konspiracyjnym Związkiem Jaszczurczym. Dwóch młodszych synów wywieziono do obozu Mauthausen. Miała dokument potwierdzający prawo do wykonywania zawodu, dlatego gdy zachorowała dotychczasowa położna obozu, zgłosiła się na jej miejsce i została przyjęta.

Film Położna opowiada o tym heroicznym okresie życia Stanisławy Leszczyńskiej.

Na przewodzie kominowym

Reklama

Obozowe porody odbywały się na przewodzie kominowym. – Leżał na nim tylko czarny, cienki koc, aż drgający od wszy. Mama Leszczyńska, jeśli tylko mogła, kładła na nim prześcieradło, kawał białego płótna. Dokonywała cudów, żeby w tym nieopisanym brudzie i smrodzie, gdzie roiło się od szczurów i robactwa, stworzyć nam bardziej ludzkie warunki. Zanim przyjęła poród, robiła znak krzyża i modliła się. Szeptała modlitwę, w której nie tylko szukała pomocy i nadziei, ale odnajdywała siłę, pozwalającą przezwyciężyć nieludzkie męczarnie. Pracowała przy nas sama – dzień po dniu, noc za nocą, bez żadnego odpoczynku, bez żadnego zastępstwa... Czasem tylko, siedząc przy chorej, zdrzemnęła się chwilę, ale zaraz się zrywała i biegła do którejś z jęczących kobiet. Niekiedy rodziło kilka kobiet jednocześnie – opowiadała Maria Salomon, jedna z matek z Auschwitz.

Łatwiej na świat

Jadwiga Machaj wspominała, że na swoją kolej musiała czekać, ponieważ na przewodzie kominowym rodziły już dwie kobiety. Opowiadała o momencie, gdy podeszła do niej osoba w białym fartuchu i zapytała: „No i co, moje dziecko?”. – Wiadomo, bardzo się bałam, bardzo mnie bolało... Położyła mnie na pryczy i zaczęła pytać: ile mam lat, skąd jestem; pytała o dom, o męża, czy chcielibyśmy mieć syna czy córkę, czy mamy wybrane imiona – kontynuowała swoją wypowiedź Jadwiga Machaj.

Wciąż do niej mówiła, pewnie chcąc odwrócić uwagę od bólu. Radziła, jak ma oddychać, jak się ułożyć, jak pomóc dziecku łatwiej przyjść na świat. – Przestałam się bać, a poród stał się czymś zupełnie innym, niż oczekiwałam. Nie wiem nawet, jak długo trwał – opowiadała potem. – W pewnej chwili mama, tak ją tam wszystkie kobiety nazywały, powiedziała: „Masz śliczną córkę”.

Elżbieta Wiatrowska zaświadcza, że każdy udział jej babci przy porodzie poprzedzał akt strzelisty do Maryi. „Nie ma czasu, proszę, przyjdź mi z pomocą” – szeptała.

Adaś żył długo

Maria Ojrzyńska, numer obozowy 40275, usłyszała od Leszczyńskiej po jednym z porodów: „Dziecko musi być natychmiast ochrzczone. Nikt inny – tylko my – jesteśmy za to odpowiedzialne. Dzieci nie mogą umierać bez chrztu świętego”.

– Znaczyła noworodka krzyżem, lała z kubka parę kropli na jego głowę i wypowiadała słowa: „Ja ciebie chrzczę, Adamie, w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”. Adaś, jak na warunki obozowe, żył stosunkowo długo, bo aż 3 tygodnie – wspominała Ojrzyńska. Spośród dzieci, którym Leszczyńska pomogła przyjść na świat, obóz przeżyło 30, z czego połowa dożyła naszych czasów.

Ostatni poród w Auschwitz Leszczyńska przyjęła w płonącym baraku, który Niemcy podpalili przed nadejściem wojsk sowieckich, próbując ukryć swoje zbrodnie. Ostatecznie opuściła obóz w lutym 1945 r. i wróciła do Łodzi, gdzie do połowy lat 50. ubiegłego wieku pracowała jako położna.

Odłożona premiera

Do stworzenia dokumentu o życiu legendarnej położnej z Auschwitz-Birkenau Marię Stachurską zainspirowali i zachęcili wujowie, którzy opowiadali jej o losach swojej matki. Prace przy produkcji dokumentu trwały 3 lata.

W filmie przedstawione zostały, m.in. historie osób, które dzięki Stanisławie Leszczyńskiej przeżyły obóz. – Elżbieta Wiatrowska opowiada w nim o swojej babci, która ją wychowywała i do której jest bardzo podobna z urody oraz z charakteru – powiedziała Maria Stachurska.

Muzykę do filmu napisał Michał Lorenc. Premiera miała się odbyć 8 października w Teatrze Wielkim w Łodzi, lecz uniemożliwił ją postęp pandemii COVID-19.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Mama i Tata dadzą radę! Pierwsza pomoc w nauce rodzicielstwa na czas pandemii

Ważne dopełnienie książki autorstwa Lucyny Mirzyńskiej, Pierwsza pomoc w nauce macierzyństwa. Sprawdzone rady położnej rodzinnej, w formie e-booka.

Poradnik powstał w odpowiedzi na potrzeby przyszłych rodziców oraz kobiet, które właśnie teraz, w czasie pandemii urodziły dziecko. Doświadczona położna przychodzi z pomocą odpowiadając na nurtujące Was pytania i rozwiewając wątpliwości. Poradnik został pomyślany jako uzupełnienie informacji zawartych w książce, uaktualnia informacje na temat procedur szpitalnych i formalnoprawnych, podkreślając istotne zmiany, ale jest równocześnie praktycznym przewodnikiem.

Czy należy niepokoić się mniejszą liczbą badań? Jak zorganizować wizyty u ginekologa? Co zabrać do szpitala? Jak wyglądają wizyty szczepienne? I wreszcie jakie nowe obowiązki spoczywają na tacie?

Czy można sobie wyobrazić bardziej nieprzyjazny moment na narodziny niż epidemia? A jednak – Lucyna Mirzyńska przekonuje, że choć żyjemy teraz w niepewności to pewne rzeczy pozostały niezmienne - życie toczy się swoim rytmem i dzieci nadal przychodzą na świat. Ciąża, poród i połóg to wciąż te same procesy rządzące się niezmiennymi prawami.

Autorka bestsellerowej Pierwszej pomoc w nauce macierzyństwa akcentuje przede wszystkim dobre informacje i przypomina, że zdrowy rozsądek i optymizm pozwalają pokonać najtrudniejsze chwile. Przyjście na świat dziecka to nadal powód do świętowania i może nawet do satysfakcji, że staliśmy się dzielnymi rodzicami… czasów pandemii.

„Moje pacjentki i wszyscy czytelnicy mojej książki „Pierwsza pomoc w nauce macierzyństwa” wiedzą, że jednym z haseł, od których zaczynam spotkania z kobietami ciężarnymi, jest to, że „macierzyństwa można się nauczyć”. Zdaję sobie jednak sprawę, że macierzyństwo w dobie koronawirusa jest nieco trudniejsze, dlatego dziś poprzez ten krótki poradnik chciałabym zdecydowanie potwierdzić to hasło – macierzyństwa (i ojcostwa) można się nauczyć niezależnie od okoliczności zewnętrznych. Potrzebne są tylko rzetelna wiedza i życzliwe wsparcie. Mam nadzieję, że poprzez tę publikację przyszli rodzice dostaną i jedno, i drugie”- Lucyna Mirzyńska

Zobacz kebook p. Lucyny Mirzyńskiej: Zobacz

CZYTAJ DALEJ

Zmarł bp Józef Zawitkowski

2020-10-29 15:28

[ TEMATY ]

bp Józef Zawitkowski

archwwa.pl

Kuria łowicka poinformowała, że po długiej chorobie zmarł bp Józef Zawitkowski, biskup - senior tej diecezji. W latach 1990-1992 był biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. Miał 82 lata.

Biskup Józef Zawitkowski urodził się 23 listopada 1938 r. w Wale. Był poetą, kompozytorem, znanym kaznodzieją. Święcenia kapłańskie przyjął 20 maja 1962 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski. Ukończył także studia w zakresie muzyki kościelnej na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

26 maja 1990 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Ausana. Święcenia biskupie otrzymał 9 czerwca 1990 z rąk kard. Józefa Glempa. Biskupem pomocniczym nowo utworzonej diecezji łowickiej został mianowany 2 lata później – 25 marca 1992.

Jest autorem wielu znanych pieśni kościelnych, m.in. “Panie, dobry jak chleb” i “Abyśmy byli jedno”. Wydał także wiele książek pod pseudonimem ks. Tymoteusz, m.in. popularny modlitewnik pierwszokomunijny “Panie mój”. W 1998 r. został laureatem Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego a także w 2012 otrzymał Feniksa Specjalnego od Stowarzyszenia Wydawców Katolickich.

CZYTAJ DALEJ

Tarnów: będzie można modlić się w katedralnej krypcie

2020-10-30 09:05

[ TEMATY ]

krypta

biskupi

Tarnów

tarow.net.pl

krypty w Tarnowie

krypty w Tarnowie

Z okazji Uroczystości Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego zostanie otwarta krypta biskupów tarnowskich w bazylice katedralnej w Tarnowie. Jednorazowo może wejść do niej kilka osób.

- Modląc się przy grobach biskupów możemy zyskiwać odpusty przez cały listopad - mówi proboszcz ks. Adam Nita.

- Nawiedzenie i modlitwa przy grobie to m.in. warunki odpustu zupełnego. Zachęcam, by odwiedzając kryptę przez cały miesiąc, modlić się za Pasterzy Kościoła tarnowskiego i za swoich bliskich zmarłych. Z powodu epidemii w krypcie nie może przebywać większa grupa wiernych, tylko kilka osób i trzeba będzie się zmieniać - dodaje ks. Nita. Dokładne informacje znajdą się przy wejściu.

W krypcie spoczywają abp Jerzy Ablewicz, bp Józef Wojtarowicz, bp Franciszek Lisowski , bp Jan Stepa i ks. Andrzej Tarło, prepozyt kolegiaty katedralnej.

W katedrze będzie także wspólnotowa modlitwa za zmarłych. 3 listopada o godzinie 18.00 zostanie odprawiona Msza św. za zmarłych biskupów tarnowskich.

Natomiast 4 listopada, także o godz. 18.00, będzie Msza św. za zmarłych kanoników Kapituły Katedralnej. Ponadto 5 listopada kapłani i wierni zgromadzeni na Eucharystii o godz. 18.00 będą się modlić w intencji zmarłych proboszczów bazyliki katedralnej oraz kapłanów pracujących w tej wspólnocie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję