Brazylijski brat zakonny jest wieloletnim przyjacielem Fidela Castro, który wzajemnie darzy go wielkim zaufaniem. W 1985 roku ogłosił on wspomnianą książkę, opartą na wielogodzinnych rozmowach z Castro. Teraz Betto odwiedził swego dawnego rozmówcę w jego prywatnym domu i – jak przyznał – zdumiała go żywotność kubańskiego polityka. Podkreślił też, że wieloletnia przyjaźń spowodowała, iż Fidel Castro tym razem bardzo szczerze mówił o Bogu i religii, co wcześniej stanowiło u niego temat-tabu.

W czasach oziębienia stosunków dyplomatycznych między Stolicą Apostolską a Kubą Frei Betto był jednym z łączników między obu stronami. Współpracował m.in. przy przygotowaniu wizyty Jana Pawła II na wyspie w 1998 roku, która przyczyniła się do zakończenia wieloletniej przerwy w kontaktach między Hawaną i Watykanem.

Obecnie Frei Betto uczestniczył w Hawanie w spotkaniu poświęconym 30. rocznicy ukazania się książki „Fidel i religia”. Według zakonnika na świecie sprzedano ok. 300 tysięcy egzemplarzy tej pozycji, którą przetłumaczono na 24 języki, m.in. na polski (z tej okazji jej autor odwiedził wówczas nasz kraj).

Frei Betto, a właściwie Carlos Alberto Libânio Christo OP, urodził się 25 sierpnia 1944 w Belo Horizonte. W wieku 20 lat, jako student dziennikarstwa wstąpił do zakonu dominikanów (ale nie przyjął święceń kapłańskich). W latach dyktatury wojskowej, która wówczas rządziła krajem, spędził 4 lata w więzieniu za „przemyt” przeciwników reżymu za granicę. Wtedy też związał się z teologią wyzwolenia, które pozostał wierny do dzisiaj. Opowiadał się także za dialogiem chrześcijaństwa z marksizmem.

W latach osiemdziesiątych XX w. wielokrotnie odwiedzał Kubę, gdzie spotykał się m.in. z Fidelem Castro, z którym odbył wiele rozmów. Ich owocem była wspomniana książka „Fidel i religia”, która przyniosła mu szeroki rozgłos na całym świecie.

W 2013 Frei Betto otrzymał w Hawanie z rąk dyrektor generalnej UNESCO Iriny Bokowej Międzynarodową Nagrodę im. José Martiego, przyznaną mu „za wyjątkowy wkład do budowania powszechnej kultury pokoju, sprawiedliwości społecznej i praw człowieka w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach”.