Justyna Kunikowska: Dużo słyszy się o nowej platformie on-line dla kobiet – Kierunek Niebo – proszę opowiedzieć o tej inicjatywie. Skąd taki pomysł?

S. Anna Maria Pudełko: Projekt ruszył w listopadzie 2020 r., tak więc działamy zaledwie kilka miesięcy. Jest skierowany do kobiet, które pragną pogłębić swoją wiarę, dzielić się nią z innymi, twórczo zaangażować się w życie Kościoła oraz wciąż na nowo odkrywać wartość, godność i piękno kobiecości.
Wiara często jest porównywana do wyruszenia w drogę czy pielgrzymkę. Aby wyruszyć, potrzebujemy znać cel podróży i wybrać kierunek. Dla nas jest on jasny: niebo! Chcemy podążać ku świętości życia, bo to właśnie oznacza Kierunek Niebo: świętości prostej i codziennej, świeżej i dobrej jak chleb, bez sztuczności czy nadzwyczajności. Świętości, która pomaga każdemu stawać się coraz bardziej sobą, czyli umiłowaną córką, umiłowanym synem Ojca. Każdy z nas jest jedynym i niepowtarzalnym marzeniem Boga! Naszym pragnieniem jest pomagać, szczególnie kobietom, odkrywać to obdarowanie i odpowiadać na nie.

Co było inspiracją tej inicjatywy?

Wciąż przedłużający się czas pandemii sprawia, że wiele inicjatyw duszpasterskich w Kościele, także tych organizowanych dla kobiet, zostało wstrzymanych czy odwołanych. Każda z diecezji szuka własnych sposobów animowania życia wiary w tym czasie. Zrodził się pomysł wyjścia naprzeciw potrzebom duchowym i formacyjnym oraz stworzenia w przestrzeni internetowej miejsca, z którego kobiety wierzące będą mogły czerpać, znaleźć inspirację, wsparcie, wymieniać się doświadczeniami, a także znaleźć potrzebne informacje odnośnie do tego, co konkretnie dzieje się w ich diecezjach. Oczywiście jesteśmy także otwarci w przyszłości na możliwość spotkań diecezjalnych, regionalnych czy ogólnopolskich na żywo, jak tylko warunki na to pozwolą.

Kto współtworzy i jest odpowiedzialny za to dzieło?

Wobec różnorodnych propozycji pojawiających się w przestrzeni internetu chcieliśmy stworzyć przestrzeń, gdzie Ewangelia i nauczanie Kościoła będzie przekazywane w sposób przejrzysty, klarowny, bez dwuznaczności, bez wprowadzania niepotrzebnego zamętu. Dlatego projekt platformy Kierunek Niebo powstał przy współpracy z Radą ds. Duszpasterstwa Kobiet Konferencji Episkopatu Polski, natomiast administruje nim ośrodek duszpasterski archidiecezji łódzkiej.
Tworzą go zarówno kapłani, osoby konsekrowane, jak i świeccy zaangażowani w życie Kościoła. Projekt cały czas powstaje i się ubogaca. Na stronie www.kierunekniebo.pl oraz na profilu kierunekniebo.pl na Facebooku już teraz można znaleźć szereg materiałów formacyjnych, ubogacających życie intelektualne, emocjonalne i duchowe, które stopniowo będą poszerzane. Wśród nich są konferencje o tematyce biblijno-maryjnej i egzystencjalne, komentarze do słowa Bożego, krótkie filmiki edukacyjne i formacyjne. Zależy nam na tym, aby dzięki tym materiałom kobiety mogły się twórczo rozwijać. Wierzymy, że każdy człowiek – dbając o siebie, dba również o innych – szczególnie wtedy, kiedy nawiąże piękną relację z Bogiem.

Co, zdaniem Siostry, jest szczególnego w platformie Kierunek Niebo?

Projekt ten powstał głównie dzięki propozycjom i prośbom samych kobiet kierowanych często do ich duszpasterzy. I w pewnym sensie same kobiety są zaproszone do jego współtworzenia przez proponowanie prelegentów i tematów, o których chciałyby usłyszeć. A także poprzez zgłaszanie inicjatyw, którymi chciałyby się podzielić z innymi. Ciekawa jest także sama formuła integralnej, całościowej troski o rozwój zarówno duchowy, jak i ludzki proponowany przez zapraszanych prelegentów. Poruszane są różne tematy, które mogą zainteresować zarówno młode kobiety, jak i żony czy matki, kobiety konsekrowane czy niezamężne. Tematy konferencji, które odbywają się zawsze w 2. i 4. wtorek miesiąca o godz. 20, są ogłaszane wcześniej, aby panie mogły sobie zaplanować, z których konferencji pragną skorzystać i jakie tematy pogłębić.

Co, zdaniem Siostry, jest w tym momencie najbardziej potrzebne i istotne w budowaniu duszpasterstwa kobiet?

Na pierwszym miejscu postawiłabym na pogłębianie duchowości przez budowanie osobistej relacji z Bogiem, ale też pogłębienie życia sakramentalnego i znajomości prawd wiary. Coraz bardziej potrzebne jest także wsparcie w odkrywaniu i umacnianie tożsamości w wymiarze ludzkim i chrześcijańskim. Wiara rodzi się i umacnia przez głoszenie i świadectwo życia, niezbędne są więc przestrzenie spotkania, gdzie kobiety mogą się dzielić swoimi doświadczeniami i wzajemnie wspierać oraz inspirować.
Kobiety są „wspólnototwórcze” z natury. Mogą wspierać rozwój małych wspólnot czy grup w społeczności parafialnej. Wspierać inne osoby, w tym kobiety, wpływając na duchowy rozwój całej rodziny. Oczywiście wspaniale byłoby, aby równolegle rozwijało się duszpasterstwo mężczyzn, w tym mężów i ojców. Uważam, że zbyt mało doceniamy wkład, jaki przez świadectwo dojrzałej wiary mają właśnie ojcowie rodzin.
Dziś także staje się niezbędne twórcze wspieranie kobiet w stawaniu się coraz bardziej obecnymi i działającymi w Kościele. Wiele tu zależy od duszpasterzy, proboszczów, biskupów, którzy przez słuchanie, zaufanie, dialog, współpracę, powierzanie odpowiedzialności mogą coraz bardziej urzeczywistniać pragnienie, które ponad 50 lat temu wyraził papież Paweł VI: „Nadchodzi godzina, nadeszła już godzina, w której powołanie niewiasty realizuje się w pełni. Godzina, w której niewiasta swoim wpływem promieniuje na społeczeństwo i uzyskuje władzę nigdy dotąd nieposiadaną. Dlatego w chwili, kiedy ludzkość przeżywa tak głębokie przemiany, niewiasty przepojone duchem ewangelicznym mogą nieść wielką pomoc ludzkości, aby nie upadła” (Paweł VI, 8 grudnia 1965 r., Orędzie do kobiet).