Reklama

Wiara

Sztuka przekazywania wiary

Wiara jest łaską, skarbem; klejnotem przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Jak przekazać ją swym dzieciom? Ważne jest, by rodzice wspólnie dążyli do tego samego celu, którym jest zbawienie.

Niedziela Ogólnopolska 17/2021, str. 20-21

[ TEMATY ]

kard. Wyszyński

Archiwum Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek

Prymas w Komańczy

Prymas w Komańczy

„Przenikani duchem wiary, nadziei i miłości, przyjmując Ziarno Boże w serca nasze, przynosiliśmy owoc cierpliwości. Przez dziesięć wieków zostaliśmy, jako naród ochrzczony, wierni Tobie, Twojemu Synowi, Jego Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi świętemu i jego Pasterzom”.

Odnosząc się do powyższych słów, z własnego doświadczenia wiemy, że kluczem do wszelkich oddziaływań wychowawczych jest cierpliwość. Bez niej nie jest możliwe oddziaływanie na drugiego człowieka, zwłaszcza młodego. Owoce pracy pedagogicznej mogą być dostrzegane często dopiero po latach. Rodzic nie może się zniechęcać tym, że nie widzi natychmiastowych efektów swoich działań, które mają mieć istotny wpływ na dziecko. Dotyczy to również przekazywania wiary. Rodzice powinni być cierpliwi, nie wolno im zrażać się codziennymi sytuacjami, które mogą nieść trud związany z uczestnictwem ich dzieci w życiu Kościoła. W innym przypadku dorosły będzie się czuł sfrustrowany i może stracić sens swojego działania.

Reklama

W Pierwszym Liście do Koryntian (13, 1-13) św. Paweł pięknie mówi o miłości, i kiedy zaczyna opisywać jej przymioty, na pierwszym miejscu wymienia cierpliwość.

Nacisk wywierany przez rodziców może nieść za sobą zupełnie odwrotny do oczekiwanego skutek. Dziecko na każdym etapie rozwoju ma pragnienie samodzielnego działania, realizowania swojej woli. Jako rodzice doświadczaliśmy wielokrotnie takich sytuacji.

„Błogosławiona niech będzie Święta Trójca i nierozerwalna Jedność. Uwielbiamy Ją, gdyż okazała nad nami Miłosierdzie Swoje” .

Reklama

Jedność Trójcy Świętej jest dla nas wzorem w budowaniu relacji z Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Gdy żyjemy w zażyłości z Bogiem, uczymy tego dzieci. Powinniśmy być świadkami budowania tej relacji. Życie w jedności z Bogiem w Trójcy Świętej sprawia, że jako rodzice powinniśmy mieć w sobie dużo serdeczności, ciepła, wyrozumiałości, a także, że musimy się kierować miłością wymagającą.

W przekazywaniu wiary, w dzieleniu się nią z dziećmi ważne jest, abyśmy się odnosili w codzienności do relacji z Ojcem Niebieskim. Ważne jest również to, by nie lękać się ukazywania dzieciom siebie jako ludzi słabych i grzesznych. W ten sposób uświadamiamy im, że „nic bez Boga”. W dorosłych istnieje pokusa, by stawiać siebie w miejscu Pana Boga. Jeśli w codziennej modlitwie wspólnie z dziećmi stajemy ze skruchą, to wskazujemy Boga, który prowadzi, oczyszcza, uzdrawia, przebacza i pomaga. Ukazywanie siebie jako człowieka słabego nie jest słabością, należy tylko dziecku pokazać właściwy wzorzec, właściwe odniesienie, które jako rodzice mamy względem Najwyższego. Dobrze jest, gdy dziecko może widzieć swojego ojca i matkę przystępujących do spowiedzi. Taki obraz pozostaje w nim na długo. Skoro rodzic popełnia błędy i prosi o pomoc Boga Miłosiernego, to dzieci także pragną mieć takie odniesienie. Co więcej, nie lękają się one przyjść ze swoimi słabościami do rodziców, bo wiedzą, że oni nie są doskonali i sami potrzebują Bożego wsparcia.

„(...) przyzywamy przed Twój Tron, Ojcze, wszystkie pokolenia, które przeszły w znaku wiary przez polską ziemię do Twojego Nieba, jak również i te, które radują się obecnie z daru życia na polskiej ziemi” .

Ważne jest, aby w odniesieniu do tych słów prawdziwie radować się z tego, że jest się Polakiem. Trzeba ukazywać piękno naszej ojczyzny przez pokazywanie różnych jej zabytków, będących dobrem narodowym, wskazywanie na wyjątkowość języka czy dostrzeganie walorów położenia geograficznego kraju.

Jeśli jeszcze ukażemy dzieciom piękno przyrody przez pryzmat Boga Stwórcy, zrodzi się w nich wrażliwość i takie obrazy na pewno pozostaną w ich umysłach. Dla nas i naszych dzieci wspólne zachwycanie się pięknem ojczyzny było i jest ważne.

„Pragniemy dziś społem ubezpieczyć Kościół święty na drugie tysiąclecie, a nienaruszony skarb wiary przekazać nadchodzącym pokoleniom młodej Polski. Uczynimy to w niezawodnych dłoniach Matki Najświętszej, których opieki i pomocy doświadczyliśmy przez dzieje”.

Wiara jest łaską, skarbem – klejnotem przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Może się zdarzyć, że wiara przez różne doświadczenia osłabnie, zostanie poddana pewnej próbie. Może się zdarzyć, że ulegnie zachwianiu, nastąpi jakiś kryzys, upadnie autorytet rodzica. W takiej sytuacji młody człowiek będzie poszukiwał innych wzorców.

Inni rodzice, z którymi rozmawiamy, zastanawiają się czasem, dlaczego ich dziecko odwraca się od przekazywanych przez nich wartości. Odpowiedzi może być wiele, ale analizując pewne sytuacje, zauważamy, że dzieje się tak, gdy rodzice sprawę wiary kładą na barkach swoich pociech, np. gdy zbliża się sakrament bierzmowania, nie towarzyszą oni w przygotowaniu do niego swojemu dziecku, bo uważają, iż jest już odpowiednio dojrzałe. Młody człowiek jednak na tym etapie rozwoju nadal potrzebuje wsparcia rodziców. W przekazywaniu wartości, w tym wiary, potrzeba spójności wychowawczej. Zarówno ojciec, jak i matka powinni dążyć do tych samych wartości. W każdej sytuacji, gdy nie ma tej spójności, dziecko jest zagubione i ma zachwiane poczucie bezpieczeństwa.

Ważne jest, by rodzice wspólnie dążyli do tego samego celu, którym jest zbawienie. Idąc tą drogą, mogą być dla swych dzieci wzorem na drodze uświęcania. Dobrze jest, gdy mogą być oni świadkami Kościoła jako wspólnoty, z którą się utożsamiają. W przekazywaniu wiary nieoceniona jest także rola dziadków, którzy mają za zadanie ugruntować w wierze swoje wnuki. Dla wielu dzieci są autorytetami w tej dziedzinie. Dziadkowie mają więc bardzo ważne zadanie do spełnienia.

„Bogurodzico Dziewico, Matko Kościoła, Królowo Polski i Pana nasza Jasnogórska, dana nam jako Pomoc ku obronie Narodu polskiego” .

Prymas kardynał Wyszyński uświadamia nam, że Matka Boża jest dana nam, Polakom, jako pomoc ku obronie narodu polskiego, narodu, który ma korzenie chrześcijańskie, a więc wiemy, czyjego orędownictwa mamy przyzywać w tej drodze do obrony wiary i wartości z niej płynących.

2021-04-20 11:14

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ostatnia książka

Niedziela Ogólnopolska 26/2021, str. 43

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

książka

prymas Polski

kard. Wyszyński

Archiwum Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego

To lektura dla wszystkich, którzy mają odwagę bronić prawdy.

Czy potrafimy godnie znosić cierpienia? Jak kochać nieprzyjaciół, którzy wyrządzają nam wiele niegodziwości? Jak zachować męstwo wobec sytuacji pełnej lęku i niepewności? Na te pytania odpowiada kard. Zenon Grocholewski w pasjonującej książce o Prymasie Tysiąclecia. Za punkt wyjścia swojej refleksji autor obrał Zapiski więzienne kard. Stefana Wyszyńskiego. Pokazuje, że życie oraz nauczanie prymasa może być dla nas nadal niezgłębionym źródłem inspiracji dla duchowego i moralnego rozwoju.

CZYTAJ DALEJ

Franciszek: przyjmijmy Jezusa jako chleb życia

2021-08-01 12:23

[ TEMATY ]

papież Franciszek

youtube.com/vaticannews

„Nie troszczmy się jedynie o chleb materialny, zaspakajający nasz głód, ale przyjmijmy Jezusa jako chleb życia i, począwszy od naszej przyjaźni z Nim, uczmy się kochać siebie nawzajem. Bezinteresownie i bez kalkulacji” – zachęcił papież w rozważaniu poprzedzającym niedzielną modlitwę „Anioł Pański”.

Ojciec Święty nawiązał do czytanego w dzisiejszą niedzielę fragmentu Ewangelii (J 6, 24-35), przedstawiającego dalszy ciąg mowy o chlebie życia. Jezus wyrzuca szukającym Go ludziom interesowność, bo nie pojęli cudu rozmnożenia chleba i zatrzymali się jedynie na chlebie materialnym.

CZYTAJ DALEJ

Zielona Góra. Wyjście Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę

2021-08-02 11:08

Katarzyna Krawcewicz

Mszą św. w konkatedrze rozpoczęła się 39. Diecezjalna Piesza Pielgrzymka z Zielonej Góry na Jasną Górę. Eucharystii przewodniczył bp Tadeusz Lityński.

- Pątnik pragnie dziękować Bogu za otrzymane dobro, pokutować za własne lub innych grzechy, prosić o łaski dla siebie i bliźnich – mówił pasterz diecezji. – Wybieracie trudną drogę, okupioną zmęczeniem, może nawet cierpieniem. Nie wiecie, co was czeka w tych dniach. Ale proszę, zapomnijcie o tych troskach, zostawcie to Bogu i Matce Najświętszej, która wesprze was modlitwą. Wasze pielgrzymowanie jest osobistym darem świadectwa. Nie ma znaczenia, w jakim stanie ducha podejmujecie ten trud, zaczynacie drogę. Ważne jest, w jakim stanie ducha powrócicie. Niech dobry Bóg błogosławi wszystkie dobre intencje i wysłucha wszystkie modlitwy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję