Reklama

Osoba i jednostka

Aby być wolnymi, musimy pozostać osobami, a więc istotami świadomymi, które znają swoje granice i potrafią świadomie wybierać.

2021-04-27 12:56

Niedziela Ogólnopolska 18/2021, str. 66

W istocie zyskasz nielicznych, ale prawdziwych przyjaciół i wielu wrogów. Czasy wymagają od nas częstych kompromisów. A może to nie czasy, tylko konkretni ludzie, którzy upodobali sobie traktowanie bliźnich jak potencjalnych niewolników?

Reklama

Pisałem już o tym, że obecna epoka nie trzyma się nawet pozorów demokracji, bowiem coraz bardziej otwarcie wyłania się z niej finansowy feudalizm. Zmierzamy ku temu, że z jednej strony będą nami rządzili właściciele ponadnarodowych korporacji, a z drugiej – będą na nas czekać coraz pewniejsi swojego władztwa urzędnicy. W środku ma zostać całkowicie wytrzebiona grupa wolnych ludzi, prowadzących swoje małe i średnie firmy. Są oni niewygodni dla jednych i drugich, bo mają i wypowiadają swoje zdanie o rzeczywistości. Ludzie, których stać na dawanie pracy innym i nieskupianie się nad miesięcznymi rachunkami za czynsz i prąd, są dla kształtującego się właśnie systemu szczególnie niepożądani i niebezpieczni. Mogą bowiem postrzegać sprawy takimi, jakie one są oraz drwić sobie z medialnych mód i nagonek. Ba – mogą być oporni wobec urojeń kasty feudałów, komunikowanych zniewolonym za pomocą form przekazu, które opanowały ich pieniądze i kaprysy.

Trwa więc polowanie na przedsiębiorców, na ludzi, których energia i talenty sprawiają, że są w stanie organizować wokół siebie niezależne, wolne przestrzenie. W dzisiejszej Polsce ciągle jednak pokutuje przekonanie, że jak ktoś ma trochę więcej, to znaczy, iż jest nieuczciwym dorobkiewiczem. Takie myślenie wynieśliśmy z epoki, gdy PRL przekształcał się w tzw. III RP. Wtedy rzeczywiście królowali oszuści i persony, którym porządny człowiek nigdy nie powinien podać dłoni. W ciągu ostatnich lat wyrosły jednak w Polsce firmy ludzi zdolnych, pomysłowych i pracowitych. Te firmy to była sól nowej Polski. Każdego dnia serce mi rosło, gdy patrzyłem, jak pną się do góry i jak powodzi się ich właścicielom. Naraz medyczny pretekst sprawił, że tę wolną strefę można było zacząć niszczyć! Dopiero zaczęła nam odrastać ta najcenniejsza warstwa społeczna, a już spadł na nią miecz klęsk zadanych jej przez państwową administrację. Niestety, to tylko część globalnej operacji, która ma wyciąć klasę średnią ze społeczeństwa. To już nie są spiskowe interpretacje świata, to rzeczowy opis tego, co się dzieje na naszych oczach. Nie wszyscy mamy zdolności i możliwości, aby stawać się przedsiębiorcami, pamiętajmy jednak, że to dzięki nim tworzy się wspólny majątek, ludzie mają pracę, powstają wspólnoty myślenia i działania. Dzięki średnim przedsiębiorcom powstało w Polsce wiele miejsc, które teraz cieszą swoim pięknem. Ich szczodrość odczuwały także nasze parafie. Gdy ich zabraknie, pozostanie jedynie machina dystrybucji, która – według sobie znanych, acz niezbyt uczciwych kryteriów – będzie rozdzielała to, co uda się wyciągnąć z naszych kieszeni. Zaczniemy podlegać coraz bardziej skomplikowanym procedurom i to urzędnicy będą decydować o naszym stylu życia, działania czy myślenia. Szczególnie chodzi im o to, aby formatować nasze myślenie, wpływać na to, co będziemy uważać za ważne.

Pamiętajcie: nawet jeżeli uda im się odebrać nam klasę średnią, ludzi, na których mogliśmy liczyć w chwilach opresji, nic nie zwalnia nas z obowiązku bycia wolnymi! Aby być wolnymi, musimy pozostać osobami, a więc istotami świadomymi, które znają swoje granice i potrafią świadomie wybierać. Nie możemy dać się wtłoczyć w przygotowane już matryce, w których będziemy jedynie jednostkami. Jednostka jest niczym, statystyką, odwzorowaniem skuteczności technik manipulacyjnych. Osoba to ktoś, konkretne świadome istnienie. Osoba ma do siebie szacunek, bo wie, jak się zachowa, jakie są nieprzekraczalne dla niej granice kompromisów. Jednostka jest uczestnikiem bezimiennego tłumu, za nic nie ponosi odpowiedzialności, daje się nieść wraz z nurtem i wykonuje polecenia „autorytetów”. Osoba nigdy nie będzie jednostką, ale jednostka może się stać osobą, o ile osobę spotka i ona poda jej rękę. Osoba natomiast musi być przygotowana na cały zestaw negatywnych emocji – jest bowiem chodzącym wyrzutem sumienia dla jednostki, a człowiek ma wbudowany mechanizm redukcji dysonansu poznawczego, nie może nie mieć do siebie szacunku. Stąd wzięło się słynne zdanie Wojciecha Jaruzelskiego o Ryszardzie Kuklińskim: „Jeżeli on jest bohaterem, to kim my jesteśmy?!”. Osoba musi wytrzymać agresję, nie może zniżyć się do poziomu jej autorów, a potem – wywoławszy tym zainteresowanie – spróbować jednostkę na powrót podnieść do rangi osoby. Zatem – do dzieła!

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jasna Góra: przestrzelony pas - niemy świadek cudownego ocalania życia Jana Pawła II

2021-05-13 09:38

[ TEMATY ]

Jasna Góra

św. Jan Paweł II

Mazur/episkopat.pl

Jasna Góra

Jasna Góra

W 40. rocznicę zamachu na życie Jana Pawła II i jego cudownego ocalenia na Jasnej Górze trwa modlitwa dziękczynna. Oczy wielu ludzi 13 maja skierowane są właśnie tutaj, gdzie obok Cudownego Obrazu Matki Bożej znajduje się wyjątkowe papieskie wotum - przestrzelony pas sutanny.

Noszący ślady krwi papieski pas Ojciec Święty złożył na Jasnej Górze jako dar dziękczynny już w dwa lata po zamachu, 19 czerwca 1983 r. Przechowywany był on jednak w sejfie i zgodnie z życzeniem papieża nikt nie mógł go oglądać. Dopiero w 2004 r. Stolica Apostolska wyraziła zgodę na pokazanie tego wyjątkowego wotum pielgrzymom. Cenny dar umieszczono po lewej stronie Ikony, w srebrnej, ważącej 20 kg kasecie w kształcie prostokąta, którą wieńczy ręcznie wykonany herb papieski połączony z elementami kluczy i tiary. Całość przykryta jest kryształową szybą osłaniającą relikwię przed wilgocią i słońcem.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Dziwisz wrócił na miejsce zamachu

2021-05-13 18:17

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

zamach

kard. Stanisław Dziwisz

Włodzimierz Rędzioch

Włodzimierz Rędzioch/Niedziela

13 maja 1981 r., w słoneczne majowe popołudnie na placu św. Piotra słychać było strzały. Zawodowy morderca, Turek Ali Ağca targnął się na życie Jana Pawła II, który na białym jeepie objeżdzał plac. Ciężko raniony papież upadł w ramiona swojego sekretarza, ks. Stanisława Dziwisza.

Od tamtego dramatycznego dnia minęło 40 lat. I to właśnie z okazji 40. rocznicy zamachu przyjechał do Rzymu dawny papieski sekretarz. Rano kard. Dziwisz odprawił Mszę św. w Bazylice watykańskiej, przy grobie św. Jana Pawła II. Koncelebrowało ponad 35 polskich księży z kraju i z Rzymu, w tym papieski jałmużnik kard. Konrad Krajewski. Jak powiedział kard. Dziwisz, Eucharystia celebrowana w święto Wniebowstąpienia Pańskiego miała być podziękowaniem Bogu z dar życia Jana Pawła II i podziękowaniem Matce Bożej za jej macierzyńską opiekę nad papieżem, który był przekonany, że to właśnie Madonna uratowała go 13 maja, w dniu, w którym wspominamy Jej pierwsze objawienie w Fatimie. Kard. Dziwisz wygłosił również homilię, w której we wzruszających słowach wspomniał dramatyczny moment zamachu: „Wracam pamięcią do tamtego 13 maja sprzed 40 lat, kiedy to straszliwe kule zamachowca tu na Placu św. Piotra prawie że śmiertelnie raniły Ojca św. Jana Pawła II. Do dziś czuję jego osuwające się bezwładnie ciało opadające w moje ramiona. Widzę jego krew broczącą białą papieską sutannę, barwiącą moje dłonie i ubranie. Słyszę też jego nieustannie powtarzaną, słabnącą modlitwę – «Maryjo, Matko moja». Od tamtego dnia już wiem co czuł św. Jan Apostoł trzymający w ramionach zdejmowane z krzyża ciało Chrystusa”. Wracając myślami do wydarzenia sprzed 40 lat, szesnaście lat od śmierci św. Jana Pawła II, kardynał zastanawiał się „co by się stało, gdybyśmy go wtedy na placu św. Piotra utracili”, stwierdzając: „Jakże bardzo ubogi i inny byłby świat i nasza Ojczyzna – Polska bez jego świadectwa wiary, nauczania, wskazywania i ostrzegania przed niebezpieczeństwami i zawirowaniami, które mogą grozić nam we współczesnym świecie”.

CZYTAJ DALEJ

Katedralne organy wracają na chór

2021-05-13 20:24

TD

Katedralne organy wracają na chór

Właśnie ruszył historyczny montaż odrestaurowanych organów w kieleckiej bazylice. To inwestycja na 850-lecie świątyni. Trwa montaż restaurowanych i przebudowanych organów, który potrwa ok. 3 tygodni. Zabrzmią one prawdopodobnie w połowie czerwca.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję