Wydarzenia, jakie miały miejsce w Ustrzykach Dolnych, Nozdrzcu i Wisłoku Wielkim wzbogaciły nasz lokalny Kościół o sześciu nowych diakonów. W tej szczególnej chwili upatrujemy wielki dar dla nas samych, mając nadzieję, iż przyniesiemy obfity owoc służąc przemyskiemu Kościołowi.

Z rąk metropolity przemyskiego abp. Adama Szala w parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych święcenia przyjęli dk. Mariusz Fal oraz dk. Krzysztof Kawulka. Mszy św. koncelebrowanej w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Nozdrzcu przewodniczył natomiast biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Krzysztof Chudzio. Dzięki jego posłudze święcenia przyjęli dk. Adam Jakielaszek oraz dk. Sebastian Pilszak. W parafii św. Onufrego w Wisłoku Wielkim biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Stanisław Jamrozek udzielił święceń diakonatu dwóm pozostałym kandydatom: dk. Dominikowi Świetlakowi oraz dk. Sebastianowi Turkowi. Cieszymy się z faktu, że w tym roku udało się, mimo sytuacji epidemiologicznej, zorganizować święcenia na terenach parafii naszej archidiecezji, wracając tym samym do wieloletniej tradycji.

Święcenia diakonatu to wyjątkowy moment w życiu każdego kleryka. Jest on zwieńczeniem pięcioletniej formacji, w czasie której alumn, dojrzewając zarówno pod względem intelektualnym, jak i osobowościowym, decyduje się na to, aby swoje życie poświęcić Panu Bogu. Można zobaczyć to szczególnie w trzech zobowiązaniach, które z tego faktu wynikają. Pierwszym z nich jest posłuszeństwo wyrażone względem biskupa diecezjalnego, polegające na gorliwym wypełnianiu powierzonych przez niego obowiązków. Drugie z nich stanowi modlitwa brewiarzowa za cały Kościół na świecie, którą odmawia się pięć razy w ciągu dnia. Ostatnim ze zobowiązań jest celibat, czyli bezżeństwo dla Królestwa Bożego. Dzięki niemu każdy diakon, jak i kapłan może zupełnie poświęcić się służbie Panu Bogu oraz drugiemu człowiekowi.

Aby pokrótce przedstawić zakres obowiązków, jakie niesie ze sobą sprawowanie zaszczytnej posługi diakona, niech posłużą słowa homilii obrzędowej, podczas których biskup zwraca się do wiernych: „Umocnieni darem Ducha Świętego, (diakoni) będą pomagać biskupowi i jego prezbiterom w posłudze słowa, ołtarza i miłości, okazując się sługami wszystkich. Jako słudzy ołtarza będą głosić Ewangelię, przygotowywać Ofiarę Eucharystyczną i rozdzielać wiernym Ciało i Krew Pańską”.

W tym szczególnym czasie pragniemy uwielbić Pana Boga za dary, którymi nas obdarzył, pozwalając nam tym samym pełnić służbę w przemyskim Kościele. Jednocześnie pragniemy podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili się do wzrostu naszego powołania. Szczególne słowa wdzięczności kierujemy pod adresem Rodziców, Rodzeństwa, wszystkich Księży zaangażowanych w naszą formację, a także ludzi dobrej woli, którzy wspierali nas modlitwą, cierpieniem oraz dobrym słowem. Mamy nadzieję, że przyjęty przez nas sakrament pozwoli nam coraz głębiej odkrywać piękno Pana Boga i ukazywać Go ludziom spotkanym na naszej drodze.