Reklama

Niedziela Wrocławska

Jedyne takie miejsce

To jest miejsce, w którym Bóg chce się spotykać z nami i chce nam dać to, co ma najcenniejszego, Siebie – powiedział abp Józef Kupny, podczas poświęcenia i konsekracji ołtarza w kaplicy na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu.

Niedziela wrocławska 49/2021, str. VIII

[ TEMATY ]

konsekracja ołtarza

Ks. Łukasz Romańczuk/Niedziela

W kaplicy odbywa się całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu

W kaplicy odbywa się całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przed rozpoczęciem Eucharystii wszyscy zgromadzili się w holu przed kaplicą. Tam słowa przywitania i podziękowania wygłosił ks. Jan Kleszcz, duszpasterz kolejarzy oraz proboszcz parafii św. Jerzego Męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego we Wrocławiu – Brochowie.

W swoim słowie ks. Kleszcz odniósł się do słów wyrytych na mensie ołtarza. Pochodzą one z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian: „Gaudete Dominus prope est” – „Radujcie się Pan jest blisko” – To orędzie chcemy dzielić z wszystkimi, którzy nawiedzając kaplicę, za słowami św. Ojca Pio, chcieli swoją przeszłość zawierzać Jego miłosierdziu, teraźniejszość jego miłości, a przyszłość Jego Opatrzności – mówił ks. Kleszcz, przywołując przy tym św. Katarzynę Aleksandryjską, patronkę kaplicy dworcowej oraz kolejarzy. – Proszę, aby do naszej modlitwy dołączyć rodziny kolejarskie, chorych, samotnych, a także tych, co zginęli na służbie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Następnie wszyscy udali się do kaplicy, gdzie rozpoczęła się Msza św. pod przewodnictwem abp. Józefa Kupnego. W wygłoszonej homilii ks. Jan Kleszcz opowiedział o początkach powstania kaplicy jej historii, motywach chrześcijańskich znajdujących się w niej, a także symbolice ołtarza. Nie zabrakło także słowa o Ewangelii czy św. Katarzynie Aleksandryjskiej. – Mamy nadzieję, że to miejsce będzie umożliwiało spotkanie z Bogiem w Najświętszym Sakramencie. Przygotowaliśmy kaplicę Miłosierdzia. Od 17 lutego trwa tutaj adoracja i podbudowani jesteśmy ilością młodych ludzi, którzy przychodzą tutaj, aby się modlić. Wbrew temu, co mówi współczesny świat, że tej młodzieży nie ma – podkreślił kapłan.

Ksiądz Kleszcz zwrócił także uwagę na krzyż wiszący na ścianie prezbiterium. – Ten krzyż jest mocno zniszczony, bo wyciśnięte jest na nim znamię historii. Jest on przywieziony z Lewacze na Wołyniu. Był na polskim grobie i ma być elementem ciągłości i ukłonem do wszystkich tych, którzy mieli korzenie na Wschodzie, a swoje życie spędzili tutaj – zaznaczył ks. kapelan.

W dalszej części kapłan mówił o wyjątkowości i specyfice kaplicy dworcowej. – To miejsce jest ofiarowane przez kolej wszystkim pracownikom i podróżującym. [...] Droga do powstania kaplicy wiodła po bardzo długich meandrach wzlotów i upadków. Miejsce to jest kontynuacją tej pierwszej kaplicy, która znajdowała się w obecnej siedzibie Komisariatu Policji. Tam znajdowała się do rewitalizacji dworca, czyli do 2010 r. Po remoncie podjęliśmy trud, aby powstało miejsce, w którym ludzie mogliby się modlić. [...] Pan Bóg nam podpowiedział, że musimy się zatroszczyć o to miejsce. Dziś z dumą możemy powiedzieć, że przyznaliśmy się do Jezusa i uczyniliśmy to w każdej przestrzeni – powiedział kapłan.

Nie zabrakło licznych podziękowań za zaangażowanie w powstanie kaplicy św. Katarzyny Aleksandryjskiej na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu. W uroczystości wzięła udział marszałek sejmu – Elżbieta Witek oraz poseł Paweł Hreniak.

Ksiądz abp Józef Kupny odznaczył medalem św. Jadwigi Jerzego Dula, za zaangażowanie i działalność charytatywną. Natomiast pamiątkowy numizmat za zasługi w archidiecezji wrocławskiej otrzymał ks. Jan Kleszcz.

Kaplica znajduje się na I piętrze Dworca Głównego PKP.

2021-11-30 08:36

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Konsekracja u św. Jacka

Uroczysta konsekracja kościoła Ojców Dominikanów odbyła się 24 października 2020 r.

Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba, ordynariusz rzeszowski. Homilię wygłosił o. Paweł Kozacki OP, prowincjał polskich dominikanów. Na znak konsekracji świątyni w ołtarzu zostały umieszczone relikwie bł. Sadoka i 48 Towarzyszy – Męczenników z Sandomierza.
CZYTAJ DALEJ

„Niespotykana fala antychrześcijańskiej przemocy” - ważny raport międzynarodowej organizacji

2026-01-13 16:53

[ TEMATY ]

raport

Karol Porwich/Niedziela

Europejskie Centrum na rzecz Prawa i Sprawiedliwości opublikowało raport poświęcony przestępstwom z nienawiści wymierzonym w chrześcijan w Europie. Dokument wskazuje na wzrost skali przemocy, przestępstw z nienawiści oraz marginalizacji chrześcijan, przy jednoczesnym zaniżaniu skali zjawiska w oficjalnych statystykach. W 2024 r. w 35 krajach Europy odnotowano 2211 aktów nienawiści wobec chrześcijan, w tym 274 napaści fizyczne, których liczba wzrosła mimo ogólnego spadku incydentów.

Najczęstsze formy agresji obejmują wandalizm, podpalenia, profanacje i ataki na duchownych, a najbardziej dotknięte tym procederem kraje to m.in. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Polska i Włochy. Autorzy wskazują na kulturowe i ideologiczne przyczyny nienawiści wobec chrześcijaństwa oraz na nierówne traktowanie wyznawców tej religii przez instytucje międzynarodowe, postulując wprowadzenie jasnej definicji antychrześcijańskiej nienawiści i wzmocnienie ochrony prawnej.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję