Reklama

Rodzina

Walentynkowy zawrót głowy

I znowu świat zamigotał w „serduszkowym rytmie”. Jak okiem sięgnąć, przed nami morze sercowych gadżetów. I nie chodzi tu o kampanię na rzecz przeciwdziałania chorobom układu krwionośnego. Hm... Ale czy na pewno? W końcu miłość i serce, szczególnie kochające, to najlepszy team.

Niedziela Ogólnopolska 7/2022, str. 28-29

[ TEMATY ]

walentynki

Magdalena Pijewska/Adobe.Stock

Co takiego się dzieje, że całkiem spora część populacji obchodzi walentynki, a dla innych to niemal zakazany owoc? Po co ten amerykański twór, utożsamiany często z niepotrzebną, a nawet szkodliwą konsumpcją? Taka retoryka raczej komplikuje dialog między zwolennikami i adwersarzami dnia zakochanych. Czasem utrudnia też porozumienie we wspólnocie, którą tworzymy tam, gdzie żyjemy, pracujemy i działamy. Stąd dziś zaproszenie do dialogu na temat walentynek. Aby odsłonić sens podejmowanych działań, pokazać nasze strategie na bliskość, usłyszeć siebie i siebie nawzajem. Tu niezastąpiona jest ciekawość – siebie, drugiego człowieka i świata. Dlatego warto spróbować odkryć w sobie jej pokłady i, mówiąc po staropolsku, zastanowić się „cóż zacz”.

Valentine’s Day – desant udomowiony

Kluczowa jest świadomość sensu każdego święta, uroczystości, dnia „ku czci” itd. Tak w ogóle, ale także w kontekście jednego z wielu eventów w roku, w tym przypadku walentynek. Jasne, że nie brakuje takich, którzy chcieliby odsądzić walentynkowiczów od czci i wiary i dokleić im przeróżne etykiety, posądzić m.in. o ślepe podążanie za modą, bezrefleksyjne kopiowanie obcych zwyczajów, a nawet o głupotę (bo: cudze chwalicie, swego nie znacie) czy wręcz oskarżyć o rozwiązłość. Sprawa nie jest jednak taka zero-jedynkowa. Ciekawe, co na to św. Walenty – oficjalny patron zakochanych i narzeczonych, którego wstawiennictwa szczególnie przyzywa się np. we Włoszech podczas świętowania zaręczyn. A zatem o co w tym wszystkim właściwie chodzi? Warto poczynić własną refleksję, aby sprawdzić, które argumenty są moje, a które tylko powtarzam. Może bez zrozumienia, bo de facto nie są mi bliskie, a może bardziej z przyzwyczajenia albo z obawy przed odrzuceniem przez moje środowisko. A jeśli mam wątpliwości, to zawsze warto porozmawiać, pamiętając, że ten, kto szuka, ten znajdzie.

Świętowanie relacji

To kolejny wątek. I pytania: właściwie co takiego świętuję, dlaczego i jak to robię? Święta „wspierają” nas w widzeniu i odkrywaniu tego, co jest tak naprawdę priorytetowe: wartości, którymi się kierujemy, ludzi, którzy są dla nas ważni, wydarzeń, które wywarły istotny wpływ na nasze życie. Tak jak choinka, która przywędrowała do nas z Zachodu, a konkretnie z Niemiec, weszła do naszej tradycji, tak walentynkowe serduszka symbolizujące miłość, bliskość, czułość, przyjaźń i dobroć mogą na trwałe wpisać się w nasz krajobraz i uczynić lutową pluchę nieco bardziej radosną. Chcę przy tym podkreślić, że podobnie jak święta Bożego Narodzenia mogą się odbyć bez choinki – również bez wspomnianego „kardiologicznego szaleństwa” możemy pielęgnować te wartości, które nagłaśniamy i celebrujemy, obchodząc dzień św. Walentego. Zapewne wszyscy zgodzimy się z tym, że kluczowe jest życie w perspektywie dobra i wybieranie strategii, które pozwalają to systematycznie realizować w codzienności (nie tylko od święta). A gdy mamy taki szczególny czas, aby to praktykować, łatwiej nam działać w tym kluczu. Wystarczą proste gesty (w walentynki nawet pączki i obwarzanki mają kształt serca!), wspólne obchodzenie tego dnia (nikogo nie dziwią naręcza „kardiologicznych gadżetów”)... A nierzadko nowe doświadczenia procentują dobrymi nawykami w przyszłości. Dlatego warto docenić każde starania.

Reklama

Zabawa jest OK

Mogłoby się wydawać, że nie warto mówić o tym, jak ważna jest zabawa w życiu człowieka, szczególnie dorosłego. Tymczasem jest to niezwykle istotny temat wart systematycznego podejmowania, szczególnie w kontekście ludzi w sile wieku, ustatkowanych, ceniących stabilizację i spokój. Wielu z nas uśpiło w sobie tę potrzebę, co – jak się okazuje – może być problemem w „szybkiej codzienności”, w której prawie wszystko jest „na wczoraj”. Pamiętam historię jednego z ojców, który uczestniczył w warsztatach rodzicielskich. Był dyrektorem w korporacji. Nieoczekiwanie odkrył, dlaczego tak bardzo denerwują go jego dzieci, gdy wraca z pracy do domu. Chodziło o to, że zazdrości maluchom lekkości i szaleństwa zabawy. On sobie takiego prawa nie dawał, bo to podobno nie przystoi panu na stanowisku, w średnim wieku, z teczką dokumentów. Tymczasem potrzeba zabawy jest naturalna dla każdego człowieka. A im trudniej nam w codzienności, tym bardziej potrzebujemy zdrowego resetu – m.in. przez zabawę, tak jak robią to dzieci. Zdaję sobie sprawę, że dla niektórych może to zabrzmieć dziwacznie. Gdy dodamy do tego jeszcze nasze przekonania o tym, że dorosły człowiek powinien być odpowiedzialny, a bawią się tylko lekkoduchy, sprawa jeszcze bardziej się komplikuje. W tej sytuacji walentynki są dla nas okazją do zabawy z pewną dozą szaleństwa, bo w końcu niecodziennie rysuję serduszko na serwetce albo ozdabiam dom girlandą czerwonych serduszek z życzeniami dla członków mojej rodziny (widziałam to kiedyś u znajomych i wyglądało zjawiskowo!) czy piszę wiersz lub piekę, szyję, konstruuję itd. – tu możemy śmiało puścić wodze naszej kreatywności. Z zaufaniem do siebie, wiarą, że dorosły człowiek jest odpowiedzialny, a jego odpowiedź na dzień św. Walentego będzie pogłębiała bliskość, troskę o drugiego, radość, przyjaźń, dobro, wrażliwość, piękno, bycie w kontakcie.

Reklama

Walentynkowe „wiem jak”

W bliskości chodzi o to, aby widzieć się nawzajem i podejmować takie działania, które są dobre i wspierające dla adresata, a jednocześnie nie naruszają naszych granic. Niespodzianka przyniesie oczekiwany skutek, kiedy obdarowana osoba się z niej uraduje. Dlatego kluczowe są uważność i troska, aby poznać siebie nawzajem. List z wdzięcznością za to, że ktoś po prostu jest, kolacja przy świecach, wspólny spacer, wyjście do kina, teatru, uśmiech na karteczce przylepionej do torby, ale też własnoręcznie wykaligrafowane „KOCHAM CIĘ” na tablicy przy lodówce – to tylko wierzchołek góry kreatywności.

Reklama

Kochać i być kochanym

Każdy z nas chce kochać i być kochanym. Wykorzystujmy zatem wszelkie okazje, aby nawzajem obdarowywać się dobrem, ale też świadomie zmieniać swoją postawę życiową, aby to, co robimy i jak robimy, było spójne z wartościami, które wybieramy i którymi chcemy się kierować w życiu. Jeśli czegoś nie wiemy, warto o to zapytać chociażby z tej ciekawości, która wspiera nas w rozwoju człowieczeństwa (staramy się zrozumieć, choć nie musimy zaakceptować), a nie z tej, która ukierunkowuje nas na pokazanie swoich racji. Warto się odważyć na dyskomfort niewiedzy, a czasem nawet na śmieszność (bo przecież dorosły człowiek z zasady powinien wiedzieć i kropka), aby stworzyć przestrzeń do dialogu, który jest na wskroś chrześcijański. W szczerych poszukiwaniach można odkryć coś niespodziewanego, coś, co zachwyci i sprawi, że życie stanie się lepsze i piękniejsze.

Tego właśnie z całego serca wszystkim życzę.

2022-02-08 12:01

Ocena: +4 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Częstochowa: walentynki od Jezusa

[ TEMATY ]

walentynki

KSM ACz

W najbliższą niedzielę 13 lutego na Placu Biegańskiego i Alejach Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie będzie można otrzymać wyjątkowy prezent!

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Częstochowskiej zainicjonowało walentynkową akcję. Wraz z honoratkami - Małymi Siostrami Niepokalanego Serca Maryi oraz Ruchem Światło-Życie z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie będą oni rozdawać częstochowianom wyjątkowe prezenty - serca i listy.

CZYTAJ DALEJ

Świętość na wyciągnięcie ręki

2022-11-22 14:16

Niedziela Ogólnopolska 48/2022, str. 8-11

[ TEMATY ]

Carlo Acutis

bł. Carlo Acutis

bł Carlo Acutis

Fot. z publikacji abp Domenico Sorrentino

O fenomenie „świętego w trampkach”, który skradł serca współczesnej młodzieży i stał się dowodem na to, że świętość jest osiągalna dla każdego, z abp. Domenico Sorrentino z Asyżu, autorem książki Oryginały, nie fotokopie. Karol Acutis i Franciszek z Asyżu, rozmawia ks. Jarosław Grabowski.

Ks. Jarosław Grabowski: Błogosławionego Carla Acutisa pochowano w Asyżu, mieście św. Franciszka. Święty Biedaczyna i „święty w trampkach” to dość oryginalne zestawienie. Czterdziestopięcioletni Franciszek zmarł w 1226 r., a zaledwie 15-letni Carlo – w 2006 r. Ksiądz Arcybiskup napisał książkę na ten temat. Wiemy, że te osoby dzieli wiele, nie tylko czas, a co je łączy?

Abp Domenico Sorrentino: Jest wiele elementów wspólnych. Obydwaj byli zakochani w Stwórcy i stworzeniu. U Franciszka natura lśni blaskiem w sposób bardzo poetycki jak w Pieśni słonecznej. Carlo, który żył w naszych czasach, kochał przyrodę, ale także sport, muzykę, a przede wszystkim internet – to współczesne medium komunikacji. Obydwaj wiedli głębokie życie duchowe. I choć żyli w jakże różnych epokach, to obydwaj uznawali, że cały wszechświat – w tym także technologie – jest wielkim darem Boga.

CZYTAJ DALEJ

MŚ 2022 - Polska - Arabia Saudyjska 2:0

2022-11-26 16:11

[ TEMATY ]

sport

piłka nożna

PAP/EPA/Ronald Wittek

W porównaniu ze zremisowanym we wtorek 0:0 spotkaniem z Meksykiem w pierwszym składzie trener Czesław Michniewicz nie wystawił Jakuba Kamińskiego, Sebastiana Szymańskiego i Nicoli Zalewskiego. W ich miejsce wybiegli Arkadiusz Milik, Przemysław Frankowski i Krystian Bielik (cała trójka weszła z ławki rezerwowych w inauguracyjnym spotkaniu).

Po raz 136. w reprezentacji wystąpił jej kapitan Robert Lewandowski, a po raz 101. - Kamil Glik. Natomiast dla Grzegorza Krychowiaka był to 96. mecz w kadrze narodowej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję