Reklama

Książki

Odkryć mowę wiary

Jak na Różaniec patrzyli święci, mistycy, wielcy teologowie?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na to pytanie odpowiada w swojej najnowszej książce ks. Janusz Królikowski – uznany teolog, wybitny mariolog, autor licznych publikacji, w których porusza sprawy bliskie każdemu wierzącemu. Tym razem ks. Królikowski przygląda się modlitwie różańcowej i dochodzi do przekonania, że „Kościół, świat i każdy z nas potrzebuje modlitwy, modlitwy sprawdzonej i skutecznej, modlitwy autentycznej i gorącej, modlitwy twórczej duchowo i przemieniającej świat” – jak czytamy w książce.

Różaniec Maryi. Modlitewny katechizm chrześcijanina to publikacja skierowana do współczesnego czytelnika. Autor prowadzi narrację w taki sposób, aby ukazać nam, jak na prosty różaniec, który trzymamy w ręce, patrzeć twórczo, by modlitwa różańcowa okazała się użyteczna i inspirująca. Nasz świat potrzebuje przebudzenia, potrzebuje ludzi, którzy tchną weń nową jakość. Przykładów takich osób ks. Królikowski doszukuje się w ludziach modlitwy, mistykach i świętych, którzy z autentycznym zapałem przesuwali w dłoniach paciorki różańca, nawiązując modlitewny dialog z Bogiem. Sięga on do ożywczego źródła, ukazując historię Różańca i podając fakty, które być może dla wielu z nas okażą się zaskakujące. Zdaniem autora, Różaniec narodził się jako odpowiedź na błędy, które były popełniane w kolejnych epokach. Dowodzi on, że również dla nas modlitwa ta jest najskuteczniejszym panaceum na trawiące nasz świat wypaczenia.

Najnowsza książka ks. Królikowskiego odkrywa przed nami nie tylko piękno i głębię Różańca. Jako zwieńczenie swojego opracowania autor zamieszcza cykl nietuzinkowych i twórczych rozważań tajemnic różańcowych, które pomagają „właściwie usytuować Różaniec w odniesieniu do wyznania wiary chrześcijańskiej, a tym samym także wskazać na ich znaczenie dla wierzącego w konkretnym przeżywaniu swojej wiary”. Publikacja ks. Królikowskiego jest przeznaczona dla tych, którzy chcą na nowo odkryć mowę wiary w tajemnicach różańcowych.

Różaniec Maryi. Modlitewny katechizm chrześcijanina
Ks. Janusz Królikowski
Wydawnictwo: Leksem Studio
Liczba stron: 158

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2022-04-26 11:37

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nieznane przemyślenia papieża Franciszka podczas wizyty w Polsce

[ TEMATY ]

książka

Polska

Polska

Światowe Dni Młodzieży

papież Franciszek

Vatican Media/www.vaticannews.va/pl

Papież z młodzieżą podczas ŚDM w Krakowie

Papież z młodzieżą podczas ŚDM w Krakowie

W Rzymie została zaprezentowana książka pt. „Sii tenere, sii coraggioso” („Bądź czuły, bądź odważny”), na którą składa się zbiór rozmów Ojca Świętego z jezuitami, przeprowadzonych podczas kolejnych podróży apostolskich. Otwiera ją zapis spotkania z polskimi jezuitami, które odbyło się w Krakowie w 2016 r. przy okazji papieskiej pielgrzymki na Światowe Dni Młodzieży.

W rozmowie z polskimi jezuitami Papież odwołał się do kameralnego spotkania z młodymi ludźmi, którzy towarzyszyli mu podczas obiadu 30 lipca 2016 r. w Krakowie. Ojciec Święty podkreślił duże wrażenie, jakie zrobiła na nim odwaga młodzieży, zadającej bezpośrednie pytania („Zapytali mnie nawet o to, jak się spowiadam!” - wyznał Papież) i oczekującej szczerych odpowiedzi. „Jeśli odpowiesz teorią, będą rozczarowani. Młodzi ludzie są hojni. Ale praca z nimi wymaga również cierpliwości, dużo cierpliwości - mówił Franciszek do współbraci. Przestrzegł ich także przed udzielaniem młodzieży „gotowych” odpowiedzi - Widać, że czasami młodzi ludzie oczekują «recept». Trzeba więc być gotowym na korygowanie tej postawy proszenia o recepty i gotowe odpowiedzi.” Spontaniczne odwołanie się do jednego z najbardziej dyskretnych punktów Światowych Dni Młodzieży w Krakowie - obiadu z udziałem kilkunastu reprezentantów młodzieży z różnych kontynentów - pokazuje po latach, jak ważne były dla Ojca Świętego momenty bezpośredniego i, jak to określił: „pozbawionego wstydu” przepytywania go przez młodych ludzi.
CZYTAJ DALEJ

Post otwiera rękę dla potrzebującego

2026-01-22 10:34

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
CZYTAJ DALEJ

Żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania

2026-02-18 21:34

Biuro Prasowe AK

– Z życia z Bogiem w ukryciu zrodzi się w Tobie takie życie, które wszyscy będą widzieć; będą patrzeć na ciebie i będą widzieć dziecko Boga – córkę Boga, syna Boga. Bo Bóg tak oddaje – mówił kard. Grzegorz Ryś w Środę Popielcową w katedrze na Wawelu.

Na początku Mszy św. metropolita krakowski przypomniał słowa św. Grzegorza Wielkiego, który mówił, że „post trzeba uświęcać, bo sam z siebie nie jest święty”. – W poście nie chodzi o to, żeby pościć. W poście chodzi o to, żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, a to znaczy także do tajemnicy własnego chrztu, tak żebyśmy mogli po upływie postu odnawiać swoje przyrzeczenia chrzcielne. Gdyby nas liturgia Wigilii Paschalnej zaskoczyła, gdybyśmy nie wiedzieli, że padną te pytania, gdybyśmy nie byli gotowi na odpowiedź, to niezależnie od tego, ile sobie odmówimy jedzenia i picia, postu nie było. Ruszamy do tej drogi, do Wigilii Paschalnej, do własnego chrztu – zauważył kard. Grzegorz Ryś.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję