Reklama

Niedziela w Warszawie

Dla ciała i ducha

O Bożym zobowiązaniu wobec człowieka, wielkopostnych słodkościach i oczyszczaniu organizmu z Tomaszem Sztrekerem rozmawia Łukasz Krzysztofka.

Niedziela warszawska 11/2023, str. I

[ TEMATY ]

Wielki Post

Material prasowy/archiwum prywatne

Tomasz Sztreker

Tomasz Sztreker

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Łukasz Krzysztofka: Przeżywamy czas Wielkiego Postu. Na co szczególnego w karcie dań mogą liczyć w tym okresie goście katolickiej kawiarni Agere Contra?

Tomasz Sztreker: Chociażby na wszelkiego rodzaju desery bez cukru – dla osób, które mają ochotę nie tylko dbać o linię, ale również troszkę przemyśleć pewien sposób odżywiania i zacząć zdrowiej funkcjonować. Polecam również kawę, którą w tym momencie serwujemy, robioną metodą pięciu przemian: z cynamonem, kardamonem, goździkami i z niedużą ilością miodu. Kawa ta nabiera wyjątkowego smaku i rzeczywiście jest napojem dostosowanym również do okresu, który jest trochę związany z oczyszczeniem organizmu. W procesie realizacji kawa ta zmienia swoje PH z kwaśnego na zasadowy i dlatego można pić ją nawet na czczo. Bardzo pozytywnie wpływa na nasz organizm.

Reklama

Oferujecie gościom coś dla ciała i ducha. Już 16 marca odbędzie się spotkanie poświęcone przepisom św. Hildegardy. Czy macie w swoim menu coś z jej kulinarnych wskazówek?

Oczywiście. U nas zawsze są obecne produkty zgodne z zasadami św. Hildegardy. Np. ciasta ketogeniczne czy naleśniki na mące orkiszowej, oryginalnej pierwotnej, którą polecała – nie tej modyfikowanej genetycznie. Na święta wielkanocne można kupić u nas ciasta robione według zasad św. Hildegardy. Uczyła ona, że jedzenie musi być smaczne. Pokazujemy również, jak np. robić przepyszny budyń kasztanowy. Może on służyć jako deser dla wielu osób, mających problemy z produktami, które są związane z ciężko strawnymi mąkami czy skrobią.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kto prowadzi spotkania poświęcone św. Hildegardzie?

Elżbieta Ruman, która jest szefową Centrum św. Hildegardy w Józefowie, pokazuje nam piękno tej świętej. Mówi, w jaki sposób możemy włączyć w swoje życie sposób działania, który polecała św. Hildegarda. Czyli np. przyprawy takie jak bertram, dyptam czy galgant, kasztany jadalne, orkisz, koper włoski. To są właściwie podstawy budowania odporności naszego organizmu. Niektóre z nich działają jak miotełka, która po prostu oczyszcza nasz organizm ze wszelkich toksyn czy oddziałujących na niego szkodliwych działań.

Wśród spotkań odbywających się pod patronatem Niedzieli będzie m.in. dyskusja o biznesie w czasie kryzysu, kobietach św. Józefa czy jednym z największych śledztw dotyczących relikwii Chrystusowych. O której godzinie rozpoczynają się spotkania i gdzie można znaleźć szczegółowe informacje?

Każde spotkanie rozpoczyna się o 18.30. Zazwyczaj trwa ok. 60-75 minut, natomiast reszta czasu – od pół godziny do 45 minut – przeznaczone jest dla naszych gości na pytania. Grafik spotkań oraz bezpłatna rejestracja dostępne są na naszej stronie www.agerecontra.pl.

Reklama

Dlaczego warto wybrać się właśnie do Agere Contra?

Tworzymy społeczność ludzi z wartościami, którzy myślą i chcą rozwijać elementy dla nas najważniejsze – przybliżanie się do Boga. Kiedy wchodzimy do kawiarni czy restauracji, nie znamy właścicieli, nie wiemy, na co mogą przeznaczać pieniądze, które tam zostawiamy. U nas jest to wiadome. Przeznaczamy je właśnie na zapraszanie gości, którzy mogą u nas wystąpić i na bezpłatne spotkania dla osób z zewnątrz. Społeczność katolików potrzebuje miejsca, które będzie ją jednoczyło. Chcemy zapraszać osoby, które są czasami z boku Kościoła, a mają ochotę poznać niektóre tematy. Oprócz tego mamy po prostu jedne z najlepszych deserów w całej Warszawie.

Jaki fragment Pisma Świętego poleciłby Pan do przeczytania w Wielkim Poście?

Szczególnie mocno oddziałuje na mnie perykopa ewangelijna z ostatnich godzin życia Jezusa, kiedy Chrystus wypowiada, według mnie, najważniejsze zdanie ze swojego życia. Objawia, po co przyszedł na świat. „Ja przyszedłem na ten świat po to, żeby dać świadectwo Prawdzie”. Z tym mamy często problem – żeby zrozumieć, jaki jest cel życia Jezusa, po co On przyszedł na ziemię jako Syn Boży, jako Bóg. Jest to pytanie, które bardzo często sobie zadajemy w życiu, a jeśli nie, to powinniśmy je sobie zadawać. To jedno z najbardziej „zobowiązujących” zdań Boga wobec człowieka.

Jak Pan je rozumie?

W moim odczuciu Bóg chce mi powiedzieć: Jeśli Mnie nie znajdziesz w każdej dobrej rzeczy, która jest na świecie jako pierwotny Przyczynek wszystkiego – chemii, biologii, mojego życia czy relacji – jeżeli Mnie tam nie będzie, to możesz przestać we Mnie wierzyć, bo Ja jestem Prawdą. Kiedy czytam to zdanie, to dla mnie ono jest absolutnie wszystkim, osobistą kwintesencją mojej wiary. Bóg zobowiązał się w tym zdaniu i powiedział mi: Odkrywaj świat, poznawaj wszystko, co jest wokół ciebie, bo we wszystkim, co jest dobre, na samym końcu jestem Ja – Twój Bóg.

Tomasz Sztreker Założyciel katolickiej kawiarni Agere Contra przy ul. Chłodnej 2/18 w Warszawie, absolwent SGH i Akademii Teatralnej w Warszawie, trener biznesowy i chrześcijański przedsiębiorca.

2023-03-07 14:37

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

NAWRACAJCIE SIĘ I WIERZCIE EWANGELII

[ TEMATY ]

wiara

Ewangelia

Wielki Post

Środa Popielcowa

BOŻENA SZTAJNER

To Księga Proroka Joela wzywa każdego z nas z osobna i razem jako Święty i umiłowany przez Boga Kościół każdego roku liturgicznego w Środę Popielcową do szczególnego nawrócenia, które moglibyśmy nazwać: «nawróceniem serca». Wszak jest to narząd w naszym ciele, który nie tylko pompuje krew, a wraz z nią ożywczą materię naszego codziennego pokarmu, ale również ośrodek życia duchowego. To o nim mówi prorok, wzywając nas do nawrócenia «całym sercem, przez post i płacz, i lament» /Jl 2,12/. Jeśli więc na znak postu mamy pokazać nasze umartwienie, to «rozdzierając serca, a nie szaty» /Jl 2,13/. Co jednak znaczy to rozdzieranie serca w kontekście życia duchowego każdego i każdej z nas? Na pytanie to można odpowiedzieć negatywnie licząc sposoby praktyk pokutnych dla celów wstrzemięźliwości. Odpowiedź jednak może być także pozytywna, gdy obejmie praktyki ascetyczne i modlitwą zaniesie je do Boga, wszak tylko ku Niemu mamy się nawracać! W życiu bywa, że człowiek zawraca z błędnej drogi, bo nigdy nie zaprowadzi go do właściwego celu. Szuka wówczas tej, która będzie odpowiednia dla jego zainteresowań i potrzeb. Wśród wielu dróg człowieka na ziemi jest ta jedyna, która prowadzi go do nieba, a wytycza ją Jedyny Pan, Jedyny Bóg, przez życie swe i jego końcowy trud. To droga naszego zbawienia - wcale nie jest łatwa, wręcz przeciwnie, chociaż jest z nami na niej Bóg, który «jest litościwy, miłosierny, nieskory do gniewu i bogaty w łaskę, i lituje się nad [naszą] niedolą» /Jl 2,13/. W nadziei więc zakładamy co roku w Środę Popielcową, że okaże nam swoje miłosierdzie i pobłogosławi naszym plonom /por. Jl 2,14/, które orędują za nami przed Jego tronem w niebie, a tu na ziemi - jeśli nie są obciążone grzechem - zasługują na chwałę życia wiecznego. Stąd płynie wołanie do tych, którzy mają narzędzia pokutne: «zadmijcie w róg, zarządźcie święty post, ogłoście uroczyste zgromadzenie» /Jl 2,15/ dla całej «świętej społeczności, starców, dzieci, a nawet niemowląt» /Jl 2,16/, podobnie dla «oblubieńców i oblubienic» w ich okresie miodowym. To zadanie kapłanów, by w przybytkach świątyni - «między przedsionkiem, a ołtarzem» /Jl 2,17/ - w suplikacjach święte zanosili wołanie ku Bogu Miłosiernemu: «Zlituj się Panie nad ludem twoim i nie daj dziedzictwa twego na pohańbienie…» /Jl 2,17/. To zadanie, to także nieustanna duchowa walka o to, aby we współczesnym, zlaicyzowanym świecie «poganie nie zapanowali nad nami, urągając nam pytaniem: Gdzież jest ich Bóg» /Jl 2,17/. Pokażmy im Boga w naszym codziennym życiu, przepełnionym od kołyski wiarą naszych ojców, miłością do ziemskiej Ojczyzny i wszystkich braci i nadzieją na życie wieczne w Królestwie Bożej Chwały. Bo Pan «zapłonął zazdrosną miłością ku swojej ziemi i zmiłował się nad swoim ludem» /Jl 2,18/, okazując mu swoją łaskę: w grzechach i duchowych upadkach - przebaczenie, a w godnym chrześcijanina życiu - błogosławieństwo. Z tego tytułu szczególnie warto pojednać się z Bogiem, do czego dzisiaj, każdego roku i w obecnym Roku Zawierzenia zaprasza nas wszystkich i każdego z osobna Apostoł Narodów w drugim swoim Liście do Koryntian. To jednak nie tylko zwykłe ludzkie zaproszenie i prośba, lecz braterskie i pełne pasterskiej troski - przynaglenie, poparte imieniem Mistrza - Chrystusa - byśmy «pojednali się z Bogiem, który uczynił Go dla nas grzechem, byśmy w Nim stali się sprawiedliwością Bożą» /2Kor 5,20-21/. Nie godzi się jednak «przyjmować łaski Bożej na próżno», a byłoby tak, gdybyśmy na co dzień nie współpracowali z Bogiem, który mówi do nas słowami Pisma: «W czasie pomyślnym wysłuchałem ciebie, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą» /2Kor 6,1-2/. Ten więc czas od Środy Popielcowej do dnia Pańskiego Zmartwychwstania dany jest nam jako «czas upragniony» dla uczynków miłosierdzia wobec własnej duszy oraz potrzeb innych braci i sióstr przez wielkopostną jałmużnę, modlitwę w ukryciu i post nie na pokaz /por. Mt. 6,1-6.16-18/. To także «dzień zbawienia» dla wszystkich praktykujących własną ascezę w pokorze i uniżeniu przed samym Bogiem, a nie przed ludźmi. Ci otrzymają nagrodę sprawiedliwą i odpowiednią do własnych zasług od Ojca, «który widzi w ukryciu» /por. Mt. 6,1-6.16-18/. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Św. Katarzyna Szwedzka, zakonnica

[ TEMATY ]

święci

pl.wikipedia.org

Św. Katarzyna Szwedzka

Św. Katarzyna Szwedzka
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. Jan Głuszczak

2026-03-24 22:30

Karol Porwich/Niedziela

Kapłan ten zmarł w wieku 73 lata życia i 48 lata kapłaństwa.

Ks. Jan Głuszczak urodził się 8 maja 1952 w Świdnicy. Święcenia kapłańskie przyjął 20 maja 1978 roku w katedrze pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu z rąk kard. Henryka Gulbinowicza. Po święceniach kapłańskich został skierowany do parafii pw. św. Maternusa w Lubomierzu [1978-1979]. Następnie został wikariuszem w parafii pw. NMP Matki Bożej Bolesnej w Łozinie [1979 -1983]. W latach [1983 - 1989] był wikariuszem w parafii św. Bonifacego we Wrocławiu. W latach 1989-1993 był rektorem samodzielnego ośrodka duszpasterskiego na wrocławskiej Różańce, zajmując się w tym czasie budową kościoła, aby w 1993 roku zostać proboszczem parafii pw. NMP Matki Bożej Bolesnej we Wrocławiu - Różance. W 1998 roku został Kapelanem Honorowym Ojca Świętego [Prałatem]. W 2009 roku został mianowany proboszczem w parafii św. Marii Magdaleny w Osieku, gdzie pełnił posługę do 2013 roku. Później był też rezydentem w parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Oławie, a ostatnie lata swojego życia spędził w Domu Księży Emerytów we Wrocławiu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję