Szczególnie ważne u osób starszych jest spożywanie odpowiedniej ilości płynów w ciągu dnia.

Odpowiednie spożycie wody

Wraz z wiekiem zmniejsza się wrażliwość ośrodka pragnienia oraz pogarsza się funkcja cewek nerkowych w zakresie reagowania na zmiany stanu nawodnienia. Zmniejsza się więc zdolność odczuwania pragnienia, a tym samym zwiększa ryzyko odwodnienia organizmu. Według Instytutu Żywności i Żywienia, wystarczające spożycie wody dla kobiet to 2 l, a dla mężczyzn – 2,5 l dziennie. Zakładając, że pewną część zapotrzebowania na wodę pokryje np. spożycie warzyw i owoców, należy prowadzić edukację profilaktyki odwodnienia i zachęcać osoby starsze do wypijania przynajmniej 1,5 l płynów dziennie. Poleca się niegazowane wody źródlane i mineralne, kompoty lub soki owocowe oraz słabe napary z herbaty czy ziół. Ze względu na fakt, że warzywa zawierają nawet 95 g wody na 100 g produktu, a owoce – 87 g wody na 100 g produktu, warto również pamiętać o ich spożywaniu. Aby ułatwić picie odpowiedniej ilości płynów, powinny one być dostępne w zasięgu wzroku oraz, jeśli to możliwe, zawsze zabierane ze sobą podczas wyjść z domu. Jako ciekawostkę warto wiedzieć, że znaczące straty wody w organizmie mogą powodować napoje alkoholowe lub duże ilości wypijanej kawy (choć tu badania nie są jednoznaczne).

Odpowiednia podaż białka

Szczególnie ważnym składnikiem diety osób starszych jest odpowiednie spożycie białka. Wraz z wiekiem w organizmie osób starszych zmniejsza się poziom masy mięśniowej często też obniżeniu ulega siła mięśniowa, co może sprzyjać zwiększeniu ryzyka niesprawności fizycznej. Trzeba się starać zapobiegać temu procesowi, bardzo ważne jest więc spożywanie optymalnej ilości białka w codziennej diecie. Dla osób w wieku 65+ zaleca się 1-1,2 g/kg masy ciała na dobę (przykład: osoba, która waży 60 kg, powinna spożywać ok. 60-72 g białka na dobę), a dla osób przewlekle chorych – nawet 1,2 do 1,5 g/kg masy ciała na dobę (przykład: osoba, która waży 60 kg, powinna spożywać ok. 72-90 g białka na dobę). Wyjątek stanowią chorzy na niewydolność nerek, u których konieczne jest zmniejszenie spożycia białka. U osób z chorobą Parkinsona zaleca się ograniczenie spożycia białka do 0,8 g/kg masy ciała na dobę (przykład: osoba, która waży 60 kg, powinna ograniczyć spożywanie białka do ok. 48 g na dobę). U chorych spożycie wyższej ilości białka może się przyczynić do zmniejszonego działania lewodopy, czyli podstawowego leku stosowanego w przypadku występowania choroby Parkinsona.