"W spotkaniu z Chrystusem w Eucharystii niektórzy odkrywają, że są powołani, by stać się sługami ołtarza, inni by kontemplować piękno i głębię tej tajemnicy, inni by przelewać płynącą z niej energię miłości na ubogich i słabych, inni wreszcie by przyjmować jej przemieniającą moc w realiach i czynnościach codziennego życia. Każdy wierzący znajduje w Eucharystii nie tylko klucz do zrozumienia swojej egzystencji, ale odwagę, aby ją realizować, a przez to budować w historii jedno Ciało Chrystusa z wielorakich charyzmatów i powołań."

(Orędzie Jana Pawła II

na XXXVII Światowy Dzień Modlitw o Powołania 2000 r.)

W dniach 12 - 14 maja 2000 odbywał się w Lublinie Archidiecezjalny Kongres Powołaniowy pod hasłem "Jubileusz powołanych dla powołań& quot;. Miejscem modlitwy i obrad był gmach Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie oraz Archikatedra. W Kongresie uczestniczyli alumni z seminariów mieszczących się w Lublinie kapłani, siostry zakonne, młodzież oraz rodzice i rodziny powołanych.

Pierwszy dzień Kongresu, którego temat brzmiał: "Tajemnica powołania", rozpoczął się o godzinie 14.00 celebracją pokutną i wystawieniem Najświętszego Sakramentu w kościele seminaryjnym. Po odmówieniu Koronki do Miłosierdzia Bożego rozpoczęła się część wykładowa. Na początku uczestników Kongresu powitał serdecznie ks. prał. dr hab. Marian Nowak - rektor Metropolitalnego Seminarium Duchownego oraz wprowadził w tematykę Kongresu zwracając uwagę na potrzebę świadków w dzisiejszym świecie. Pierwszy wykład na temat: "Czy miłujesz Mnie więcej... ( J 21, 15b)? - powołanie w Biblii wygłosił ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk. Ukazał, że powołanie nie dokonuje się w jednej chwili, ale jest procesem. Wyróżnił trzy aspekty: przygotowanie ( czas szukania), wezwanie i podjęcie decyzji (czas komunii), realizacja powołania (czas epifanii). Powołani są samym Jezusem przedłużającym Jego misję w świecie. Być powołanym to żyć z Jezusem i w Jezusie. Drugi wykład pt. "Powołanie - perspektywa psychologiczna" wygłosił ks. dr hab. Marian Nowak. Przedstawił powołanie w świetle nauk humanistycznych przez omówienie teorii psychopedagogicznych. Jak wskazał Ksiądz Rektor z badań wynika, że co trzecia z osób powołanych pierwszą myśl o powołaniu miała w wieku ok. 12 lat. W tym kontekście widać jak ważny jest wpływ rodziny, otoczenia na powołanie. Po wykładach w kościele seminaryjnym została odprawiona uroczysta Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył ks. prał. dr Józef Szczypa - wikariusz biskupi ds. zakonnych, a homilię wygłosił ks. prał. dr Stanisław Mojek - wikariusz biskupi ds. formacji kapłańskiej i ojciec duchowny MSD. W homilii Ojciec Stanisław ukazał znaczenie Eucharystii oraz potrzebę sakramentalnej posługi kapłańskiej. Wieczorem uczestnicy Kongresu obejrzeli dramat - moralitet pt. "Wstanę i wrócę" w wykonaniu teatru KSM "Logos" z Bełżyc w reżyserii ks. dziekana kan. Czesława Przecha. Pierwszy dzień zakończył się odśpiewaniem Litanii Loretańskiej i Apelu Jasnogórskiego.

Drugi dzień Kongresu był obchodzony jako Dzień dziękczynienia Kościoła Lubelskiego za dar powołań i Dzień Wspólnoty. W tym dniu szczególny znak stanowił udział Rodziców i Rodzin powołanych z Archidiecezji Lubelskiej. Dzień rozpoczął się modlitwą Jutrzni Jubileuszowej, której przewodniczył ks. bp dr Mieczysław Cisło. Pierwszy wykład pt. " Specyfika charyzmatu powołania kapłańskiego (na przykładzie świadectwa błogosławionych Kapłanów Męczenników Lubelskich)" przedstawił ks. prof. dr hab. Jerzy Misiurek. Prelegent wskazał na dominującą rolę kultu Eucharystii w życiu Błogosławionych oraz na postawę służby Bogu i bliźnim aż do heroiczności. Kolejny wykład na temat " Specyfika powołania zakonnego" wygłosił o. dr Marian Zawada, karmelita, rektor WSD O.O. Karmelitów w Lublinie. Stwierdził, że specyfika powołania zakonnego polega na szczególnym traktowaniu powołania do świętości. Tajemnicą życia zakonnego jest wejście jedność z Chrystusem. Życie zakonne jest alternatywą dla konsumpcjonizmu, ma humanizować stosunki międzyludzkie oraz realizować solidarność z nowymi formami ubóstwa. Istotnym punktem tego dnia było spotkanie z ks. abp. prof. dr. hab. Józefem Życińskim. Arcypasterz wyraził radość z tego spotkania, z obecności rodziców, sióstr zakonnych. W swoim słowie mówił o rodzinnej odpowiedzialności za powołania. Ksiądz Arcybiskup wskazał, że nie spełniły się prognozy o spadku powołań kapłańskich po upadku komunizmu. Natomiast niestety jest mniej powołań zakonnych. W dalszej części Arcypasterz mówił o różnych niewłaściwych podejściach rodziny do powołania, a jako przykład wskazał dyskretną postawę Maryi, która była u boku Syna; podkreślił też potrzebę modlitwy o powołania misyjne oraz tworzenia wrażliwości misyjnej. Po spotkaniu z Księdzem Arcybiskupem ze swoim wykładem: "Duchowość i świadectwo Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego" wystąpił ks. dr hab. Marek Chmielewski. Ukazał Instytuty jako odrębne powołanie istniejące od początku Kościoła. Obecnie jest ponad 170 instytutów na świecie. Ich zadanie wyznaczają: świeckość, konsekracja, apostolstwo. Członkowie instytutów są świadkami nowej ery Kościoła i świata. Kolejną konferencją nt. "Rola kierownictwa duchowego w rozpoznaniu powołania" przedstawił ks. dr Jarosław Popławski. Ukazał, że kierownictwo duchowe jest darem. Korzystanie z niego pozwala obiektywnie odczytać siebie, prawdę, czy jego wybór jest słuszny. Szczególne miejsce w ramach kierownictwa zajmuje sakrament pokuty i pojednania.

Po wspólnym obiedzie uczestnicy Kongresu udali się do kościoła, gdzie uczestniczyli w Godzinie Świętej adorując Najświętszy Sakrament. Nabożeństwo przygotowali i prowadzili alumni z WSD Braci Mniejszych Kapucynów. Po modlitwie w dalszej części obrad ks. dr Józef Szczypa wprowadził w lubelską panoramę domów formacyjnych, duchowości i pół działania powołanych: Seminarium, zakonnicy, siostry zakonne, Instytuty. Po tym wprowadzeniu alumni z seminariów znajdujących się w Lublinie opowiedzieli o nich. W Lublinie znajdują się: MSD Archidiecezji Lubelskiej, Seminarium Duchowne Obrządku Bizantyjsko - Ukaraińskiego, WSD Diecezji Zamojsko - Lubaczowskiej, WSD Ojców Kapucynów, WSD Księży Marianów, WSD Ojców Karmelitów, WSD Ojców Białych, WSD Księży Paulistów. Alumni, kapłan, siostry zakonne składali świadectwo o swoim powołaniu. Wieczorem w Archikatedrze uczestnicy Kongresu brali udział w nabożeństwie majowym, które prowadzili alumni WSD Ojców Karmelitów. O godzinie 19.00 rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem ks. bp. dr. Ryszarda Karpińskiego. W czasie Eucharystii modlono się o powołania. Pamiętano też o rocznicy objawień fatimskich, zamachu na Ojca Świętego oraz o jego wizycie w Fatimie. W homilii Ksiądz Biskup wskazał różne drogi powołania, na które wzywa Chrystus Dobry Pasterz zapraszający do Swojej owczarni. Po Mszy odbył się koncert zespołów MSD z piosenką powołaniową. W trakcie wieczoru jeden z alumnów lubelskiego seminarium złożył świadectwo.

Trzeci, ostatni dzień Kongresu 14 maja- Niedziela Dobrego Pasterza, Dzień Modlitw o Powołania miał temat " Misja i posłanie& quot;. Po jutrzni uczestnicy wysłuchali kolejnych referatów. Ks. dr Zbigniew Krzyszowski w konferencji pt. "Eklezjalny wymiar powołania" ukazał Kościół jako sakrament powołania. Kapłaństwo wspólne i urzędowe są ze sobą ściśle powiązane. Kapłan dział in persona Christi i in persona Ecclesiae. Prelegent ukazał różne obszary działania kapłanów w Kościele. Kolejny wykład pt. "Prorocki wymiar powołania& quot; wygłosił ks. dr Krzysztof Guzowski. Prelegent ukazał jak realizowało się powołanie prorockie w Biblii. Pytał też, czym jest nasze powołanie prorockie. Kościół pełni funkcję prorocką wobec całego świata. Skały ludzkich serc rozbijają tylko prorocy. Temat "Misyjny wymiar powołania" przedstawił o. David Sulivan - rektor WSD Ojców Białych Misjonarzy Afryki. Ukazał, że powołanie to wysłanie do innych - misja. Trzeba pozbyć się wąskiego patrzenia na świat. Są ludzie w innych krajach, którzy czekają na naszą pomoc. Każde powołanie wymaga poświęcenia. Nie można ograniczać się do Ojczyzny. Bóg, który nas powołuje jest Bogiem wszystkich ludzi, jego misja jest powszechna. Na zakończenie przemówił ks. Rektor Marian Nowak. Każdego dnia w czasie przerw między wykładami śpiewali alumni z zespołu MSD.

Centralnym momentem dnia była uroczysta Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem ks. abp Józefa Życińskiego w Archikatedrze. W koncelebrze uczestniczyli m.in. Rektorzy i Wychowawcy seminariów duchownych. W homilii Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że należy głosić Ewangelię miłości przyjmując styl Dobrego Pasterza. Jako przykład dobrych pasterzy wskazał św. Wojciecha i św. Stanisława. Arcypasterz stwierdził, że nasze powołanie wymaga daru. I więcej dajemy, tym więcej zyskujemy. Być dobrym pasterzem, to nie moralizować, ale zrozumieć. Abyśmy mogli zasiewać Boga w sercach młodych, Bóg musi być naszą pierwszą miłością. Trzeba zasłuchać się w Chrystusa przez długie godziny przed tabernakulum. Ksiądz Arcybiskup podziękował za Kongres, jako czas zadumy nad istotą powołania na przełomie tysiącleci. Jako przykład przepięknego stylu ukazał Jana Pawła II. Po Eucharystii nastąpiło zakończenie Kongresu i rozesłanie uczestników.

Podczas Kongresu ks. prał. Marian Nowak przedstawił Archidiecezjalny Zespół ds. Duszpasterstwa Powołań, który organizował ten Kongres. Jako owoc Roku Jubileuszowego powinny powstać parafialne centra powołaniowe. Ich zadaniem byłaby m.in. modlitwa za powołanych i o powołania. Na zakończenie oddajmy głos Ojcu Świętemu, który w cytowanym na wstępie orędziu napisał: "Po czasach przemocy i ucisku świat potrzebuje dziś ludzi młodych, zdolnych <<przerzucać mosty>>, aby zaprowadzać jedność i zgodę. Po okresie panowania kultury << człowieka bez powołania>>, pilnie potrzebni są ludzie, którzy wierzą w życie i przyjmują je jako powołanie przychodzące z Wysoka, od Boga, który powołuje , bo kocha., zdolnych <<przerzucać mosty>>, aby zaprowadzać jedność i zgodę. Po okresie panowania kultury <<człowieka bez powołania>>, pilnie potrzebni są ludzie, którzy wierzą w życie i przyjmują je jako powołanie przychodzące z Wysoka, od Boga, który powołuje , bo kocha. Po okresie podejrzeń i nieufności, które zatruwają relacje między osobami, tylko odważni młodzi ludzie, o sercach i umysłach otwartych na wzniosłe i trudne ideały, będą mogli przywrócić piękno i prawdę życiu oraz więziom między ludźmi. Wówczas okres Jubileuszu naprawdę stanie się dla wszystkich & lt;< rokiem łaski od Pana>>, Jubileuszem powołaniowym" .