Reklama

Głos z Torunia

Źródło mocy kapłana

Dziś do grona dwunastu Apostołów dołączyli Dawid i Szymon – mówił bp Wiesław Śmigiel podczas święceń kapłańskich w toruńskiej katedrze.

Niedziela toruńska 22/2024, str. I

[ TEMATY ]

Toruń

Renata Czerwińska

Nowi prezbiterzy diecezji toruńskiej – ks. Dawid Szczodrowski i ks. Szymon Stawicki (w środku)

Nowi prezbiterzy diecezji toruńskiej – ks. Dawid Szczodrowski i ks. Szymon Stawicki (w środku)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W sobotę, 25 maja, matka toruńskich kościołów wypełniła się wiernymi – nie tylko z Torunia i Grudziądza, skąd pochodzą neoprezbiterzy, ale też spoza naszej diecezji. Jak zaznaczył bp Wiesław, modlitwa za kapłanów jest niezwykle ważna, aby mocy do głoszenia Bożego Słowa nie czerpali od samych siebie.

W homilii bp Śmigiel zaznaczył, że choć w dzisiejszych czasach do święceń nie przystępuje, jak dawniej, kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu diakonów, jednak nie jest to powód do smutku. – Bóg pokazuje nam nowe perspektywy. Pamiętajmy, że to nie statystyka zbawia ludzi! – zaznaczył.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Skąd ksiądz ma brać siłę? – Kapłan znajduje pełnię szczęścia, kiedy bez reszty oddaje się tym, którzy zostali mu powierzeni. Jeżeli szuka szczęścia gdzieś indziej, jeżeli dąży tylko do swojej wielkości, przegrywa – wyjaśnił Pasterz diecezji. Dodał również, że w kapłaństwie trzeba być gotowym na rożne sytuacje, więc formacja duchownego trwa nie tylko w seminarium, ale ma charakter ciągły. Przypomniał o opieraniu się pokusom, ale i o tym, że „o kontakt z Bogiem trzeba walczyć przez całe życie”. Życiodajnym źródłem dla kapłanów będzie „przygotowywanie się do głoszenia Słowa Bożego, wyjaśnianie Pisma, głoszenie nauki w porę i nie w porę”, ale także sprawowanie Eucharystii z należnym pietyzmem. – Kapłan nabiera sił na Mszy św., bo wtedy spotyka się z żywym Bogiem – mówił bp Śmigiel.

Po homilii diakoni złożyli przyrzeczenie posłuszeństwa pasterzowi diecezji i jego następcom. Wierni wraz ze wszystkimi świętymi – także świętymi i błogosławionymi z naszej diecezji – modlili się w litanii w intencji przyszłych prezbiterów. Ksiądz biskup wraz z kapłanami nałożył ręce na diakonów. Następnie po modlitwie konsekracji nasza diecezja otrzymała dwóch nowych kapłanów – ks. Dawida i ks. Szymona.

Neoprezbiterzy nałożyli szaty kapłańskie, otrzymali namaszczenie rąk olejem krzyżma, a następne po raz pierwszy uczestniczyli w sprawowaniu Eucharystii.

Po Mszy św. nadszedł czas radosnych życzeń od rodziny i przyjaciół, wręczania neoprezbiterom białych róż. Życzmy im również wielu łask Bożych i wytrwania w pięknym powołaniu.

Neoprezbiterzy zostaną posłani do następujących wspólnot

Ks. Dawid Szczodrowski, parafia Chrystusa Króla w Toruniu

Ks. Szymon Stawicki, parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Działdowie

2024-05-28 13:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pod opieką Boga

Niedziela toruńska 18/2024, str. VI

[ TEMATY ]

Toruń

Agata Pawluk

Na spotkaniu zebrało się wielu młodych

Na spotkaniu zebrało się wielu młodych

Za każdym razem, kiedy wypominałem Bogu, że się o mnie nie troszczy, działy się takie rzeczy, że musiałbym jeszcze raz iść na pielgrzymkę, ale na kolanach, aby Mu zadośćuczynić za moją wątpliwość – mówił Jakub Karłowicz.

Duszpasterstwo Akademickie „Studnia” zaprosiło 25-letniego pielgrzyma, który zawierzając wszystko Bogu, szedł do Matki Bożej Fatimskiej w intencji pokoju na świecie. – Miałem takie pragnienie i Jezus dał mi siłę, aby iść – podkreślił Jakub. Na spotkaniu 16 kwietnia zgromadziło się wiele młodych osób, które z zainteresowaniem słuchały zaproszonego gościa.
CZYTAJ DALEJ

Serce nie znosi próżni

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
CZYTAJ DALEJ

Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania?

2026-10-09 21:02

[ TEMATY ]

spowiedź

Karol Porwich/Niedziela

Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania? Dlaczego potrzebujemy przebaczenia? Wyjaśnia ks. Mariusz Rosik, znany i ceniony profesor teologii.

Kiedy Jezus ukazał się apostołom w Wieczerniku w niedzielę zmartwychwstania, rzekł do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22–23). Wydarzenie to jest konstytutywne dla sakramentu zwanego sakramentem pojednania. O ile w chrzcie dzieci dokonuje się obmycie z grzechu pierworodnego, a w przypadku chrztu dorosłych – z każdego grzechu popełnionego do tej pory, o tyle w sakramencie pojednania Bóg przebacza penitentowi grzechy popełnione po ostatniej spowiedzi. Przepięknym komentarzem do tych dwóch sakramentów zdają się być słowa św. Ambrożego, żyjącego w IV stuleciu biskupa Mediolanu: „Kościół ma wodę i łzy: wodę chrztu i łzy pokuty” (Epistulae 41,12).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję