Figurę Niepokalanej Patronki miasta przy gorlickiej Bazylice Narodzenia Najświętszej Maryi Panny poświęcono 21 maja 2024 r. Uroczystej Mszy św. przewodniczył, pochodzący z Gorlic, bp Krzysztof Kudławiec, ordynariusz diecezji Daule w Ekwadorze. Homilię wygłosił bp Edward Białogłowski. Eucharystię koncelebrowało kilkudziesięciu kapłanów posługujących w gorlickich parafiach oraz wywodzących się z nich.
W sierpniu 2012 r. gorliccy radni, władze miasta wraz z proboszczami gorlickich parafii, przedstawiciele lokalnych grup i stowarzyszeń zwrócili się z prośbą do biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby o podjęcie starań, aby Stolica Apostolska ustanowiła Matkę Bożą Niepokalaną – patronką miasta Gorlice. Uroczystość ogłoszenia tego faktu miała miejsce 27 czerwca 2015 r. na miejskim rynku. Inicjatorem powstania pomnika Niepokalanej było Stowarzyszenie Rodzin Katolickich przy parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gorlicach. Pomysł poparły władze miejskie, a zrealizowali gorliczanie. Budowę sfinansowano wyłącznie ze składek mieszkańców miasta i ludzi dobrej woli.
Uczestników zgromadzonych na uroczystości w gorlickiej bazylice przywitał ks. Stanisław Ruszel, proboszcz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz dziekan dekanatu gorlickiego. Homilię wygłosił bp Edward Białogłowski. Nawiązując do tegorocznego hasła XXVIII Spotkania Młodych na Polach Lednickich, zauważył, że figura stojąca na placu przed bazyliką zachęca przechodzących: „Wracajcie do domu, do tego domu, który jest domem Bożym”. Po zakończeniu Mszy św. celebransi wraz z wiernymi zgromadzili się przed figurą Maryi, gdzie obrzędu poświęcenia wizerunku Niepokalanej dokonał bp Kudławiec.
Autorem rzeźby jest Edward Haluch. Pomnik stanął na terenie wygospodarowanym z Placu Kościelnego i części ul. Wróblewskiego. Rzeźba stylizowana jest na postać Maryi Niepokalanej z obrazu Jana Styki z głównego ołtarza kościoła. To sylwetka ze złożonymi rękami i uniesioną ku niebu głową, stojąca na kuli ziemskiej i depcząca pod swoimi stopami węża. Na cokole pomnika umieszczona jest dedykacja, taka, jaka znajduje się na frontonie bazyliki Gorlicenses Virgini Deipare – „Gorliczanie Bogurodzicy Dziewicy”. Boczne ściany cokołu zdobią herby miasta i województwa małopolskiego.
Uczestnicy przeszli z gorlickiej bazyliki do grobu ks. Bronisława Świeykowskiego
Rzadko się zdarza, by ksiądz był burmistrzem miasta. Tak jednak było w przypadku ks. Bronisława Świeykowskiego, społecznika, pedagoga, publicysty i przyrodnika.
Okazją do uczczenia pamięci bohaterskiego burmistrza Gorlic z czasów I wojny światowej były obchody 70. rocznicy jego śmierci. Przypomniano też nietuzinkowy życiorys ks. Świeykowskiego, który znany był z działalności dobroczynnej i politycznej, ale także z umiłowania przyrody. Jego kolekcja motyli i owadów cieszyła się popularnością w całym kraju, a nawet za granicą. Ksiądz Bronisław Świeykowski został odznaczony godnością szambelana papieskiego i tytułem Honorowego Obywatela Miasta Gorlice. Jest autorem pamiętnika Z dni grozy w Gorlicach. Jego imię nosi główna sala wystawowa Galerii Sztuki „Dwór Karwacjanów” oraz jedna z gorlickich ulic, a pomnik zdobi hol miejskiego Ratusza. O tej niezwykłej osobowości przypominają także kolorowe murale. W różnych zakątkach miasta „czają się” wyjątkowe owady – okazy z jego entomologicznej kolekcji. Mini murale, niczym ryciny z kart przyrodniczego atlasu, zdobią budynki, mury i zaułki Gorlic.
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Wystawa stanęła w sercu Wrocławia, gdzie mogą ją zobaczyć mieszkańcy i turyści.
– Tymi zdjęciami chcemy pokazać, że z kryzysu bezdomności można wyjść – mówi Rafał Peroń.
Na wrocławskim Rynku, w sercu miasta, stanęła wyjątkowa wystawa fotograficzna poświęcona osobom bezdomnym i działalności Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta - Koło Wrocławskie. W jej otwarciu uczestniczyli pracownicy i podopieczni Towarzystwa Pomocy Brata Alberta, przedstawiciele władz miasta, instytucji pomocowych, wolontariusze, m.in. kapelan więzienny o. Robert Żukowski OMI wraz z osadzonymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
