Judaizm

Post w tej najstarszej monoteistycznej religii ma oderwać od tego, co cielesne, by zwrócić uwagę na to, co naprawdę ważne. W ciągu roku przypada wiele postnych dni, są one jednak zależne od odmiany judaizmu. Najistotniejsze są: na Jom Kippur – Dzień Odkupienia (najważniejsze i najbardziej uroczyste żydowskie święto, które kończy okres „10 dni pokuty” ) i w żałobne święto Tisha Be-Aw – ma on upamiętniać tragedie, które dotknęły naród żydowski. W tym trwającym ponad 24 godziny, bardzo ścisłym poście nie wolno wykonywać żadnej pracy, nie wolno jeść ani pić. Pości się w przeddzień świąt Pesach i Purim – od wschodu do zachodu słońca.

Jom Kippur to jedyny post, którego nakaz przestrzegania wywodzi się bezpośrednio z nakazów Tory. Ma się odbywać dziesiątego dnia siódmego miesiąca. W trakcie tego czasu refleksji, skruchy i duchowego oczyszczenia życie w Izraelu zamiera: nieczynne są urzędy czy lotniska. Od zachodu słońca i przez cały dzień nie wolno ani pić, ani jeść, prowadzić samochodu, kąpać się, perfumować, nosić skórzanego obuwia, odbywać stosunków płciowych – by nic nie zakłócało procesu odnowienia. Wierni więcej się modlą, a kulminacyjną jest modlitwa Ne’ila – tuż przed zachodem słońca. To ostatnia szansa na modlitwę i skruchę przed końcem święta. Po jej zakończeniu Żydzi wierzą, że ich modlitwy zostały wysłuchane, a grzechy – odpuszczone. Wtedy odbywa się świąteczny posiłek w rodzinnym gronie.

Islam

Post ma stanowić ochronę przed karą Allacha. To jeden z najistotniejszych obowiązków każdego dorosłego muzułmanina. Najważniejszy jest ramadan – dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego, święty dla muzułmanów. To właśnie w tym miesiącu Mahomet otrzymał pierwsze wersy Koranu – świętej księgi islamu. W czasie ramadanu od wschodu do zachodu słońca obowiązują konkretne zakazy. W tym czasie nie wolno przyjmować żadnych pokarmów ani płynów, palić tytoniu, współżyć. Jeść można od zmierzchu. Wtedy muzułmanie przygotowują obfite posiłki, nazywane iftar, które mają uroczysty i radosny charakter. W czasie ramadanu wskazane jest, by więcej się modlić, wspierać jałmużną. W czasie tego miesiąca restauracje są nieczynne w ciągu dnia, wiele instytucji działa w innych niż zazwyczaj godzinach, również ramówka telewizji ulega zmianie. Pod koniec tego postnego miesiąca przypada Noc Przeznaczenia, na pamiątkę objawienia Mahometowi. Wtedy, jak wierzą muzułmanie, Bóg określa los człowieka. Post zaś kończy się świętem Id al-Fitr. Po modlitwie w meczecie wierni się odwiedzają, składają sobie życzenia, obdarowują się prezentami.

Obok ramadanu muzułmanów obowiązują i inne postne dni. To również każdy poniedziałek i czwartek – w te dni dobre uczynki idą prosto do nieba – czy trzynasty, czternasty i piętnasty dzień każdego miesiąca księżycowego. Tu z kolei w piątek – odmiennie niż u nas – nie wolno pościć, bo to dzień święty.eMKa

Chrześcijaństwo

Rozpoczęliśmy właśnie w Kościele katolickim 40-dniowy post, który ma nas przygotować do najważniejszych wydarzeń w całym roku liturgicznym. W ten sposób nawiązujemy do postu, który Chrystus przeżywał na pustyni przed rozpoczęciem publicznej działalności. My zaś przez modlitwę, umartwienia i jałmużnę staramy się przygotować do Wielkanocy. W czasie Wielkiego Postu są jednak dwa dni szczególnego umartwienia – Środa Popielcowa, która już za nami, i Wielki Piątek.

W ciągu roku pościmy jeszcze w każdy piątek (na pamiątkę śmierci Jezusa), a niektórzy – jak za dawnych czasów – także w środę (by przypomnieć sobie zdradę Judasza). Nie można zapomnieć o poście eucharystycznym przed przyjęciem Komunii św.

Więcej dni postnych zachowało prawosławie. Tu post obowiązuje w środy i piątki oraz przed większymi świętami. Najważniejsze postne okresy to: 40-dniowy Post Filipowy (przed Bożym Narodzeniem), 7-tygodniowy Wielki Post, Post Piotrowy (przed świętem Apostołów Piotra i Pawła – rozpoczyna się w poniedziałek, osiem dni po Zesłaniu Ducha Świętego, a kończy 28 czerwca, ma więc różną długość) oraz 2-tygodniowy Post Uspieński (przed świętem Zaśnięcia Bogarodzicy – 15 sierpnia).

Protestantyzm natomiast skupia się nie na ilościowym i jakościowym poście od pokarmów, ale na moralnej postawie wobec drugiego człowieka. Czas pasyjny wypełniony jest modlitwą, większym skupieniem i koncentracją na słowie Bożym, co ma prowadzić do weryfikacji swojej postawy i naprawienia wyrządzonych przewinień.