Reklama

Niedziela w Warszawie

W szkole Słowa

O tym, czy Biblia mówi, jak powstał świat, o lekturze Pisma Świętego, w której Bóg nas porusza, i Jezuickiej Szkole Biblijnej na AKW Collegium Bobolanum. z o. dr. Rafałem Strugińskim SJ rozmawia Łukasz Krzysztofka.

Niedziela warszawska 39/2025, str. I

[ TEMATY ]

Warszawa

Archiwum o. RS

O. dr Rafał Strugiński, jezuita

O. dr Rafał Strugiński, jezuita

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Łukasz Krzysztofka: Św. Hieronim, którego Kościół wspomina 30 września, wypowiedział słynne zdanie: „Nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa”. Jakie jest znaczenie Biblii w życiu chrześcijanina?

O. Rafał Strugiński: Fundamentalne. Te słowa św. Hieronima są do dzisiaj i zawsze będą bardzo aktualne. Pismo Święte jest duszą całej teologii. W języku polskim nazwa „chrześcijanin” wywodzi się od słowa „chrzest”, ale w większości języków etymologicznie „chrześcijanin” pochodzi od słowa „Chrystus” (np. ang. Christian). Generalnie chrześcijanin to ten, który jest Chrystusa, albo innymi słowy – to uczeń Jezusa. Jeżeli ma się być czyimś uczniem, trzeba nauczyciela poznać. A Chrystusa poznajemy właśnie w Piśmie Świętym. Nie można być uczniem Jezusa, jeżeli Jezusa nie znamy. Mamy Kościół, który nam pomaga zrozumieć Pismo, ale ostatecznie to w Biblii, szczególnie w Ewangeliach mamy dostęp do Jezusa. Nie można być chrześcijaninem bez Pisma Świętego. Jeżeli mówimy i wyznajemy, że Jezus jest dla nas ważny, a z Nim nie przebywamy na modlitwie, nie poznajemy Go w Piśmie Świętym, to trudno, żebyśmy mogli nazywać się przyjaciółmi i uczniami Jezusa. A ostatecznie o to chodzi.

Czytanie Pisma Świętego może być formą modlitwy?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

To powinna być dla nas, chrześcijan, modlitwa. Niektórym modlitwa kojarzy się tylko z pacierzem czy adoracją w kościele, ale lektura Biblii dla chrześcijanina jest modlitwą, bo jest nie tylko czytaniem zwykłego tekstu, ale jest czymś więcej. Przez słowa, które są ludzkimi słowami, przetłumaczonymi z różnych języków na inne języki współczesne, Bóg próbuje do nas dotrzeć i poruszyć nas.

Dzisiaj coraz więcej ludzi odkrywa, że np. przez Psalmy można rozmawiać z Bogiem.

Oczywiście. Nie żeby tylko je przeczytać, ale żeby wejść głębiej w tekst. Dodam, że nieraz teksty mogą nas razić czy być dla nas trudne, bo możemy nie rozumieć o co w nich chodzi. Może być jakaś sytuacja, która jest zupełnie nam obca, bo Nowy Testament był pisany prawie dwa tysiące lat temu i świat zmienił się – zmieniła się kultura, nawet struktura społeczna, która dzisiaj nie jest koniecznie tak zrozumiała, jak była dla słuchaczy w pierwszym wieku. Więc musimy pewne rzeczy odkrywać lepiej. Zadaniem biblistów jest pomaganie, przybliżenie świata, który był w czasach Jezusa inny niż nasz, ale zarazem podobny.

Co powinno być punktem wyjścia przy lekturze Pisma Świętego?

Reklama

Powinien być zawsze dla chrześcijan Jezus. Kościół przez liturgię mocno nam podpowiada, Kto jest w centrum Ewangelii. Zaczynajmy od Jezusa i potem zataczajmy coraz szersze kręgi, żeby bardziej poznawać Biblię. Żeby zrozumieć Nowy Testament, musimy umieć odnieść go do Starego Testamentu. Jak najbardziej warto wtedy bardziej go odkrywać – np. Pięcioksiąg, ale, żeby czytać Księgę Rodzaju, trzeba zrozumieć jej kontekst historyczny oraz gatunki literackie i wiedzieć, że mamy tam jego różne typy od poezji, aż po bajki. Do tego wszystkiego jest nam potrzebne zrozumienie, jak funkcjonuje literatura, także biblijna. Bardzo mocno podkreślają to różne dokumenty Kościoła, że aby lepiej rozumieć Pismo, musimy odkrywać też samo słowo na bazie literackiej. Mamy często dwie skrajności w podejściu do Pisma Świętego. Z jednej strony są ci, którzy traktują je we wszystkich możliwych wymiarach jako słowo, które jest nieskalane, święte i dosłownie, literalnie, interpretują Biblię. Z drugiej strony mamy takich, którzy zupełnie odrzucają natchnienie i mówią, że jest to tylko ludzkie dzieło.

A tak naprawdę dla chrześcijanina jest to Pismo Święte, czyli dzieło Boże i ludzkie zarazem...

Zgadza się. Z jednej strony święte, bo pochodzi od Boga. To, co w nim Bóg zawarł, wystarczy nam do zbawienia. Nie do poznania świata, z czego jest zbudowany, ale do tego, żebyśmy mogli doznać zbawienia i byli w pełni ludźmi na obraz Jezusa. Biblia nie mówi nam o tym, jak dokładnie świat powstał, tylko podaje, że Bóg chciał, żeby był dobry i On jest jego źródłem oraz Stwórcą. A zarazem jest pismem, czyli jest literaturą, którą człowiek spisał własnymi rękami, wkładając w to dużo rzeczy, które są bardzo ludzkie, jak własne rozumienie czy niezrozumienie świata. To także kultura, z której się wywodził i wiele różnych mitów, które krążyły i zostały wplecione, żeby pomóc przeżyć to, co Bóg chciał nam przekazać. Trzeba umieć to rozróżniać i tego się uczymy przez całe życie, żeby więcej i lepiej rozumieć Pismo Święte.

Okazją do lepszego poznania Słowa Bożego jest kierowana przez Ojca Jezuicka Szkoła Biblijna w Collegium Bobolanum AKW. Do kogo jest skierowana?

Reklama

Spotkania JSB są otwarte dla wszystkich ludzi, niezależnie od wieku czy posiadanej wiedzy. Przez te spotkania chcemy popularyzować, co dzieje się w świecie nauk biblijnych ale jeszcze bardziej chcemy przybliżyć Pismo Święte. Wszyscy są bardzo mile widziani. Mamy słuchaczy od studentów po ludzi, którzy są już daleko na emeryturze, z różnym wykształceniem i historią życia. Ważne, żeby mieć chęć odkrywania Pisma Świętego. Idea jest taka, żeby przez dwa lata w cyklu spotkań dotyczących Biblii, równocześnie Starego i Nowego Testamentu, opowiedzieć o Piśmie Świętym, zagadnieniach z nim związanych, zaprezentować poszczególne księgi i ich przesłanie. Chcemy też zainspirować, bo nie chodzi tylko o to, żeby wiedzieć, ale też, żeby czytać ze zrozumieniem. A za rozumieniem oczywiście powinna iść praktyka, bo nasze życie ma być praktykowaniem tego, co czytamy, nie tylko dowiadywaniem się o Jezusie, uczeniem się, jak żył, ale naśladowaniem Go.

Kiedy odbędzie się pierwsze spotkanie i jak można dołączyć?

Zapisać się można pisząc na: sekretariat@akw.edu.pl. Tym, co jest dość unikalne dla naszej szkoły, to możliwość uczestnictwa hybrydowego. Spotkania odbywają się równocześnie na żywo, jak i on-line, a więc są dostępne dla osób, które nie mogą fizycznie przybyć na spotkanie. Jeżeli jesteśmy zapisani, dostaniemy odpowiedniego linka, żebyśmy mogli uczestniczyć w spotkaniu przez komputer, komórkę czy jakiekolwiek urządzenie elektroniczne. A gdybyśmy ominęli jakieś spotkanie, to wszystkie są nagrywane i można je później odtworzyć. Więcej informacji o JSB znajduje się na stronie www.biblia.jezuici.pl. Spotkania odbywają się w środy od 18.00 do 19.30. Rozpoczynamy 8 października w Auli Wielkiej Bobolanum przy ul. Rakowieckiej 61 w Warszawie. Zapraszamy wszystkich chętnych do odkrywania Pisma, a przez to Jezusa, z jezuitami.

2025-09-23 13:59

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Męska Droga Krzyżowa za Życiem w Warszawie już 20 marca!

[ TEMATY ]

Warszawa

Męska Droga Krzyżowa

marsz za życiem

Centrum Życia i Rodziny

Męska Droga Krzyżowa za Życiem

Męska Droga Krzyżowa za Życiem

W najbliższy piątek, 20 marca, ulicami Warszawy po raz kolejny przejdzie Męska Droga Krzyżowa za Życiem.

Po raz kolejny ogólnopolskie ruchy religijne i organizacje społeczne tworzące Inicjatywę Zjednoczeni 2022, w sposób szczególny wspólnoty męskie, przejdą ulicami stołecznego Starego Miasta. Rozważając Mękę Pańską, będą w sposób szczególny pokutować za grzechy związane z zabijaniem dzieci nienarodzonych.
CZYTAJ DALEJ

Kościół czci patronkę Europy - św. Katarzynę ze Sieny

[ TEMATY ]

św. Katarzyna

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny

Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.

Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie. W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami. W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń. Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus. Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej. Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody. Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
CZYTAJ DALEJ

Francuzi przypomnieli sobie o Michale Archaniele? "Aniołowie powracają z wielką siłą"

2026-04-29 09:31

[ TEMATY ]

św. Michał Archanioł

Francuzi

aniołowie

wielka siła

Vatican Media

Święci Archaniołowie

Święci Archaniołowie

Odrodzenie kultu Michała Archanioła we współczesnej Francji jest faktem i ewidentnym znakiem czasu. To spontaniczna reakcja wiernych, bo im bardziej nasila się zło, tym bardziej potrzebujemy pomocy Michała Archanioła – mówi rektor tego najbardziej malowniczego sanktuarium we Francji. Za tydzień poprowadzi trzydniową pieszą pielgrzymkę na Górę św. Michała.

Pielgrzymka to oddolna inicjatywa młodych katolików. W zeszłym roku szła po raz pierwszy i zgromadziła 500 uczestników. W tym roku będzie ich dwa raz więcej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję