Liturgii w bielskim kościele NSPJ 28 września przewodniczył bp Piotr Greger. Przy ołtarzu wraz z hierarchą stanęli: ks. Szczepan Kobielus, diecezjalny duszpasterz ludzi chorych i służby zdrowia, ks. Wojciech Olesiński, kapelan Centrum Onkologii, ks. Robert Kasprowski, kapelan biskupa, oraz gospodarz miejsca ks. proboszcz Marcin Aleksy. – Od wielu już lat w niedzielę września na uroczystej liturgii spotyka się całe środowisko onkologii związane z Centrum Onkologii im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej. Tym razem to spotkanie ma miejsce w kościele jubileuszowym NSPJ. Liturgia jest sprawowana w intencji zmarłych i żyjących pacjentów i pracowników Beskidzkiego Centrum Onkologii – mówił ks. M. Aleksy. – Jakżeż często współczesny człowiek w poszukiwaniu pomocy szuka porad, wskazówek, rozwiązań, ale poza Ewangelią. Wielka dziś moda i popularność na wróżbiarstwo, wywoływanie duchów, na kabałę i całą gamę wiedzy ezoterycznej. Jakże dziwnie owa łatwowierność wobec tego typu wiedzy jest ściśle powiązana z nieufnością wobec słowa Bożego – przestrzegał w kazaniu bp P. Greger. Zdaniem hierarchy osoba wierząca wszelkich inspiracji, podpowiedzi i moralnych drogowskazów winna szukać w Biblii. – Pismo święte jest fundamentem życia moralnego, bo przecież przykazanie nieskalane to streszczenie całej nauki moralnej Chrystusa, której nikomu i nigdy nie wolno zmieniać – podkreślił. Przy tej okazji podziękował za obecność słowa Bożego wszędzie tam, gdzie przebywa człowiek chory, cierpiący czy odchodzący na drugi brzeg życia. – Dla wielu z nich to duchowa siła oraz pokrzepienie w tym trudnym doświadczeniu – zaznaczył.
Liturgia dedykowana Centrum Onkologii nie przez przypadek sprawowana jest w terminie wrześniowym. To właśnie w tym miesiącu w 1910 r. bp Anatol Nowak z Krakowa poświęcił budynek szpitala w Białej, i na okoliczność setnej rocznicy wydarzenia zrodziła się idea celebrowania z tej okazji Eucharystii. Taką formułę upamiętnienia rocznicowych obchodów poparł śp. ks. Jan Sopicki, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Białej.
Tablicę upamiętniającą strajk generalny na Podbeskidziu poświęcono w bielskim kościele Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka.
Drewniany krzyż wpisany w odlew autorstwa prof. Czesława Dźwigaja przez wiele lat był niemym świadkiem wydarzeń z 1981 r. Przypominał on o sukcesie związkowców z „Solidarności”, którzy rozbili skorumpowany układ partyjny w województwie bielskim. To przy znaku męki i zbawienia Jezusa strajkujący wzięli udział w finalizującej ich protest Mszy św. w hali fabrycznej zakładów Fiat. Po latach od tamtych wydarzeń, gdy historyczne miejsce robotniczego buntu doczekało się zamknięcia z powodu likwidacji produkcji, pamiątkowa tablica musiała znaleźć nową lokalizację. I tak oto trafiła do kościoła na os. Karpackim. Jej poświęcenia 5 lutego dokonał ks. Józef Oleszko, kapelan „Solidarności”. Akt ten poprzedził wykład Artura Kasprzykowskiego z IPN-u połączony z projekcją zdjęć ze strajku. Prelegent przedstawił w nim tło wydarzeń, przebieg zrywu robotniczego i zaangażowanie władz kościelnych, które uczestniczyły w negocjacjach ze stroną rządową. – Zakładowa „Solidarność” podjęła decyzję, że w tym miejscu na zawsze pozostanie krzyż. I on też będzie upamiętniał to zimowe, spektakularne zwycięstwo – wyjaśniał R. Kasprzykowski. Przypomniał, że nawet w okresie stanu wojennego komuniści nie odważyli się go ściągnąć, bojąc się reakcji załogi. – Paradoks polega na tym, że ten krzyż chcieli usunąć Włosi, w czasach w których nastał kapitalizm.
3 lipca przypada Święto Najświętszej Maryi Panny Płaczącej, ustanowione decyzją Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, a obchodzone w rocznicę „cudu lubelskiego”, który miał miejsce w 1949 r.
"Cud lubelski" miał miejsce 3 lipca 1949 roku. Jak zawsze przed obrazem Matki Bożej w lubelskiej katedrze modlili się wierni, gdy nagle s. Barbara Sadowska zauważyła, że pod okiem Maryi pojawiła się krwawa łza. Od razu poinformowała o tym zdarzeniu ówczesnego kościelnego lubelskiej katedry, a on kapłanów tej parafii. Biskup Zdzisław Goliński, do którego dotarła wiadomość, nie uznał jej za ważną, przypuszczając, że to jakiś naciek wilgoci uwidocznił się akurat w tym miejscu. Jednak do Lublina zaczęły przyjeżdżać rzesze wiernych, którzy modlili się za swoich bliskich, za rodziny i za Ojczyznę, która przeżywała trudny okres PRL-u.
- Przestrzegam przed uczestnictwem w celebracjach liturgicznych i działalności organizowanej przez ks. Wojciecha Gołaskiego. Inicjatywy podejmowane przez ks. Gołaskiego są prowadzone bez współpracy i akceptacji ze strony Zakonu - napisał o. Szymon Popławski OP w komunikacie wydanym przez Polską Prowincję zakonu dominikanów. Przypomina, że ks. Gołaski został wydalony z zakonu kaznodziejskiego, obowiązuje go zakaz wykonywania święceń a jako członek Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X znajduje się w schizmie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
