Roraty to Msze św. ku czci Matki Bożej odprawiane w czasie Adwentu. Kojarzą się one przede wszystkim z wczesnym rankiem, bo rzeczywiście wierni w wielu parafiach po dziś dzień przychodzą do kościoła jeszcze przed świtem, by w ten sposób praktykować oczekiwanie na uroczystość Narodzenia Pańskiego i czuwanie przed nią. Nazwa „Roraty” wzięła się od pierwszych słów, które wybrzmiewają podczas tej celebracji: Rorate coeli desuper et nubes pluant iustum, co znaczy „Spuśćcie rosę, niebiosa, a chmury niech wyleją Sprawiedliwego”. Słowa tej antyfony znalazły się w wielu pieśniach adwentowych oraz piosenkach religijnych, a zaczerpnięte zostały z Księgi Izajasza i odnoszą się do oczekiwania narodu izraelskiego na przyjście Mesjasza.

W czasie Rorat ważną rolę odgrywają dwa przeciwstawne sobie symbole – ciemność i jasność. Charakterystyczny jest właśnie fakt, że kiedy wierni zmierzają na Mszę św. roratnią, jeszcze panuje zimowy mrok. Kiedy natomiast przeżywają Liturgię, w czasie której w sposób realny i fizyczny spotykają się z Jezusem Chrystusem w słowie Bożym i Eucharystii, zaczyna świtać. Po spotkaniu z Panem wychodzą z doświadczeniem przemiany ciemności w światło. Oczywiście, nie chodzi tu tylko o postrzeganie etapów poranka zmysłem wzroku.

Już w symbolice biblijnej ciemność oznaczała świat beznadziei, wypełniony grzechem i potrzebujący ratunku. Ten świat był przedstawiany w Starym Testamencie często w kontekście wiary, że tylko Bóg może się ulitować nad swym ludem i tylko On może przywrócić nadzieję. Dlatego właśnie w noc Narodzenia Pańskiego uczestniczący w Pasterce usłyszą proroctwo Izajasza: „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. (...) Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany” (Iz 9, 1. 5). A zatem jeszcze bardziej zrozumiałe stają się symbole, które określają znaczenie Rorat. Warto dodać, że ci, którzy mają uczestniczyć w Roratach, wchodzą do ciemnego kościoła, a w nim już widzą płomień świecy roratniej, która symbolizuje Matkę Bożą. Najświętsza Maryja Panna stała się Jutrzenką, która zapowiada prawdziwy świt i blask dnia, bo to właśnie Ona nosi w sobie Zbawiciela.

Współcześni uczestnicy Rorat – tak jak „naród kroczący w ciemnościach” – borykają się ze swoimi problemami. Nie brakuje dziś mroków tego świata, moglibyśmy długo o nich mówić, a każdy wskazałby na wiele trudnych sytuacji, których doświadcza w życiu osobistym i które dostrzega w życiu społecznym. Nieobce są nam takie pojęcia, jak beznadzieja, bezsens życia, mroki codzienności i inne. Wielu przeżywa wątpliwości w wierze i ma problem z całkowitym przyjęciem Jezusa do swojego życia. Roraty są kolejną szansą, by doświadczyć Boga, który stał się niezwykle bliski, który przychodzi do wszystkich ciemnych zakamarków życia, by tam zapanował blask niesamowitego światła. Może ktoś właśnie wchodzi na drogę nawrócenia, może ktoś chce się stać wyraźniejszym światłem dla najbliższych, którzy takiego światła, takiej nadziei potrzebują...