Jest to opowieść pozornie niewielka, a jednak niezwykle pojemna duchowo – prosta, niemal rodzinna, a zarazem głęboko przeniknięta tajemnicą Bożej obecności. Na nią właśnie w swojej najnowszej książce Tobiasz i Rafał. Biblijna formacja z Księgą Tobiasza zwraca uwagę ks. Michał Walczyński. Autor odczytuje tę niepozorną księgę biblijną jako drogę formacji wiary – aktualną i potrzebną szczególnie dziś, w świecie pełnym niepokojów, nowych konfliktów i szumu informacyjnego.
Z wrażliwością godną kierownika duchowego pokazuje, że Księga Tobiasza nie jest jedynie wzruszającą historią o wiernym synu i Bożej interwencji. Jest przede wszystkim opowieścią o człowieku wystawionym na próbę, o rodzinie przechodzącej przez ciemność, o modlitwie, która nie traci mocy nawet wtedy, gdy wydaje się, że nie przynosi natychmiastowego skutku. W interpretacji ks. Walczyńskiego ta biblijna narracja staje się szkołą cierpliwości, ufności i dojrzewania w wierze. I tu odczytujemy największą wartość tej publikacji – jej formacyjny charakter. Ksiądz Walczyński nie zatrzymuje się na samym komentarzu biblijnym. Prowadzi czytelnika ku osobistej refleksji, ku pytaniom o sens cierpienia, o wierność w rodzinie, o modlitwę, o zdolność rozpoznawania Bożego działania w wydarzeniach życia. Dzięki temu książka nie jest tylko lekturą do przeczytania, jest raczej zaproszeniem do duchowego rachunku sumienia i modlitwy. Otrzymujemy więc intelektualnie uporządkowaną, a przy tym prawdziwie formacyjną lekturę. Można powiedzieć, że Tobiasz i Rafał to jedna z tych książek, które nie tylko opowiadają o wierze, ale też pomagają wiarę przeżywać.
Tobiasz i Rafał. Biblijna formacja z Księgą Tobiasza
Ks. Michał Walczyński
Wydawnictwo Sióstr Loretanek
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl
„Miłość mi wszystko wyjaśniła, Miłość wszystko rozwiązała – Dlatego uwielbiam tę Miłość, Gdziekolwiek by przebywała”.
Do tych słów wracają Ludmiła i Stanisław Grygielowie, bliscy przyjaciele św. Jana Pawła II i autorzy tych rozważań drogi krzyżowej. Zapraszają w niej małżonków i rodziny do ponownego odkrywania ponadczasowego i niezmiennego przesłania św. Jana Pawła II wyrażonego w Liście do rodzin, a szczególnie w słowach, że „rodzina jest centrum i sercem cywilizacji miłości”.
Czy opuszczenie Mszy św. w dzień święta zniesionego wiąże się z grzechem? Zmiany w kalendarzu liturgicznym i tempo współczesnego życia często budzą wątpliwości wiernych. Wyjaśniamy, jak z punktu widzenia nauki Kościoła i prawa kanonicznego kształtuje się nasz obowiązek, czym jest pewność sumienia i dlaczego nie należy osądzać tych, którzy tego dnia nie pojawiają się w świątyni.
Podziel się cytatem
Możemy natomiast mieć do czynienia z przywiązaniem do tradycji religijnej u pewnych ludzi, którzy przyzwyczaili się lub mają sentyment do niektórych świąt kościelnych. Jeśli chcą, mogą oni w te dni uczestniczyć we Mszy św., jednak powinni się strzec przed osądzaniem innych, także swoich rówieśników, których nie ma tego dnia w kościele. Te zmiany obowiązywania świąt są w dużej mierze wynikiem zmian w funkcjonowaniu ludzi w nowoczesnym społeczeństwie, gdzie reżim pracy jest szczególnie wymagający.
Oj, pycha kroczy przed upadkiem. Na piątkowej konferencji w Sejmie Krzysztof Nowina-Konopka z WPolsce24 jako jedyny na sali powiedział rzecz elementarną. Marszałek Włodzimierz Czarzasty występuje publicznie, na tle flag, przed kamerami, dziennikarzami, a za pośrednictwem mediów przed milionami Polaków i mówi o prezydencie „Karol Nawrocki”, a o prezesie Trybunału „Bogdan Święczkowski z Trybunału”. Tymczasem nikt do niego samego nie zwraca się „Włodzimierz Czarzasty z Sejmu”, tylko „panie marszałku”. Apel prosty: do ludzi na konstytucyjnych stanowiskach zwracać się adekwatnie. Oczywiste? Jak widać wciąż nie dla wszystkich.
I tu nie chodzi o żaden formalny przepis. Nikt nie wyciąga regulaminu Sejmu ani kodeksu dobrych manier. Zwrot „panie marszałku” nie jest grzecznościowym dodatkiem wobec Włodzimierza Czarzastego. Jest uznaniem powagi urzędu i Sejmu, który ten urząd reprezentuje. Tak samo „panie prezydencie” nie jest ukłonem wobec Karola Nawrockiego, tylko wobec głowy państwa. Kto mówi nazwiskiem i dopiskiem „z Trybunału”, nie obraża prywatnie człowieka, tylko odbiera powagę instytucji, którą tamten sprawuje z woli narodu albo z mocy ustawy. A kto sam nie chce być „Włodzimierzem Czarzastym z Sejmu”, dobrze wie, że tytuł nie należy do niego. Należy do izby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
