Alkoholizm jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych przewlekłych schorzeń. Spożycie alkoholu nawet w najmniejszej ilości upośledza zdolność człowieka do racjonalnego myślenia. Alkohol jest substancją chemiczną, wchłanianą niemal natychmiast po wypiciu. Nadużywanie go oznacza picie stanowiące zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. Działa hamująco na system nerwowy, dając złudne wrażenie pozbycia się obaw czy niepokoju. Błyskawicznie przedostaje się do krwi, a następnie do tkanek. Dotyka swym destrukcyjnym działaniem ośrodki mózgu odpowiedzialne za osąd, obniża zdolność krytycyzmu, pozbawia zahamowań. Osoby nadużywające alkoholu potrafią znaleźć wiele wymówek usprawiedliwiających swoje picie.
W Polsce coraz bardziej obniża się wiek osób sięgających po alkohol. Coraz częściej staje się on towarzyszem życia dzieci i młodzieży. Należy zauważyć, iż główne przyczyny śmierci wśród młodzieży to wypadki, zabójstwa i samobójstwa. Wiele z nich ma podłoże alkoholowe. Często słyszymy, iż dorośli sami wybierają swój los. Trudno jednak powiedzieć to samo o dzieciach. One nie mają żadnego wyboru. Po prostu muszą dzielić z dorosłymi ich upadlające życie. Każdego dnia uczą się, że rodzina to znaczy poniżenie, strach, sińce, wyzwiska i nienawiść. Stając się dorosłymi ludźmi przekazują następnym pokoleniom model życia w upojeniu alkoholowym. Świat pełen jest dorosłych, którzy byli krzywdzonymi dziećmi. One bardzo szybko utrwalają w sobie przekonanie, że bez alkoholu nie może odbyć się żadne towarzyskie spotkanie.
Wiele ośrodków pomagających szczególnie dzieciom uwikłanym w alkoholizm rodziców próbuje pokazać młodym ludziom, że można żyć radośnie i owocnie, nie sięgając po alkohol, narkotyki czy inne używki. Abstynencja bowiem nie powinna oznaczać rezygnacji z życia towarzyskiego, odcinania się od świata i uciekania od tych, którzy abstynentami nie są.
Dajmy więc przykład innym i podejmijmy sierpniową abstynencję. Spróbujmy w ten sposób wynagrodzić Panu Bogu za grzechy pijaństwa i grzechy popełnione pod wpływem alkoholu.