W dolinie Góry Zamkowej
Leniwie przepływa Bug.
Leży tu miasto Drohiczyn
Ziemi podlaskiej gród...

Od kilku lat, od wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II na Błoniach Drohiczyńskich 10 czerwca 1999 r., moim pragnieniem było zobaczyć ten zakątek Polski. Dotknąć ziemi, która ma bogatą historię.
30 sierpnia (przełom sierpnia i września uznałam za najbardziej właściwy) zorganizowałam wyjazd dla rodziny i grupy osób z parafii św. Anny w Serocku. W drodze przypominaliśmy sobie fragmenty Festiwalu Pieśni Kresowej. To one wprowadziły nas w zadumę nad przeszłością ziemi, którą nawiedziliśmy. Znajdujemy tu ślady związków z diecezją płocką (XII w.) i z diecezją wileńską (1848-1925). W 1253 r. w Drohiczynie na króla Rusi koronowany był Daniel Romanowicz, prawnuk Bolesława Krzywoustego, włączając tym faktem Drohiczyn do grona czterech miast koronacyjnych Polski (po Gnieźnie, a przed Krakowem i Warszawą).
Na poranną Mszę św. zatrzymaliśmy się w barokowym kościele pofranciszkańskim pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Najserdeczniejsze „Bóg zapłać” kierujemy tą drogą do obchodzącego w tym dniu Jubileusz 50-lecia pracy kapłańskiej ks. inf. Eugeniusza Borowskiego, który wspólnie z ks. Romualdem Koskiem celebrował Eucharystię. Przybyliśmy w dniu szczególnym dla tej parafii. Dziękujemy za okazaną nam życzliwość i spieszymy do Księdza Infułata z najlepszymi życzeniami zdrowia i Bożego błogosławieństwa w dalszej pracy kapłańskiej.
Nawiedziliśmy cerkiew prawosławną św. Mikołaja z 1792 r., wsłuchaliśmy się w piękny śpiew trwającego nabożeństwa. Przeszliśmy na Górę Zamkową, u podnóża której są ruiny radzieckiego bunkra z lat II wojny światowej stanowiącego na tym odcinku w latach 1939-41 granicę między Związkiem Radzieckim a Generalną Gubernią. Podziwialiśmy piękny widok na Bug i malownicze okolice miasta. Płynąc później stateczkiem odtwarzaliśmy w pamięci kręcone tu sceny do filmu „Nad Niemnem”.
Byliśmy również na Świętej Górze Grabarce - najważniejszym sanktuarium prawosławnym w Polsce, aby tak jak mieszkańcy poczuć żar dwu religii, które tu w zgodzie egzystują. Pokłoniliśmy się Matce Bożej Iwierskiej, czczonej w kopii Ikony, którą 18 sierpnia 2000 r. - w związku z Jubileuszem 2000 - podarowali Mnisi z Monasteru Iwerion na Świętej Górze Athos w Grecji. Gasiliśmy pragnienie pijąc wodę z cudownego źródełka.
Zapamiętaliśmy te miejsca skromne i ciche, bogate w zabytki sakralne, ukazujące urok natury i zapamiętaliśmy życzliwość, którą nam okazali ludzie spotkani na naszym pielgrzymim szlaku. Wróciliśmy silniejsi Bogiem, unosząc w sercu bogactwo przeżyć religijnych, piękno natury i podziw dla umysłów i pracy rąk ludzkich.
Zachęcam organizatorów pielgrzymek do odwiedzenia tego szczególnego zakątka naszego kraju. My na pewno wrócimy tam, nie tylko wspomnieniem.