W historii każdej społeczności dostrzec można pewne osoby, które nadawały jej kierunek, kształtowały jej oblicze, w istotnym stopniu decydowały o charakterze. O takich osobach powiada się powszechnie, iż - jako znaczące osobowości i indywidualności - stanowiły swojego rodzaju kamienie milowe prowadzące tę społeczność do określonego celu. Społeczność bowiem bez historii, bez żywej pamięci, wchodziłaby na drogę bez przyszłości. W tym kontekście nie można nie zauważyć i nie docenić wkładu śp. bp Wilhelma Pluty w dzieje Kościoła powszechnego i Kościoła w Polsce.

Postać śp. bp. W. Pluty wciąż bliska jest sercom wielu. Dzisiaj rozpoczynamy cykl publikacji prezentujących wspomnienia, wypowiedzi i komentarze dotyczące tego świętobliwego człowieka i biskupa.

Jan Paweł II o bp. W. Plucie

Ojciec Święty Jan Paweł II w jednym z listów do bp. Wilhelma Pluty napisał charakterystyczne zdania, które oddają znaczenie jego pasterskiej posługi w diecezji gorzowskiej: "Dziękuję Duchowi Świętemu za to, że Biskup Gorzowski jest człowiekiem wielkiej modlitwy, życia wewnętrznego, nieustającego dojrzewania w łasce. Że czyni to również przedmiotem swojej pasterskiej troski względem kapłanów i względem wszystkich. Niech cała ta niestrudzona działalność przynosi błogosławione owoce" (Watykan 1 listopada 1985 r.). Ojciec Święty Jan Paweł II zawsze darzył Pasterza Gorzowskiego ogromnym szacunkiem za autentyzm jego życia chrześcijańskiego. Podczas liturgicznego spotkania z wiernymi w Gorzowie Wlkp. 2 czerwca 1997 r. Jan Paweł II powiedział: "Pragnę z wdzięcznością wspomnieć śp. ks. bp. Wilhelma Plutę. On budował niejako fundamenty Kościoła gorzowskiego w czasach bardzo trudnych dla naszego kraju. Długie lata zarządzał Kościołem gorzowskim najpierw jako administrator, a później jako jego biskup. On tu jest dzisiaj na pewno razem z nami. Biskupie Wilhelmie, dziękuję ci za to, co uczyniłeś dla Kościoła na tej ziemi. Za twój trud, odwagę i mądrość. Dziękuję ci za to, co uczyniłeś dla Kościoła w naszej Ojczyźnie". Po spotkaniu z wiernymi Ojciec Święty nawiedził jego grób w katedrze gorzowskiej. Na płycie nagrobnej umieszczono słowa bp. W. Pluty z Listu pasterskiego o kształtowaniu sumienia (z dnia 25 marca 1962 r.): "Człowiek w człowieku umiera, gdy go już dobro uczynione nie raduje ani zło nie boli".

Pamięć niezwykłego Pasterza, zatroskanego o życie Boże w człowieku, jest wciąż żywa w sercach duchowieństwa i wiernych. Trwa modlitwa i przekonanie, że jego wstawiennictwo u Boga jest skuteczne.