W ciągu bogatych dziejów Kościoła pojawiło się mnóstwo nabożeństw. Niektóre z nich legitymują się wielowiekową tradycją. Z pewnością przy ich pomocy doszło do przyjaźni z Bogiem wielu świętych. Tak jest z nabożeństwami pasyjnymi przypominającymi Mękę, Śmierć i

Zmartwychwstanie Pana Jezusa. Wśród nich są także modlitwy kierowane do Boga za pośrednictwem świętych. W Kościele katolickim wielką rolę odgrywają nabożeństwa maryjne. Śpiew litanii, modlitwa różańcowa, Godzinki - stały się tak popularne, że trudno sobie wyobrazić ich brak. W ostatnich latach można zaobserwować pojawienie się nowych nabożeństwa maryjnych. Coraz bardziej stają się popularne nabożeństwa fatimskie. Pojawiły się one po objawieniach, które otrzymało troje dzieci: Hiacynta, Łucja i Franciszek, w miejscowości Fatima w Portugalii.

Objawienia te trwały od 13 maja 1917 r. do października 1917 r. Dnia 13. każdego miesiąca dzieciom tym ukazywała się Matka Boża. Wyjątkowym był miesiąc październik, kiedy to objawienia odbyły się 19. dnia tego miesiąca. Matka Boża ukazała się rodzeństwu: 7-letniej Hiacyncie i 9-letniemu Franciszkowi oraz ich starszej 10-letniej kuzynce Łucji. Rodzeństwo Hiacynta i Franciszek zmarło w kilka lat po objawieniach. Dzieci te zostały beatyfikowe przez Jana Pawła II w ubiegłym roku. Łucja żyje do dzisiaj w karmelitańskim klasztorze w Coimbrze.

W życiu tych trojga dzieci pojawiła się Niepokalana, która postanowiła przyjść z pomocą światu. Chcąc ochronić go przed samozniszczeniem i potępieniem objawiła się mówiąc: "Jestem Panią Różańca. Przyszłam ostrzec wiernych, aby poprawili się i błagali o przebaczenie ich grzechów. Nie wolno im więcej obrażać Pana Boga, ponieważ już jest zbyt ciężko obrażony grzechami ludzi. Ludzie muszą odmawiać Różaniec. Niech odmawiają go każdego dnia".

Kiedy patrzymy na drobne postacie dzieci fatimskich wydaje się nam, że jakby nie pasują one do dzisiejszego okrutnego, bezwzględnego świata. Jakże często współczesny człowiek wydaje się być niszczony przez grzech. Pieniądze, dobra materialne, władza są stawiane jako nadrzędny cel życia. Świat zdaje się postępować tak jakby Boga nie było.

W tej sytuacji Orędzie Fatimskie, polegające na wezwaniu do nawrócenia i modlitwy, w dzisiejszym świecie nabiera szczególniejszego znaczenia. Brutalnemu światu Bóg przeciwstawia niewinne dzieci. Tak jak przed dwoma tysiącami lat Niepokalana Maryja stanowiła początek realizacji nowego planu zbawienia, jak w czasach pierwotnego chrześcijaństwa męstwo młodych chłopców i dziewcząt zawstydzało okrutnych oprawców, tak i teraz dzieci z Fatimy są dla nas wyzwaniem. Podziwiamy te dzieci przede wszystkim za otwartość ich serca na to trudne, bardzo zobowiązujące Orędzie. Dzieci zachowały się podobnie jak Maryja w Nazarecie. Trudne słowa Orędzia, które zostało do nich skierowane trafiły na przygotowaną glebę ich serca. Mimo młodego wieku były one w stanie przyjąć trudne i zobowiązujące treści. Zachowały się wobec objawiającej się Maryi jak ufne dziecko, do którego podbiega kochająca matka chcąc uchronić je od niebezpieczeństwa. Na miarę swoich możliwości podjęły pokutę nie tylko za swoje niewierności, ale także za grzechy innych ludzi. Niezwykle wzruszające są przykłady podejmowanego przez nich umartwienia także fizycznego, które dyktowała im wiara i miłość do Boga i chęć nawrócenia wszystkich grzeszników. Co więcej nie obawiały się podjąć męczeństwa, gdy takim je straszono podczas aresztowania.

Przenosząc się do czasów współczesnych możemy zaobserwować niezwykłe znaki potwierdzające prawdziwość Fatimskiego Objawienia ( np. odradzanie się życia religijnego w Rosji). Widzimy też rosnącą popularność nabożeństw fatimskich w naszej Ojczyźnie. Tradycyjnie już, począwszy od miesiąca maja na ulice wielu wiosek i miast wyruszą różańcowe procesje. Będziemy odmawiać Różaniec prosząc o przebaczenie grzechów naszych i naszych bliźnich. Pamiętajmy jednak, że najpiękniejszym i najbardziej zobowiązującym poleceniem - prośbą Maryi jest wezwanie do pokuty. Do tej pokuty, którą może powinien podjąć każdy z nas. Jeżeli zapomnimy o tej prośbie kochającej Matki chcącej uchronić nas od zguby, wówczas najpiękniejsze nabożeństwo może okazać się mało skutecznym. Biorąc do ręki różaniec podejmijmy także uczynki pokutne. Niech one będą drobne, ale niech im towarzyszy intencja zbawienia wszystkich ludzi - "szczególnie tych, którzy najbardziej potrzebują Bożego Miłosierdzia".