Priorytet

W modlitewnym zamyśleniu nad tym, jak służyć Ewangelii nadziei (na podstawie adhortacji apostolskiej Jana Pawła II Ecclesia in Europa) bp P. Socha wskazał na kilka aspektów posługi miłosierdzia, podejmowanej zwłaszcza w ramach duszpasterstwa chorych. „Najpierw Ojciec Święty - mówił bp P. Socha - wychodzi z założenia, że choroba stawia człowieka wobec pytań tzw. fundamentalnych, o sens życia, o cel życia. I stąd też w sytuacji choroby człowiek jest najbardziej otwarty na problemy, które związane są z wyjaśnieniem tego sensu i ukazaniem człowiekowi, kim on naprawdę jest. Ojciec Święty wskazał także na pewien problem, który pojawia się w dzisiejszej sytuacji i który powoduje, że duszpasterstwo chorych uważa on za priorytetowe. Wynika to z faktu, że - jak pisze Jan Paweł II - w społeczeństwie dobrobytu i wydajności, w kulturze, którą cechuje bałwochwalczy kult ciała, wypieranie ze świadomości bólu i cierpienia oraz mit wiecznej młodości, stawiają chorych wobec sytuacji osamotnienia i bezsensu”. Na koniec Ksiądz Biskup zaapelował, by przywrócić priorytet duszpasterstwu chorych w naszej diecezji. To ma się dokonać nie tylko przez troskliwą opiekę nad chorymi w parafiach, choć głównie w ten sposób, ale także poprzez obecność w szpitalach kapelanów, członków stowarzyszeń wolontariatu czy poprzez kościelne instytucje służby zdrowia.

Powołanie

Do słów Ksiądz Biskupa o szczególnej trosce, jaką powinno otaczać się chorych i ich rodziny w parafiach, nawiązał ks. Janusz Malski SOdC, diecezjalny duszpasterz chorych. Powiedział on, że duszpasterstwo chorych i niepełnosprawnych jest szczególnym zadaniem na dzisiejsze czasy i za Janem Pawłem II przytoczył słowa, że termometrem duchowości poszczególnych parafii i ich wierności duchowi ewangelicznemu jest to, w jaki sposób zwracają one uwagę na osoby, które cierpią, jak parafia otacza swoich chorych.
Ks. J. Malski SOdC przytoczył także definicję duszpasterstwa zdrowia, według której jest to działalność Kościoła, którą cechuje niesienie światła i łaski Pana tym, którzy cierpią, i tym, o których się troszczymy. Zwrócił też uwagę na dar powołania do cierpienia. „Coraz bardziej zanika świadomość tej wzajemnej miłości i życzliwości wypływającej ze słów Pana Jezusa: «Cokolwiek uczyniliśmy jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili» (por. Mt 25, 40). Zanika wrażliwość na drugiego człowieka. I dlatego powinniśmy zwrócić uwagę na to, jaką rolę w naszej wspólnocie powinny zajmować osoby cierpiące, osoby niepełnosprawne. Chory może stać się darem dla parafii, darem uświęcenia i darem budowania miłości, bo chory jest powołany do kontynuowania swoim życie dzieła odkupienia” - powiedział ks. J. Malski SOdC.
Ks. J. Malski SOdC wskazał także na prasę i książki kierowane do cierpiących (choćby wydawaną przez Centrum Ochotników Cierpienia w Głogowie Kotwicę), audycje dla chorych w Radio Maryja oraz na stowarzyszenia i pracę ekip ewangelizacyjnych w szpitalach jako na formy aktywizowania i wychodzenia parafii do chorych i cierpiących.

Pomoc

Z problemem szczególnej troski o chorych - zarówno tych, którzy mieszkają u swoich rodzin, jak i tych, którzy przebywają w szpitalach, hospicjach czy domach pomocy społecznej - wiąże się kwestia wolontariatu, czyli ludzi, którzy dobrowolnie, z potrzeby serca gotowi są służyć drugiemu człowiekowi pomocą. O roli i znaczeniu chrześcijańskiego wolontariatu mówił ks. Andrzej Kołodziejczyk, dyrektor Sekcji Caritas „Pomoc”. Na początku zaznaczył, że rozwój wolontariatu, który teraz następuje, jest dobrem, które się dzieje, ale wolontariat w Kościele istniał od zawsze, gdyż jest to po prostu służba. Kościół, wspólnoty wierzących, zawsze wspomagały ubogich i cierpiących, a z czasem tworząc organizacje, stowarzyszenia, które, kierując się Bożym miłosierdziem, niosą pomoc tam, gdzie jest ona potrzebna. W obecnym kształcie wolontariat powstał pod koniec lat 80. XX w. jako kontestacja w krajach bogatych na niewydolność państwa i prowadzonej przez nie opieki społecznej. Wolontariat - wg ks. A. Kołodzieczyka - po pierwsze jest bezpłatną pracą ludzi, którzy chcą się zaangażować na rzecz drugiego człowieka, po drugie jest działaniem nieakcyjnym, ale zaplanowanym i profesjonalnym oraz po trzecie jest nakierowany na konkretnego człowieka w społeczności lokalnej, a nie na różnego rodzaju idee sprawiedliwości czy równości społecznej. „Wolontariat w swoim centrum stawia człowieka, który potrzebuje pomocy” - powiedział ks. A. Kołodziejczyk. Oddziaływanie społeczne wolontariatu dokonuje się na kilku płaszczyznach: pierwszą są instytucje publiczne, których pracę stymuluje, domagając się od państwa większego zaangażowania na rzecz ludzi ubogich; drugą jest wyprzedzanie państwa w nagłych potrzebach, takich jak kataklizmy czy różnego rodzaju nieszczęścia, w których procedury prawne spowalniają działanie państwa; trzecią jest tworzenie nowej świadomości u osób, które zazwyczaj nie przejmują się losem osób biednych i chorych, oraz integracja różnych środowisk.
Ks. A. Kołodziejczyk na koniec wskazał, że zainteresowanie duszpasterstwa zdrowia powinno obejmować nie tylko chorych przebywających w domach czy ośrodkach zdrowia, ale także dzieci z poradni psychologiczno-pedagogicznej i ze świetlic środowiskowych oraz opiekę nad ludźmi uzależnionymi i współuzależnionymi, czyli takimi, których funkcjonowanie zmieniło się pod wpływem przebywania z osobami uzależnionymi.

Pielgrzymka

Na koniec spotkania omówiono obchody Diecezjalnego Dnia Chorego oraz zastanawiano się nad terminem dorocznej Diecezjalnej Pielgrzymki Chorych i Niepełnosprawnych do Rokitna.
„Uroczyste obchody Dnia Chorego - powiedział ks. E. Jankiewicz - wskazują, jak ważny to jest problem i są konkretnym wyrazem troski Kościoła o chorych i niepełnosprawnych”. Jak co roku, 11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, Księża Biskupi odwiedzą szpitale i hospicja w Zielonej Górze oraz Gorzowie Wlkp., gdzie spotkają się z chorymi oraz przewodniczyć będą Mszy św. w intencji cierpiących, chorych, niepełnosprawnych i służby zdrowia. W tym roku spotkanie z chorymi odbędzie się także w Głogowie, gdzie po wizycie w szpitalu odbędzie się w jednym z głogowskich kościołów Msza św. z udzieleniem sakramentu namaszczenia chorych.
Uczestnicy zielonogórskiej sesji postulowali także, aby ustalić nowy termin pielgrzymki chorych i niepełnosprawnych do Rokitna oraz aby wpisać go na stałe do kalendarza diecezjalnego. W tym roku pielgrzymka odbędzie się w drugą niedzielę września, czyli 12 września, natomiast od następnego roku ma się ona odbywać w ostatnią sobotę sierpnia, czyli w 2005 r. odbędzie się ona 27 sierpnia.