Reklama

Jaka Warszawa?

Niedziela warszawska 30/2000

Trwa debata nad ustrojem Warszawy. Jak będzie rządzona stolica Polski? Czy ustanie kompetencyjny bałagan? Na te i inne pytania odpowiada poseł Jerzy Barzowski, przewodniczący podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o zmianie ustawy o ustroju m.st. Warszawy.

IRENA ŚWIERDZEWSKA: - Panie Pośle, co zakłada projekt sejmowej komisji ds. ustawy warszawskiej?

POSEŁ JERZY BARZOWSKI: - Projekt zakłada utworzenie w Warszawie jednej gminy, a więc likwidację istniejących 11 gmin i stworzenie jednej, podzielonej na 17 dzielnic. Obecne gminy stałyby się dzielnicami. Przy statusie dzielnic zostałoby również siedem obecnych dzielnic Gminy Centrum.

- W skład sejmowej komisji pracującej nad ustawą wchodzi sześciu posłów - wszyscy spoza Warszawy. Czy to szczęśliwy układ?

- W poprzednich kadencjach sejmowych powołano odrębną komisję do pracy nad ustawą warszawską. Prace nie przyniosły generalnych rozstrzygnięć. Również w tej kadencji powołano nadzwyczajną komisję, która składała się z 17 posłów z Warszawy. Przez półtora roku komisja nie zrobiła nic lub prawie nic. Kiedy przymierzała się do kolejnej nowelizacji w marcu ubiegłego roku, poseł Unii Wolności Władysław Frasyniuk zaproponował, aby kompetencje do prac nad nowelizacją ustawy przekazać Komisji Samorządu Terytorialnego. Inicjatywę zaaprobowali w Sejmie prawie wszyscy posłowie. Komisja Samorządu Terytorialnego powołała podkomisję, w której skład weszło sześciu posłów spoza Warszawy. Mnie przypadł zaszczyt przewodniczenia tej komisji.

Trudno zmienić dziś ustrój Warszawy, bo "grzech pierworodny" został popełniony w 1990 r. Należało wtedy wyjść z propozycją jednej gminy, tak jak w innych miastach Polski. Do błędu przyznają się dziś posłowie, którzy ulegli presji innych posłów z Warszawy i przyczynili się do stworzenia bardzo skomplikowanego ustroju miasta.

- Dlaczego komisja chce zlikwidować warszawskie gminy; czyżby nie sprawdziły się w funkcjonowaniu?

- Nie sprawdził się ustrój Warszawy. Wszyscy są o tym przekonani. Źle funkcjonuje Warszawa jako całe miasto, co nie znaczy, że gminy warszawskie jako odrębne jednostki samorządowe pracują źle. Niedobrze funkcjonują w układzie wykonywania funkcji ogólnomiejskich, do których zaliczyć można komunikację, infrastrukturę, wodociągi, planowanie przestrzenne. Te pozostawiają wiele do życzenia. Takiego zdania są i zwolennicy, i przeciwnicy nowelizacji ustawy warszawskiej.

- Sądzi Pan, że nowy ustrój zlikwiduje tę patologię?

- Uważam, że tak, chociaż nikt nie jest wizjonerem i nie może przewidzieć rozwiązania wszystkich problemów w mieście. Patologię w stolicy należy wyeliminować, i temu ma służyć obecny projekt komisji ds. ustawy warszawskiej. Projekt ma swoich zwolenników i przeciwników, którzy zgadzają się w jednym: iż funkcje ogólnomiejskie są źle wykonywane. Różnica dotyczy sposobów rozwiązania. Zwolennicy uważają, że kompetencje gmin dotyczące komunikacji, wodociągów, planowania przestrzennego itd. należy odebrać gminom wraz z przeznaczanymi na nie funduszami i przypisać do funkcji ogólnomiejskich. Jeżeli te zadania będą w gminach ograniczone, to powstanie quasi-gmina, zostawi się jej przysłowiowe sadzenie kwiatków, do tego nie potrzeba całej instytucji, rady, burmistrzów itd. To nie jest gmina taka, jak zakłada ustawa ustrojowa.

Przeciwnicy projektu komisji sejmowej są za tym, aby ograniczyć kompetencje finansowe gmin, ustawowo nakazując płacenie określonych kwot na rzecz funkcji ogólnomiejskich. Komisja pracująca nad nowelizacją doszła do wniosku, że skoro ma to być odebranie gminie części kompetencji i finansów, to urzędy gminne będą fikcją. Twierdzę, że trzeba zrobić odwrotnie. Stworzyć jedną gminę, dzielnice zaś będą wykonywały funkcje w zakresie obsługi społeczeństwa. Społeczeństwo generalnie nawet nie odczuje zmiany. Oczywiście zmiany dotyczyły będą zarządów i radnych.

- Ale warszawskie gminy twierdzą, że przekazywały fundusze na cele ogólnomiejskie...

- W tym zakresie były duże problemy. Ustawa zakłada obligatoryjne przekazanie finansów na rzecz miasta. Nie wszystkie gminy przekazywały fundusze.

- W jaki sposób dzielnice będą wykonywały służebną funkcję wobec społeczeństwa, skoro nie będą miały ani osobowości prawnej, ani własnych budżetów?

- Rada Miasta będzie powoływała jednostki pomocnicze, którym nada kompetencje i przydzieli pieniądze. Taki system funkcjonuje w wielu miastach. Co prawda Warszawa jest miastem większym od Krakowa czy Łodzi, ale myślę, że jeśli system sprawdza się w stosunku do innych miast, to tutaj powinno być podobnie. Jeżeli gminy warszawskie radziły sobie dobrze dotychczas, to pracujący w nich radni nie będą działali na szkodę swego miasta funkcjonując w nowych strukturach. Doświadczenia 10 lat pracy samorządów mówią, że wszystkie jednostki samorządowe, czy małe, czy duże, mogą się dobrze rozwijać. Przy dużych jednostkach, w niektórych kwestiach, mogą być nawet większe oszczędności, np. obecnie toczą się inwestycje w kilku czy kilkunastu gminach stolicy, a obsługa każdej z osobna podnosi koszty. Te same inwestycje można kompleksowo wykonać przy niższych kosztach.

- W jakim stopniu komisja sejmowa uwzględni głosy warszawiaków, jeśli chodzi o ustrój Warszawy?

- Do Sejmu napływały opinie warszawiaków. OBOP na drodze telefonicznej zbierał głosy, warszawiacy kierowali swoje opinie listownie, władze gminne zaś przeprowadziły sondaże w społecznościach lokalnych. Wszystkie wyniki będą wzięte pod uwagę.

- Ankietowani mieszkańcy warszawskich gmin - jak wynika z naszych informacji - w przeważającej większości wypowiedzieli się za utrzymaniem gmin...

- Nie chcę komentować wyników, dopóki się z nimi nie zapoznam. W dwóch gminach badania wykonał Ośrodek Badania Opinii Publicznej. Tam wyniki wskazały, że 50-60% ankietowanych jest za utrzymaniem gmin. Tam, gdzie badania wykonały zarządy czy burmistrzowie, ponad 90% badanych opowiedziało się za istnieniem gmin. Nie chcę podważać wiarygodności tych wyników, ale są one bardzo rozbieżne. Np. w Gminie Wawer, jak doniosło Życie Warszawy, apel o wyrażanie opinii był bardzo tendencyjny. Pytanie sformułowano w rodzaju: "Ratujcie radę gminy". Taka informacja odbierana jest przez mieszkańców jednoznacznie. Przynajmniej przez tych, którzy nie są zorientowani, co chcemy zaproponować w projekcie sejmowym.

- Powiedział Pan na Konwencie Burmistrzów Warszawy na Targówku, że 80% społeczeństwa opowiedziało się za likwidacją gmin. Skąd pochodzi ten wynik?

- Udając się na konferencję otrzymałem taki wynik. Pytano mnie podczas spotkania, czy dotyczy ona Gminy Centrum. Nie wiem, czy dotyczyła ona tylko Gminy Centrum, być może w dużej części tak. Natomiast chcę dodać, że projekt poparło Towarzystwo Przyjaciół Warszawy, które skupia kilkanaście stowarzyszeń i organizacji. Opinie mieszkańców Warszawy odnośnie ustroju są zróżnicowane. Będą one uwzględnione przy redagowaniu ostatecznej wersji projektu.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

USA: urzędnicy zezwalają na otwarcie kościołów, ale zabraniają przyjmowania komunii

2020-05-28 13:38

[ TEMATY ]

USA

Adobe.Stock.pl

Urzędnicy w hrabstwie Howard w amerykańskim stanie Maryland pozwolili na otwarcie kościołów, ale zabronili podczas liturgii spożywać komukolwiek komunii świętej, co w istocie dla katolików oznacza zakaz celebracji mszy św. Władze powołują się na zasady zdrowia publicznego dla miejsc kultu zakazujące dystrybucji i konsumpcji jakichkolwiek pokarmów lub napojów w ramach nabożeństwa.

Według wprowadzanych w życie przepisów pozwalających na wznowienie działalności przedsiębiorstw, a także na otwarcie kościołów nie wzięto najwyraźniej pod uwagę, że integralnym elementem Eucharystii jest spożywania konsekrowanych hostii, przynajmniej przez celebransa. Uznanie tego czynnością bezprawną skutecznie blokuje odprawianie jakiejkolwiek Mszy św. – zauważa amerykańska agencja katolicka CNA, która zaznacza jednocześnie, że wytyczne te mogą naruszać prawo do swobodnego wykonywania praktyk religijnych, co gwarantuje konstytucyjna Pierwsza Poprawka.

Zarządzenie urzędników ogranicza liczbę uczestników liturgii do 10 osób w pomieszczeniach i do 250 na zewnątrz. Modlący się muszą zachowywać między sobą odległość, nosić maski, nie wolno im przekazywać znaku pokoju poprzez uścisk dłoni. Zabronione jest także zbieranie ofiar na tacę. Przepisy mówią, że „śpiew jest dozwolony, ale nie zalecany”.

Archidiecezja Baltimore, której terytorium obejmuje hrabstwo Howard, ogłosiła 27 maja własne plany ponownego otwarcia świątyń. Niektóre z tych wytycznych są podobne zarządzeń hrabstwa Howard, jednak nie ma w nich mowy o „zakazie dystrybucji żywności lub napojów przed, po lub podczas Mszy św.”. Mówi się tylko o konieczności przestrzegania odległości w kolejce do komunii świętej, zachęca się także do przyjmowania jej na rękę. Nie ma mowy o innych ograniczeń w przyjmowaniu komunii, poza tymi, które wynikają z zasad prawa kanonicznego.

W pierwszej fazie planu ponownego otwarcia archidiecezji, który obecnie obowiązuje, kościoły pozostają otwarte na prywatną modlitwę, ale Msza św. jest odprawiana bez udziału wiernych. W fazie drugiej, która ma się rozpocząć na niektórych obszarach w weekend, 30-31 maja, wierni będą mogli wypełnić świątynię w jednej trzeciej miejsc siedzących, pod warunkiem, że lokalne ograniczenia pozwalają na udział ponad 10 osób na mszy św.

CZYTAJ DALEJ

Abp Depo do neoprezbiterów: wchodzicie na drogę zmagań o polskie sumienia

2020-05-30 13:54

[ TEMATY ]

Częstochowa

abp Wacław Depo

archikatedra

święcenia kapłańskie

Marian Sztajner/Niedziela

Archidiecezja częstochowska ma siedmiu nowych kapłanów

– Wchodzicie na drogę zmagań o polskie sumienia poprzez wierność łasce, którą otrzymaliście – mówił w homilii abp Wacław Depo metropolita częstochowski, który w sobotę 30 maja podczas uroczystej liturgii w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie udzielił święceń kapłańskich siedmiu diakonom Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej.

Mszę św. z abp. Wacławem Depo koncelebrowali m. in. przełożeni z Wyższego Seminarium Duchownego, na czele z rektorem ks. dr Grzegorzem Szumerą oraz księża proboszczowie z rodzinnych parafii neoprezbiterów. Uroczystość transmitowana była przez Niedzielę TV oraz Radio Fiat.

Abp Depo w homilii nawiązał do trwającej epidemii. – To był i wciąż jest czas pandemii koronawirusa i sanitarnych obostrzeń, które przyniosły nam opustoszałe kościoły i swoiste rekolekcje egzystencjalne jedynie poprzez transmisje telewizyjne Wielkiego Tygodnia i czasu Wielkiej Nocy – mówił abp Depo i dodał: „Przyznajmy, że jest to zarazem czas oczyszczający dla przeżyć wiary i stawiający pytania na ile powrócimy do naszych praktyk i życia sakramentalnego po ustaniu, trudnym do określenia czasie stanu zagrożenia”.

– Stawiamy sobie bardzo otwarte pytania o głębokie poczucie wdzięczności za stulecie urodzin św. Jana Pawła II i nie spełnioną pielgrzymkę narodową do Rzymu, jak również o uroczystość daru beatyfikacji sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego – kontynuował abp Depo.

Metropolita częstochowski zaznaczył, że „ w tym szczególnym czasie pełnym wyzwań społeczno-politycznych i kościelnych przeżywamy czas nabrzmiały modlitwą o dary Ducha Świętego dla nas wszystkich, a dzisiaj zwłaszcza dla siedmiu diakonów, którzy pragną głębiej związać się na czas i na wieczność z Jezusem Chrystusem, Jedynym i Wiecznym Kapłanem i Jedynym Pośrednikiem pomiędzy Bogiem a ludźmi”.

– On nie wybiera nas według naszych kryteriów, ale jak sam mówi: „To ja was wybrałem”. Bardzo mocne i zobowiązujące słowa, bo miłość Jezusa nie zna granic i jest darem, na który nie zasłużyliśmy – podkreślił arcybiskup i zacytował słowa papieża Franciszka, który powiedział 8 marca 2020 r. : „Jezus wybiera niektórych, aby byli blisko Niego, aby mogli dawać świadectwo. Bycie świadkiem Jezusa to dar, na który nie zasłużyliśmy: czujemy się niegodni, ale nie możemy się wycofać pod pretekstem naszej niegodności”.

– Nam zostało przekazane Słowo Zbawienia i została nam dana wiara i radość spotkania z Jezusem, który mówi: „Odwagi. Nie lękajcie się!”. Słowo Boże zawiera w sobie nie tylko mądrość, ale ma w sobie moc Boga –dodał arcybiskup.

Metropolita częstochowski przypomniał również słowa Benedykta XVI wypowiedziane 26 maja 2006 r. na Jasnej Górze: „Jak ważne jest byśmy uwierzyli w moc wiary, w możliwość nawiązania dzięki niej bezpośredniej więzi z żywym Bogiem! Maryja czuwając z apostołami na modlitwie, uczyła ich wytrwałości w wierze. Jej wiara przekonywała, że Duch Święty w swojej mądrości zna dobrze drogę, którą ich prowadzi, że można zaufać Bogu, oddając Mu całkowicie do dyspozycji siebie, swoje talenty i ograniczenia oraz swoją przyszłość” – mówił wówczas Benedykt XVI.

– Potwierdzamy dzisiaj tę maryjną szkołę wiary i zjednoczenia z Chrystusem, choć zdajemy sobie sprawę z faktu, że nosimy ten skarb w naczyniach glinianych, aby to z Boga była przeogromna moc, a nie z nas. Jezus stając się naszym Bratem w człowieczeństwie, nie przystaje być naszym Panem i Zbawicielem. Cała tajemnica łaski wybrania i posłania spoczywa w Jego ręku – zaznaczył abp Depo.

Metropolita częstochowski wskazując na patrona rocznika neoprezbiterów św. Jana Bosko przypomniał, że był on „ewangelicznym świadkiem miłości bezinteresownej dla dzieci i młodzieży”. – To dziś bardzo trudny i nadzwyczaj delikatny temat współodpowiedzialności przed Bogiem za nasze rodziny, dzieci i młodzież. I to jest dzisiaj włożone w wasze ręce – mówił do neoprezbiterów abp Depo.

Arcybiskup przypomniał również, że dzisiaj w kalendarzu liturgicznym w Polsce jest wspomnienie św. Jana Sarkandra, którego św. Jan Paweł II kanonizował 21 maja 1995 r. Metropolita częstochowski zacytował słowa, które św. Jan Paweł II wypowiedział w Skoczowie 22 maja 1995 r. : „Czas próby polskich sumień trwa! Wbrew pozorom, praw sumienia trzeba bronić także dzisiaj. Pod hasłami tolerancji, w życiu publicznym i w środkach masowego przekazu szerzy się nieraz wielka, może coraz większa nietolerancja. Odczuwają to boleśnie ludzie wierzący. Zauważa się tendencje do spychania ich na margines życia społecznego, ośmiesza się i wyszydza to, co dla nich stanowi nieraz największą świętość. Te formy powracającej dyskryminacji budzą niepokój i muszą dawać wiele do myślenia” – mówił św. Jan Paweł II.

– To, co wówczas mówił papież z rodu Polaków każe nam dzisiaj zrobić dogłębny rachunek sumienia. Dokąd podążają polskie sumienia skoro na ziemi polskiej bezkarnie dziś wyszydza się świętości wiary i osobę św. Jana Pawła II. A my mamy stanowić margines życia społecznego. Wchodzicie na tę drogę zmagań o polskie sumienia poprzez wierność łasce, którą otrzymaliście – zwrócił się do nowych kapłanów abp Depo.

Na zakończenie arcybiskup zacytował słowa, które sługa Boży kard. Stefan Wyszyński powiedział na Skałce w Krakowie 11 maja 1975 r.: „ Obowiązkiem pasterza jest być mocnym w wierze. Nie wolno mu się wdziać ani na prawo ani na lewo. Nie może on ulegać najrozmaitszym pokusom świata. Nie może poddawać się mdłym doktrynom, opiniom, pogłoskom, hipotezom. Musi nauczać z mocą, tak jak Chrystus, który zapewnił swoich słuchaczy: „Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą” – cytował abp Depo.

– Przez ich przykład zawierzenia Bogu na wzór Maryi miejcie wiarę odważną, że w Maryi mamy najlepszą obronę i moc przeciwko wszelkiemu złu i zagrożeniom, które dotykają świat. Odwagi. Nie lękajcie się nikogo i niczego. Chrystus jest z nami – zakończył abp Depo.

Przed święceniami neoprezbiterzy odbyli rekolekcje, które przeprowadził ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie ks. Łukasz Dyktyński. Nowi kapłani archidiecezji częstochowskiej jako patrona swojego rocznika wybrali św. Jana Bosko. Jako motto swoje posługi kapłańskiej przyjęli słowa: „Niechaj Maryja trzyma nas wszystkich w wytrwałości i prowadzi nas w drodze do nieba” (św. Jan Bosko).

W rozmowie z „Niedzielą” ks. Remigiusz Lech powiedział, że w takiej chwili trzeba wypowiedzieć słowo „dziękuję”. – Przede wszystkim dobremu Bogu i rodzicom, ale również wszystkim, którzy towarzyszyli mi na drodze do kapłaństwa – każdemu z osobna i wszystkim razem. Ks. Lech przywołał również słowa przyjaciela, które usłyszał od niego z okazji Wielkiego Czwartku. – Kończę jeden bieg, by rozpocząć drugi, ale ten bieg, tak jak dzisiaj myślałem o tym jeszcze przed święceniami, będzie trwał aż do śmierci – podkreślił.

Natomiast ks. Mateusz Golis powiedział: „Czuję, że nie dorastam do łaski, którą otrzymałem. To jest zadanie na całe życie, ale z drugiej strony czuję wielką wdzięczność za wszystkich, których spotkałem i będę spotykać”. Podkreślił, że dzień święceń kapłańskich to początek nowej drogi. – Dlatego wierzę, że nigdy nie zabraknie mi łaski Bożej i orędownictwa Najświętszej Maryi Panny i że będę mógł cieszyć się pięknym życiem, które jest darem Boga.

Święcenia prezbiteratu otrzymali: ks. Szymon Całus (parafia św. Antoniego z Padwy w Częstochowie), ks. Mateusz Golis (parafia archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie), ks. Sebastian Kosecki (parafia św. Jacka w Częstochowie), ks. Dominik Kozłowski (parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Wieluniu), ks. Remigiusz Lech (parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Myszkowie), ks. Piotr Sinkiewicz ( parafia św. Aleksego w Przedborzu – diecezja radomska) oraz ks. Zbigniew Wojtysek (parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Łobodnie).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję