Kiedy oglądałam świąteczny program w telewizji, zwróciłam uwagę, iż uczestniczyło w nim wiele muzykujących rodzin. Zastanawiałam się, czy jest to jakaś swoista moda, czy też może
wdzięczny symptom naszych czasów, w których zatomizowanemu społeczeństwu pokazuje się rozśpiewane, radosne rodziny.
Tradycją już jest, że rokrocznie w styczniu „Kronopol” z Żar organizuje noworoczny koncert dla mieszkańców miasta. W tym roku Żary gościły dwie muzykujące
rodziny: Steczkowskich i Pospieszalskich, z towarzyszeniem zespołu góralskiego, które zaprezentowały znane kolędy w iście mistrzowskim wykonaniu. Z wnętrza
pięknej gotyckiej świątyni pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa popłynęły kolędy w ciekawej, oryginalnej aranżacji. Uroku śpiewowi dodawała gra świateł, tworząca klimat powagi i zabawy,
refleksji i radości.
Koncert, którego wysłuchał m.in. bp Adam Dyczkowski, wywołał radość i aplauz słuchaczy, a świątynia emanowała ciepłym, rodzinnym klimatem tworzonym przez kolędy: Najcieplejsze
święta, Dlaczego dzisiaj wśród nocy dnieje czy Tryumfy Króla Niebieskiego. „Ten program nigdy by nie powstał, gdyby nie to, że kolędy w domu śpiewaliśmy od zawsze - mówił Janek
Pospieszalski. - Nie byłoby to również możliwe, gdyby nie fakt, że było nas w domu dziewięcioro, czyli wraz z rodzicami stanowiliśmy 11-osobową orkiestrę. Z biegiem
lat to tradycyjne, rodzinne śpiewanie rozwinęło się wraz z nami. Wnosiliśmy do niego nasze klasyczne, muzyczne wykształcenie, rockowy temperament oraz fascynację muzyką folkową i jazzem.
Różnorodność form muzycznych, ludowe motywy z Ameryki Południowej i Kongo doskonale współbrzmią z polskimi pieśniami bożonarodzeniowymi”.
Niestety, o ile „Kronopol” w organizacji imprezy zrobił krok do przodu, gdyż informacja o nim pojawiła się w ogłoszeniach parafialnych już na
tydzień przed koncertem, o tyle mieszkańcy miasta w większości o niej nie wiedzieli, gdyż nie było ani plakatów, ani innych informacji. O tym niezwykłym koncercie
nie wiedzieli też ponoć żarscy działacze kultury, od lat promujący działalność „Kronopolu” na niwie artystycznej. A szkoda.
W piątek do polskich kin trafi fabularyzowany dokument „Najświętsze serce” o historii objawień Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque, do których doszło w latach 1673–1675 w klasztorze w Paray-le-Monial w Burgundii. We Francji w dwa miesiące od premiery film obejrzało pół miliona widzów.
92-minutowy dokument w reżyserii Stevena i Sabriny Gunnell opowiada historię objawień Pana Jezusa, których w latach 1673–1675 w klasztorze w Paray-le-Monial w Burgundii (Francja) doświadczyła wizytka św. Małgorzata Maria Alacoque, oraz o ich znaczeniu dla współczesnego świata.
„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.
Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.
„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.
Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
