W niedzielę Chrztu Pańskiego (11 stycznia br.) w parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Łodzi-Łaskowicach na zaproszenie proboszcza ks. Andrzeja Chmielowskiego, koncertował wielki
polski tenor - Dariusz Stachura. Na organach akompaniował mu prof. B. Pikała.
Już pierwsze dźwięki religijnej pieśni Panis angelicus wprowadziły słuchaczy w podniosły i uroczysty nastrój. W dalszej części koncertu zabrzmiały najpiękniejsze polskie
kolędy m.in. Wśród nocnej ciszy, Lulajże Jezuniu, Bóg się rodzi, Cicha noc. Dariusz Stachura zachęcał wszystkich zgromadzonych do wspólnego śpiewu. Nie sposób było się oprzeć takiej propozycji, więc niewielki
kościółek rozbrzmiał śpiewem na chwałę Pana. W tej wspaniałej atmosferze sprawdziła się z pewnością znana myśl teologiczna „śpiewem modlicie się podwójnie”. Na zakończenie
występu artysta z niezwykłą ekspresją, brawurą i potęgą swojego głosu wykonał znany na całym świecie, włoski utwór O sole mio.
Wyrazem głębokiego uznania i wdzięczności dla Pana Dariusza była długa owacja na stojąco oraz wzruszenie malujące się na twarzach słuchaczy, a nade wszystko zaproszenie ze strony
Księdza Proboszcza na kolejne spotkanie.
Dla wielu, a szczególnie dla młodzieży, niedzielna uroczystość była na pewno niepowtarzalną okazją bezpośredniego kontaktu z tak znakomitym artystą. Najważniejsze jednak jest
to, że w wielu sercach rozniecił on iskierkę radości i wrażliwości na piękno.
Serdeczne słowa „Bóg zapłać” niechaj popłyną również do inicjatora koncertu - proboszcza ks. Andrzeja Chmielowskiego, który organizując podobne spotkania, daje świadectwo swojej
troski o rozwój duchowy i kulturalny parafian.
Godność ludzka, sztuka, życie, migranci, osoby starsze, młodzi, sztuczna inteligencja - to niektóre z tematów, które Ojciec Święty powierzył modlitwie wiernych na kolejny rok w ramach Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy.
Każda intencja odnosi się do konkretnych wyzwań stojących przed Kościołem i światem. Modlitwa w tych intencjach jest formą duchowego zaangażowania w łączności z Ojcem Świętym oraz zachętą do podejmowania odpowiedzialnych postaw w życiu osobistym i społecznym.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
Od dziś również Peruwiańczycy mają swe miejsce kultu w Ogrodach Watykańskich. Z inicjatywy peruwiańskiego Episkopatu ustawiono tam figurę św. Róży z Limy oraz mozaikę przedstawiającą wizerunki Matki Bożej z najważniejszych sanktuariów w Peru. Poświęcenia dokonał sam Leon XIV, który przez ponad 20 lat był w tym kraju misjonarzem, w tym przez ponad 8 lat jako biskup.
Na mozaice przedstawiono osiem różnych wizerunków Matki Bożej, czczonej w różnych regionach Peru, oraz dodatkowo wizerunek Maryi Niepokalanej. Natomiast św. Róża została przedstawiona z Dzieciątkiem Jezus na rękach. Figura upamiętnia mistyczne doświadczenie, którego doznała ta młoda Peruwianka, kiedy modliła się przed wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej w kościele św. Dominika w Limie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.