„Przybyłem tutaj, gdzie bronią wolności,
aby służyć tej sprawie i żyć lub umrzeć dla niej”.
Z listu Kazimierza Pułaskiego do gen. George´a Waszyngtona

W pierwszy poniedziałek marca każdego roku obchodzimy w stanie Illinois Dzień Pułaskiego.
Kim był Kazimierz Pułaski, ku czci którego organizowane są tak liczne uroczystości, którego imię nosi dzisiaj wiele miast, powiatów, gór i ulic w całych Stanach Zjednoczonych? Przed Białym Domem w Waszyngtonie stoi jego konny pomnik, a w Savannah w stanie Georgia erygowano imponujący monument upamiętniający tę postać.
Kazimierz Pułaski urodził się 4 marca 1747 r. w Warce, w centralnej Polsce, zmarł natomiast tu, na ziemi amerykańskiej 11 października 1779 r. Pochodził ze szlacheckiej rodziny o patriotycznych tradycjach. Był uczestnikiem konfederacji barskiej wraz z ojcem, a po jego aresztowaniu i śmierci kontynuował wojnę partyzancką. Wsławił się szybkimi akcjami, dowodząc kawalerią konną. Niestety konfederaci, którzy wzniecili powstanie przeciwko Rosji, ponieśli klęskę. Rozwój wydarzeń politycznych oraz konfiskata rodzinnego majątku zmusiła młodego oficera do opuszczenia ukochanej Polski i wyjazdu do Turcji, a następnie do Francji.
W Paryżu w 1777 r. spotkał Benjamina Franklina, który zachęcił go do przyłączenia się do amerykańskich sił walczących z Wielką Brytanią o wyzwolenie Kolonii i ich niepodległość. Wylądowawszy w Marblehead k. Bostonu 23 lipca 1777 r. został mianowany przez Waszyngtona generałem brygady i przystąpił na mocy decyzji Kongresu Kontynentalnego do sformowania pierwszych oddziałów konnych, stając się „ojcem amerykańskiej kawalerii”.
Wkrótce potem wykazał się brawurą, doświadczeniem i militarnymi umiejętnościami w bitwie pod Brandywine Creek, gdzie śmiałym atakiem na wojska nieprzyjacielskie uratował Waszyngtona przed brytyjską niewolą. Waszyngton, doceniając rolę i znaczenie żołnierzy konnych w przebiegu wojny, polecił Pułaskiemu w 1778 r. stworzenie czterech lekkich regimentów kawalerii, znanych później jako Legion Pułaskiego.
Kazimierz Pułaski odznaczył się bohaterstwem w wielu bitwach - w Germantown, Little Egg Harbour, Minising, Charleston i Savannah. Walczył „za wolność waszą i naszą” i zginął w imię tych ideałów, dowodząc szturmem wojsk francuskich i amerykańskich na brytyjskie fortyfikacje w Savannah. Bitwa była zwycięska, ale Pułaski został śmiertelnie ranny i zmarł dwa dni później na pokładzie amerykańskiego okrętu wojennego „Wasp”. Miał wówczas zaledwie 32 lata.
Generał Waszyngton wydał specjalny rozkaz ku czci bohaterskiego Polaka, który oddał swoje życie, aby ten kraj mógł być wolny. Szczątki Pułaskiego pochowane są u stop monumentu wzniesionego na jego cześć przez wdzięczne amerykańskie społeczeństwo w miejscu ostatniej bitwy Generała.
3 marca 1986 r. gubernator James Thompson podpisał dekret ustanawiający pierwszy poniedziałek marca świętem w stanie Illinois. Sekretarz Stanu przesłał do wszystkich szkół i bibliotek literaturę na temat życia i zasług Kazimierza Pułskiego, bohatera dwóch narodów - polskiego i amerykańskiego. Uczniowie mają możliwość zapoznania się z sylwetką jednego z najdzielniejszych uczestników Amerykańskiej Rewolucji, który stał się symbolem odwagi, patriotyzmu i poświęcenia.
W Dniu Pułaskiego polsko-amerykańska społeczność honoruje Generała w czasie licznych uroczystości w szkołach, kościołach i polonijnych organizacjach.
Główne obchody Dnia Pułaskiego odbywają w Polskim Muzeum w Ameryce w Chicago. Biorą w nich udział przedstawiciele władz Miasta Chicago oraz reprezentanci chicagowskiej Polonii. W Truman College, podobnie jak w ostatnich 14 latach, kadra akademicka i studenci pochodzący ze 145 krajów świata oraz zaproszeni goście również świętują uroczyście Dzień Pułaskiego. Wieczorem odbywa się bankiet Kongresu Polonii Amerykańskiej.
Bądźmy dumni z naszego polsko-amerykańskiego dziedzictwa! Do zobaczenia na obchodach Dnia Pułaskiego!