U źródeł działalności wychowawczej Księży Salezjanów znajduje się charyzmat św. Jana Bosko, wielkiego wychowawcy młodzieży. Założyciel Salezjanów przeżył znamienne doświadczenie duszpasterskie w swoim pierwszym Oratorium. Było ono dla chłopców domem, który przygarnia, parafią która ewangelizuje, szkołą, która przygotowuje do życia i podwórkiem, gdzie spotykają się przyjaciele i żyje się radośnie.
Tych doświadczeń i przeżyć nie zabrakło podczas ferii zimowych zorganizowanych w Oratorium im. św. Dominika Savio w Łodzi dla 75 dzieci, w terminie 2-12 lutego br.
Głównymi uczestnikami spotkań były dzieci i młodzież z terenu parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, Szkoły Podstawowej nr 170 oraz z terenu całego miasta. Kilka osób skorzystało bezpłatnie z ferii, pozostali pokrywali koszty posiłków.
Cele i zadania jakie wyznaczyli sobie opiekunowie były realizowane przez następujące formy działania. Sprawność fizyczną rozwijały zajęcia sportowe i parasportowe, czas spędzony w sali gier „Urwis”, pływanie na basenie, wycieczki, zabawy na śniegu, spacery. Rozwojowi intelektualnemu służyły konkursy, zajęcia w grupach, wycieczki do Niepokalanowa, Łowicza, projekcje filmów w kinie, zwiedzanie Palmiarni w parku Źródliska. Umiejętności konwersacji i oceny krytycznej mogliśmy doświadczyć podczas dyskusji po obejrzanych filmach i wycieczkach. Troszczyliśmy się także o rozwój duchowy. Dzieci uczestniczyły we Mszy św., spowiedzi, nabożeństwach, modlitwach, oglądały również filmy: Męka Pańska, Panorama Tysiąclecia. Były także przekazywane treści związane z tradycją. Dzieci poznawały porzekadła, przysłowia, zwyczaje ludowe. Codziennie na rozpoczęcie, proponowano dzieciom półgodzinny śpiew połączony z zabawą, konkursami, grami rekreacyjnymi. Na zakończenie ferii zorganizowaliśmy tradycyjnie „pocztę francuską”, co dla dzieci było okazją do wyrażenia ich pomysłowości i aktywności. Po modlitwie w ostatnim dniu, pożegnaliśmy się z uczestnikami ferii. Dużą pomocą w przeprowadzeniu zimowej akcji służyło 12 animatorów, instruktorzy sportu i brat Krzysztof.
Mamy głęboką nadzieję, że wyżej postawione cele i zadania zostały przez nas zrealizowane. Trudno jest przewidzieć natychmiastowe efekty naszej pracy, niemniej ufamy, że wkład naszego serca i ofiarowany czas w przyszłości przyczyni się do wzrostu duchowego, kulturalnego, intelektualnego i fizycznego naszych podopiecznych.