Reklama

Z Papieżem Janem Pawłem II w XXI wiek

Janusz Motylski
Edycja legnicka 24/2001

W Galerii im. Jana Pawła II w Karpaczu rozstrzygnięto konkurs plastyczno-literacki dla dzieci i młodzieży, zorganizowany przez Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Szkołę w Centrum Pneumonologii Dziecięcej oraz Urząd Miasta w Karpaczu. Głównym tematem konkursu była osoba i nauczanie Ojca Świętego w kontekście rozpoczynającego się Trzeciego Tysiąclecia Chrześcijaństwa.

Tegoroczna, druga edycja konkursu, zaplanowana jako uczczenie 81. rocznicy urodzin Karola Wojtyły, zatytułowana została: "Z Papieżem Janem Pawłem II w XXI wiek". Konkurs zgromadził ponad 100 młodych twórców z Karpacza i miejscowości Dolnego Śląska. Bardzo wyrównany poziom przysporzył komisji konkursowej niemałych kłopotów. W efekcie przyznano ponad 40 nagród i wyróżnień w 5 kategoriach wiekowych.

Dominującym akcentem w konkursie stało się wskazanie na wyjątkowość osoby obecnego Papieża oraz czasów, w których przebiega ten pontyfikat. Oglądający wystawę muszą przyznać, że taki właśnie wymiar osiągnięto. Ze ścian galerii wyłaniają się sylwetki, mimo że różne, to jednak zawsze z łatwością kojarzone z naszym wielkim rodakiem. Wiele prac prostych, spontanicznych i dziecięco szczerych sąsiaduje z dziełami starannie dopracowanymi, dogłębnie przemyślanymi, z widocznymi śladami długotrwałego artystycznego wysiłku. Obok prac naiwnych wiszą prawie dojrzałe realizacje, a wszystkie, czy to najmłodszych przedszkolaków, czy gimnazjalistów - ukazują człowieka który w zmieniających się czasach, głosi nieprzemijające wartości.

Papież pogrążony w modlitwie, Papież cierpiący, Papież spacerujący w zamyśleniu, Papież roześmiany na wspomnienie wadowickich kremówek. Różne pomysły, często sięgające do bardzo poważnych i trudnych problemów, w efekcie jednak dające obraz przepojony spokojem, stabilizacją i radością. Nasuwa się też skojarzenie specyficznego klimatu wytwarzanego przez prezentowane prace z atmosferą spokoju i podniosłości, jakiego doznaje się w bliskości widzianych przez pryzmat Chrystusa: wiary, nadziei i miłości. To porównanie nabiera głębszego znaczenia zwłaszcza w kontekście nauczania samego Ojca Świętego, który wciąż podkreśla pierwszoplanowość osoby Jezusa Chrystusa w życiu każdego chrześcijanina. Chrystusowa radość i nadzieja zdają się towarzyszyć młodym twórcom na początku nowego tysiąclecia, mimo wszechobecnych przejawów przemocy, zła i niesprawiedliwości. Ta radość i ta nadzieja znakomicie ożywiają prace plastyczne i literackie zgromadzone w podziemiach kościoła Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Karpaczu, będąc jedyną w swoim rodzaju ilustracją do słów Chrystusa "Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!" (Mt 14,27). Jest to także najprostsze wskazanie, jakim powinni kierować się współcześni nauczyciele i wychowawcy w swojej trudnej i wymagającej pracy.

Dzieła zaprezentowane na wystawie kierują myśl bacznego obserwatora także na grunt, na którym powstawały. Należy tu podkreślić rolę warsztatu chrześcijańskiego pedagoga, kolejne fazy postępowania, w efekcie których uzyskuje się zadawalające wszystkich wyniki. Chodzi tu o budzenie zainteresowania tematem, który w jednym momencie ze znanej i szanowanej postaci staje się nagle "problemem" plastycznym, poszukiwanie idei wiążącej poszczególne elementy kompozycji w logiczną całość i znalezienie właściwej sobie techniki plastycznej, a wreszcie - kreatywne działanie, które stanowi przecież istotę każdej aktywności dziecka, niekoniecznie oczekującego takiego jak dorośli rezultatu.

Znakomity, niepowtarzalny i bogaty plon wystawy "Z Papieżem Janem Pawłem II w XXI wiek" wynika z połączenia wysiłków biorących udział w konkursie dzieci oraz zaangażowanych w działalność wychowawczą i pedagogiczną nauczycieli, opiekunów, księży i katechetów oraz rodziców i środowisk rodzinnych mających znaczny wpływ na ostateczne dzieło. To właśnie oni często dawali pierwszy impuls do powstania rysunku, malowidła, tekstu literackiego i ostatecznie - do zaistnienia tej konkretnej wystawy. W gronie nauczycieli mogących szczycić się sukcesami swoich wychowanków znaleźli się m.in.: Agata Kupczyk, Monika Teneta-Bierut i Anna Mikołów, Małgorzata Krysiak, Halina Jacuńska, Róża Krynicka-Legut, Jan Musielski, Małgorzata Śniegocka i nauczyciele z Zespołu Szkół w CPDz w Karpaczu.

Grono laureatów rozpoczynają m.in.: Jakub Futerhendler i Krzysztof Polikowski (Karpacz), Agnieszka Hus (Ściegny), Małgorzata i Magdalena Pokój, Monika Skiba (Karpacz), Marta Krasuwka (Jelenia Góra), Ewa Szczudłowska, Tomasz Tysler, Emilia Hudak, Antonina Kołton, Sandra Pazgan (Karpacz), Katarzyna Kuboń (Oleśnica), Magdalena Furs ( Sędziszowa), Anna Jakubowska, Aleksandra Szczepaniak, Marta Garbat ( Karpacz), Krzysztof Zdobyłek (Głogów).

Niemały wkład wnieśli opiekunowie konkursu, a zwłaszcza ks. Krzysztof Madej oraz członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, którzy od kilku już lat angażują się w pracę społeczną i w pracę z dziećmi.

Można jeszcze dodać, że w Galerii im. Jana Pawła II w Karpaczu w roku szkolnym 2000/2001 podjęto wiele inicjatyw, w tym wiele skierowanych było bezpośrednio do dzieci i młodzieży, np.: " Jesienne prezentacje" - wystawa twórczości wychowanków Domu Opieki Społecznej w Miłkowie (wrzesień 2000), konkurs plastyczno-literacki w 40. rocznicę uzyskania przez Karpacz praw miejskich pt.: "U stóp Śnieżki" (listopad 2000), V Miejski Konkurs Plastyczny "Gdy się Chrystus rodzi - Boże Narodzenie 2000" (grudzień 2000 - styczeń 2001) oraz ostatni konkurs na cześć patrona Galerii - "Z Papieżem Janem Pawłem II w XXI wiek". W przygotowaniu znajdują się nowe i niemniej ciekawe propozycje.

Poznań: zmarł prof. Jacek Łuczak, twórca polskiej opieki paliatywnej

2019-10-22 21:41

ms / Poznań (KAI)

W Poznaniu 22 października zmarł prof. Jacek Łuczak, profesor nauk medycznych, założyciel i długoletni prezes Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej. Miał 84 lata.

poznan.pl

Prof. Łuczak był twórcą hospicjum Palium w Poznaniu i pierwszej poradni walki z bólem w Polsce.

„Był człowiekiem niezwykłej ofiarności, zawsze blisko chorego. Prawdziwy lekarz, dla którego hospicjum było domem, a człowiek chory, cierpiący miał uprzywilejowane miejsce w jego sercu” – mówi o zmarłym abp Stanisław Gądecki. Metropolita poznański wielokrotnie odwiedzał prowadzone przez prof. Łuczaka hospicjum.

„Profesor zawsze zwracał uwagę na relacje, które powinny nawiązać się pomiędzy chorym a lekarzami i pielęgniarkami oraz kapelanami hospicjum. Podkreślał nieustannie konieczność szacunku wobec człowieka, zwłaszcza umierającego” – zauważa przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.

Profesor Jacek Łuczak urodził się w 1934 r. w Poznaniu, ukończył studia na Wydziale Lekarskim poznańskiej Akademii Medycznej. Jest autorem ponad 400 prac naukowych, był specjalistą i konsultantem krajowym w dziedzinie medycyny paliatywnej.

W 2019 r. prof. Jacek Łuczak został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pan Bóg dodaje sił

2019-10-23 19:38

Agata Pieszko

Życie to sztuka wyboru. Niejednokrotnie nasze decyzje wiążą się z wielką odpowiedzialnością. Wtedy stajemy w obliczu wyzwania. Zastanawiamy się, co będzie lepsze, co bardziej wymagające, a co słuszne. O podejmowaniu wyborów i owocach ważnych decyzji opowiadają Anna i Leszek Gerste ze wspólnoty Equipes Notre-Dame.

Agata Pieszko

Początki

Oboje studiowali na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, jednak przez 4 lata się nie spotkali. Oboje trafili także do Duszpasterstwa Akademickiego „Stygmatyk”, ale i tam było im nie po drodze. Poznali się na kajakach, a potem, jak mówi Leszek, przyszedł czas „najbardziej drętwej randki stulecia” z regulowaniem płatności za wyjazd w tle. – Byłem bardzo zestresowany, bo tak bardzo mi zależało. Po czasie zauważyłem jednak, że Ania grawituje ku mnie i tak jest też w drugą stronę. Na zakończenie wakacji pojechaliśmy z duszpasterstwem do Białego Dunajca. Wybraliśmy się we dwoje w góry i na Czerwonych Wierchach stwierdziliśmy, że cały świat mógłby się skończyć, a my moglibyśmy tam trwać. Byliśmy wtedy zupełnie sami – wspomina Leszek. Ani świat, ani Czerwone Wierchy nie przestały istnieć, za to Anna i Leszek trwają razem w małżeństwie już od 11 lat, w tym 8 we wspólnocie.

Czas decyzji

Anna i Leszek przyjęli 25 maja 2019 r. posługę odpowiedzialnych za Region III wspólnoty END. Teraz czuwają nad członkami ruchu z całego południa Polski od Łańcuta do Polkowic oraz nad ekipami ze Słowacji i Czech. Stało się to w Sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin podczas dorocznej pielgrzymki ruchu END do Wambierzyc. Jak sami mówią, przed przyjęciem odpowiedzialności mieli przygotowany szereg argumentów, dzięki którym mogliby odmówić. Poczuli jednak, że odmowa będzie nieuczciwa wobec wspólnoty i Pana Boga. Nowym zadaniem Anny i Leszka jest pomoc parom poszczególnych sektorów ruchu duchowości małżeńskiej w wymianie doświadczeń między sobą. – Nie jesteśmy na froncie, tylko bardziej w sztabie. Organizujemy rekolekcje, sesje formacyjne dla małżeństw, które już pełnią posługi. Służymy, pomagając innym służyć. Jesteśmy po to, żeby między sektorami była łączność i relacja – tłumaczą. Anna pracuje w administracji. Zajmuje się budżetowaniem, controllingiem, rozliczeniami i projektami unijnymi, natomiast Leszek jest pracownikiem infolinii bankowej, a zatem doskonale zorganizowana Anna oraz umiejący wysłuchać i doradzić Leszek to kandydaci idealni do pełnienia tej posługi. Małżeństwo stwierdza jednak, że to nie wystarcza, ponieważ podejmując ją, muszą stawiać czoła zadaniom, o których wcześniej nie mieli pojęcia. Spotkania z biskupem, kapłanami, wystąpienia publiczne… Anna podzieliła się tym, że lubi mieć wszystko pod kontrolą i nieraz ciężko jej zawierzyć coś Panu Bogu, ale razem z mężem zrobiła tak podczas pierwszych głoszonych rekolekcji. Okazało się, że były one wspaniałym doświadczeniem zarówno dla nich, jak i dla uczestników. To pokazało Annie i Leszkowi, że „Pan Bóg nie powołuje zdolnych, a uzdalnia powołanych”.

Dlaczego warto być we wspólnocie?

Anna i Leszek zgodnie podkreślają wartość wspólnoty: – Jedną zapałkę łatwo złamać, a wiele już nie. Żyjemy w świecie, który ma różne wartości, a wspólnota to miejsce, w którym możemy się umacniać, dzielić swoimi przeżyciami, owocować. Przygotowując się do kolejnego spotkania, stajemy w prawdzie, czy jesteśmy blisko Pana Boga, czy jesteśmy blisko siebie. We wspólnocie dzielimy się tym, czy udało nam się pomodlić, przeczytać Słowo Boże i jak mamy kolejny raz powiedzieć, że coś nam nie wyszło, tym bardziej dokładamy starań, żeby to się udało.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem