W latach międzywojennych, kiedy rozrastała się Łódź i zwiększała się liczba jej mieszkańców - istniała konieczność objęcia ich opieką duszpasterską. Wychodząc na przeciw tym potrzebom, ówczesny Ordynariusz diecezji łódzkiej przy zachodnich granicach miasta, w części parku miejskiego na Kozinach ofiarowanej przez magistrat łódzki, niedaleko linii kolejowej łączącej Łódź ze Zgierzem erygował parafię Najświętszego Zbawiciela. Było to 1 października 1932 r. Rok wcześniej, dzięki staraniom ówczesnych mieszkańców i ks. Stanisława Wilka - późniejszego proboszcza rozpoczęto budowę drewnianego kościoła - wg planów architekta Władysława Kwapiszewskiego - którą zakończono w 1932 r. W tym też roku 17 września ówczesny ordynariusz diecezji łódzkiej Wincenty Tymieniecki przy tym kościele erygował parafię, a ks. Stanisława Wilka uczynił jej proboszczem. Parafia została wyodrębniona z zachodniej części parafii św. Józefa. 25 września w asyście licznie zgromadzonego duchowieństwa i wiernych dokonał uroczystego poświęcenia tej świątyni. Nikt nie przypuszczał, że 10 lat później ks. Stanisław Wilk (ur. 12 lutego 1890 r. w Straszowej Woli, wyświęcony na kapłana w 1915 r.), sędzia prosynodalny, umrze w Dachau 28 listopada 1942 r. jako numer obozowy 30038. Podobny los spotka wikariusza, ks. Edmunda Kozaneckiego (ur. 16 listopada 1900 r. w Ujeździe i wyświęconego na kapłana w 1927 r.), który umarł w tym samym obozie 19 sierpnia 1942 r.
Wybudowany kościół jest świątynią trójnawową, za prezbiterium znajduje się zakrystia oraz inne pomieszczenia. Na froncie kościoła nad kruchtą dobudowano po wojnie kaplicę Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Do zabytków sztuki stanowiących własność parafii należy monstrancja, dwa lichtarze, ornat haftowany z postacią św. Stanisława Biskupa oraz duży obraz Najświętszego Zbawiciela znajdujący się w głównym ołtarzu. Do czasów wojny parafia posiadała zabytkowy dzwon z roku 1683 ofiarowany przez parafię św. Józefa. Przy tutejszym kościele odnotowano istnienie m. in. bractwa III Zakonu św. Franciszka założonego w 1932 r. przez franciszkanów z Lwowa (w 1937 r. bractwo liczyło 58 członków), Żywego Różańca, Stowarzyszenie Matki Bożej Dobrej Śmierci. Obecnie parafia Najświętszego Zbawiciela, której proboszczem jest ks. prał. Bolesław Kowalczyk. należy do dekanatu Łódź - Żubardź.