Kapituła obradowała w składzie: ks. infułat Tadeusz Nowicki - Przewodniczący Kapituły, prezydent Andrzej Wiśniewski, prezes Grudziądzkiego Towarzystwa Kultury Karola Skowrońska, wicedyrektor Muzeum w Grudziądzu Jadwiga Drozdowska, Zofia Sołtys - sekretarz Kapituły, wiceprezes Klubu Inteligencji Katolickiej Sławomir Szymański.
Kapituła w swoim wyborze kieruje się zawsze nie tylko dokonaniami kandydata do Nagrody, ale również jego życiową postawą. Ważne jest, aby wyznawane przez niego wartości były bliskie zasadom, jakimi kierował się w życiu patron Nagrody ks. Janusz Pasierb. Umiłowanie człowieka, wyznawanie chrześcijańskich wartości i promowanie ich poprzez oddanie sztuce - to najważniejsze z idei, jakie wyznają wszyscy laureaci Nagrody.
O wyborze bp. Józefa Zawitkowskiego zdecydowało wiele względów. Członkowie Kapituły w uzasadnieniu swojej decyzji podkreślili między innymi fakt, że bp Zawitkowski tkwi we współczesnej historii naszej Ojczyzny poprzez kształtowanie świadomości Polaków. Pomaga zachować tożsamość Polską, regionalną i katolicką głównie w kontekście wejścia Polski do Unii Europejskiej. Biskup Zawitkowski w wygłaszanych przez siebie, poetyckich wręcz kazaniach czy publikacjach dba o tradycję, mówi o rodzinie i rodzinnym patriotyzmie, szacunku do ojca i matki, miłości do regionu, w którym się żyje, do kraju. Posługuje się językiem poetyckim, rozumianym nie tylko przez starsze pokolenie, również przez młodzież, która chętnie słucha jego kazań. W trosce o nasze środowisko, o atmosferę miejsc, w których żyjemy krytykuje negatywne postawy, ale - co podkreślili członkowie Kapituły - nie atakuje człowieka tylko jego czyny.
Księdza Biskupa cechuje szeroko pojęty uniwersalizm i umiejętność docierania do drugiego człowieka. Szerokość jego zainteresowań sprawia, że posiada również umiejętność pięknego mówienia o muzyce i sztuce. Taką samą, jaka cechowała patrona Nagrody - ks. Pasierba.
Wybór bp. Zawitkowskiego na laureata Nagrody tworzy swoistą klamrę. Pierwszym laureatem był ks. Jan Twardowski, który jest dla bp. Zawitkowskiego mistrzem. Tym samym wyraźne są związki bp. Zawitkowskiego z patronem Nagrody. W ten sposób zostaje zachowana swoista ideologiczna ciągłość: ks. Pasierb, ks. Twardowski, bp Zawitkowski.
Biskup Józef Zawitkowski urodził się 23 listopada 1938 r. w Żdżarach w Archidiecezji Warszawskiej. Jest pierwszym z pięciorga rodzeństwa (dwie siostry i dwóch braci). W wieku 12 lat przeżył śmierć matki (miała zaledwie 34 lata). Szkołę średnią ukończył w Małym Seminarium w Gostyniu Poznańskim i w Warszawie przy. W 1956 roku wstąpił do Seminarium Warszawskiego, które ukończył w roku 1962. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 maja tegoż roku z rąk Księdza Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Był wikariuszem w Krośniewicach, Legionowie, w parafii Nawrócenia świętego Pawła w Warszawie, w parafii świętego Zygmunta na Bielanach w Warszawie i w katedrze Warszawskiej. Jako rezydent w parafii Dzieciątka Jezus na Żoliborzu. Był również pracownikiem Wydziału Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. W roku 1978 został proboszczem parafii Gołąbki, a w 1984 r. proboszczem w Kolegiacie Łowickiej. W 1990 r. został mianowany biskupem pomocniczym Biskupa Warszawskiego Kardynała Józefa Glempa - Prymasa Polski. 25 marca 1992 r. został mianowany Biskupem Pomocniczym Łowickim, tę funkcje pełni do dzisiaj.
Był duszpasterzem służby zdrowia w diecezji, dyrektorem Instytutu Szkolenia Organistów. Ukończył studia muzyczne w Instytucie „Musica Sacra” w Aninie, a następnie muzykologię na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od 1980 roku głosi kazania radiowe. Jest kompozytorem małych form muzycznych dla chórów, zespołów wokalnych. Wśród pieśni Jego autorstwa najbardziej znana jest „Panie dobry jak chleb”. Biskup Zawitkowski drukuje też swoje utwory pod pseudonimem ks. Tymoteusz. Jako Ksiądz Tymoteusz wydał między innymi: popularny modlitewnik pt. „Panie mój” oraz książki: „... będę z Panem gadał”, „To jest ktoś”*.

*Ostatnie dwie pozycje ukazały się nakładem „Biblioteki Niedzieli”. (przyp. red.)