Tegoroczna uroczystość Bożego Ciała przypada na dzień 10 czerwca. Jak co roku procesyjnie udamy się do czterech ołtarzy, by w liturgicznym nabożeństwie uczcić Najświętszy Sakrament. Uroczystość Bożego Ciała to wyraz dowartościowania kultu eucharystycznego w średniowieczu, zwłaszcza po zakwestionowaniu rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii przez Berengariusza z Tours. Uroczystość ta wyrosła na podłożu adoracyjnego kierunku pobożności eucharystycznej, rozwijającej się na Zachodzie od przełomu XI i XII w. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia święta Bożego Ciała były objawienia bł. Julianny z Cornillon, która od 1209 r. miewała widzenia jasnej tarczy z widoczną ciemną plamą, interpretowaną jako brak wśród świąt kościelnych specjalnego dnia poświęconego czci Najświętszego Sakramentu. Pod wpływem tych objawień bp Robert ustanowił w roku 1246 takie święto dla diecezji Liege. W 1264 r. papież Urban IV ustanowił święto Bożego Ciała dla całego Kościoła. Jako racje wprowadzenia uroczystości wymienił: zadośćuczynienie za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki ustanowienia Najświętszego Sakramentu, która w Wielki Czwartek ze względu na powagę Wielkiego Tygodnia nie może być uroczyście obchodzona. Na święto Bożego Ciała papież wyznaczył czwartek po oktawie Trójcy Przenajświętszej. Początkowo ranga i nazwa święta nie były jednolite we wszystkich diecezjach. W Polsce jako pierwszy święto Bożego Ciała wprowadził w 1320 r. w diecezji krakowskiej bp Nanker. Boże Ciało należało do świąt głównych, obchodzonych także przez lud. Od XIV stulecia przyjął się powszechnie zwyczaj odprawiania Mszy św. w święto i oktawie wobec wystawionego Najświętszego Sakramentu. Od końca XV w. w wielu diecezjach niemieckich i polskich wprowadzono uroczyste błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem w czasie Eucharystii.
Procesję Bożego Ciała wprowadzono później niż samo święto. Pierwszym jej śladem była uroczysta procesja w 1265-75 r. w Kolonii. Podczas niej niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. Było to nawiązanie do dawnego zwyczaju zabierania w podróż eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W niektórych krajach procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i uproszenie pogody, dlatego też przy czterech ołtarzach śpiewano początki Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten przyjął się powszechnie w XV w. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Uczestniczyło w niej duchowieństwo, cechy, bractwa kościelne, szkoły, wojsko i rzesze wiernych. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację udział w procesji traktowano jako wyznanie wiary. W naszym kraju od czasów rozbiorów z udziałem w procesji łączyła się w świadomości wiernych manifestacja przynależności narodowej. Konferencja Episkopatu Polski w roku 1967 zmodyfikowała obrzędy procesji Bożego Ciała.