11 czerwca przy kościele parafialnym pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Kramsku zgromadziły się tłumy ludzi. Wśród przybyłych na jubileusz 75-lecie powstania szkoły polskiej w Nowym Kramsku byli i starsi, i młodsi. Ci ostatni byli roześmiani, choć może troszkę podenerwowani. Każdemu przypadła do spełnienia jakaś rola w dzisiejszym jubileuszu, a trzeba było wypaść jak najlepiej. Przygotowania do tego wydarzenia trwały prawie cały rok szkolny. Myśli starszych biegły pewnie do owego pamiętnego 11 czerwca 1929 r.
Jubileusz 75-lecia rozpoczęła uroczysta Msza św. koncelebrowana przez proboszcza parafii ks. Andrzeja Suchorskiego oraz kapłanów - absolwentów nowokramskiej szkoły: ks. Józefa Adamczaka, ks. Stanisława Jedlińskiego, ks. Józefa Tomiaka. Podczas spotkania modlitewnego poświęcony został sztandar szkoły.
W sali gromadzkiej, gdzie miała miejsce część oficjalna, odbyło się symboliczne przekazanie sztandaru przez absolwentów szkoły: dyrektora banku, prezesa POAK Krystynę Koszylowską, satyryka Zbigniewa Jujkę, prof. dr. hab. Joachima Benyskiewicza dyrektor szkoły mgr Marii Waligórze. Pani Dyrektor przekazała sztandar uczniom - Weronice Szymańskiej, Katarzynie Wencel i Patrykowi Reimannowi. Następnie odbyło się wręczenie pamiątkowych medali pierwszym uczniom nowokramskiej i starokramskiej szkoły, którego dokonał burmistrz Babimostu Bernard Radny.
Po części oficjalnej dzieci przedstawiły pogram artystyczny, na który złożyły się wiersze, pieśni, tańce i popisy gry na koźle.
Dla każdego ten dzień miał inny wymiar... Cieszy obecność pierwszych i współczesnych uczniów polskiej szkoły, nauczycieli, rodziców, władz oświatowych, wojewódzkich, powiatowych, gminnych i wiejskich oraz sympatyków szkoły.

1929 r. czerwiec 11

W dniu 11 bm. ha 10 1/2 nastąpiło po długim oczekiwaniu uroczyste otwarcie 3-kl. Szkoły polskiej w Nowym Kramsku, pow. Babimojskiego, przez posła p. Baczewskiego.
Z powodu tego, że zezwolenie nadeszło dnia poprzedniego wieczorem, nie można już było mszy św. zamówić, odprawi się ona później.
Uroczystość odbyła się na pięknie przybranej salce p. Klemta, oddanej na ten cel bezinteresownie. Po odśpiewaniu pieśni „Kto się w opiekę” zagaił uroczystość mąż zaufania p. Cichy, zwracając w słowach swych uwagę na doniosłość uzyskania pozwolenia otwarcia szkoły, co należy przypisać niestrudzonym zabiegom p. Baczewskiego, któremu w imieniu tutejszych obywateli wyraża uznanie i podziękowanie. (...)
Wreszcie zabrał głos Kierownik szkoły p. Włodzimierz Szews z Ostrowa, który w płomiennej i wzruszającej przemowie przedstawił przed duchowe oczy słuchaczy wielką, historyczną chwilę zmartwychwstania szkoły polskiej, wzywając całą przyrodę i słuchaczy do wzięcia udziału w tym radosnym nastroju, porównując z długiego letargu dźwigającą się szkołę do zmartwychwstałego Łazarza, do której w przestworach szedł głos potężny, grzmiący: Szkoło polska, Tobie mówię: wstań!

(Joachim Benyskiewicz, „Kronika szkoły polskiej w Nowym Kramsku, 1929-1954”)