"W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastępy [stworzeń]. A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając" (Rdz 2, 1-3). "We iwareh Elohim et jom ha szewii, we ikadesz oto - i pogłosławił Bóg dzień siódmy, i uświęcił go".

Szabat, słowo mające swe źródło w słowie szewa - siedem, oznacza siódmy dzień tygodnia. Szabat to pierwsze i najważniejsze święto żydowskie, ustanowione przez Boga na pamiątkę stworzenia świata. Jest również pamiątką wyjścia z egipskiej niewoli. "Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził cię stamtąd Pan, Bóg twój, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, przeto ci nakazał Pan, Bóg twój, strzec dnia szabatu" (Pwt 5, 15).

Doba żydowska zaczyna się i kończy o zachodzie słońca, według słów: "i stał się wieczór i poranek...". Dlatego też szabat zaczyna się w piątkowy wieczór. Tradycja wykształciła specjalny obrządek świętowania soboty, który był już opisany i ściśle przestrzegany w czasach Nowego Testamentu. "We iszbot be jom ha szewii mi kol mlahto aszer asa" - "I odpoczął (przestał pracować) w dzień siódmy od wszelkiej pracy (pracy rąk, roboty), którą wykonał". Dlatego pierwszym przykazaniem żydowskiego szabatu jest zaprzestanie wielkich prac, a w szczególności tych, które wykonują ludzkie ręce. (np. stanowczy zakaz obejmuje pisanie, podczas kiedy czytać wolno). Od czasu otrzymania przez Mojżesza tablic przymierza z wyrytymi na nich przykazaniami zaczęto formułować i uzupełniać przepisy dotyczące III przykazania - tego, co wolno, a czego nie wolno wykonywać w tym dniu. Ze względu na postęp i rozwój techniki - trwa to do dziś. I tak np. w sobotę nie wolno używać parasola, ponieważ otwarcie go podobne jest do budowania dachu. Nie wolno przełożyć, po zapadnięciu soboty, z miejsca na miejsce ani dotknąć zapomnianego narzędzia, choćby to był np. młotek leżący na łóżku lub obcęgi na stole przygotowanym do uroczystego posiłku. Nie wolno zapalać ani gasić ognia, włączać kuchenki gazowej czy elektrycznej, włączać innych urządzeń elektrycznych, uruchamiać silnika czy jakiegokolwiek mechanizmu. Pomysłowość ludzka jednak nie zna granic, wymyślono więc tzw. "zegary szabatowe", które zaprogramowane wcześniej automatycznie włączają oświetlenie, ogrzewanie elektryczne itp., mogą też włączyć radio i telewizję, ale w domach ortodoksyjnych wyznawców judaizmu ich nie ma.

Jak więc widać na tych kilku przypadkach, we wszystkim doprowadzonym do przesady jawi się absurd, choć taki jest właśnie dzień dzisiejszy, a nie zamierzchła przeszłość. Na tych przykładach ze współczesności łatwiej nam zrozumieć oskarżenia faryzeuszów dotyczące tzw. "łamania" szabatu przez Jezusa i Jego uczniów.

Zakaz wykonywania wszelkich prac, będący jednocześnie nakazem odpoczynku, nie dotyczy wyłącznie Żydów, obejmuje on również wszystkie zwierzęta oraz "gościa, który jest między bramami twymi", czyli obcokrajowców - nie-Żydów.

Cdn.