Oddział Akcji Katolickiej przy parafii Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Częstochowie zorganizował w dniach 14-15 lipca pielgrzymkę do sanktuariów w Dębowcu, Dukli i Kalwarii Pacławskiej, z okazji Roku Prymasa Tysiąclecia do programu włączono również Komańczę.

Ośrodek misyjny w Dębowcu szerzy kult Matki Bożej Saletyńskiej. W 1846 r. w małej wiosce francuskiej La Salette Matka Boża ukazała się dwójce dzieci, błagając ludzkość o nawrócenie. Misjonarze głoszący, to orędzie przybyli do Polski w 1902 r., w 1910 założyli placówkę zakonną w Dębowcu. W kaplicy przy tamtejszym kościele znajduje się cudowna figura Matki Bożej Płaczącej. Tu uczestniczyliśmy we Mszy św., a następnie wysłuchaliśmy orędzia Matki Bożej, przekazanego w pięknych słowach przez miejscowego zakonnika. Później wszyscy udali się na Kalwarię Saletyńską, założoną w 1929 r.

Następnym etapem pielgrzymki była Dukla, gdzie oddaliśmy cześć relikwiom św. Jana, słynnego kaznodziei i spowiednika żyjącego w XV w. W 1740 r. do Dukli przybyli Ojcowie Bernardyni, którzy od metropolity lwowskiego Ignacego Wyżyckiego otrzymali cząstkę relikwii Błogosławionego. W 1997 r. Jana z Dukli kanonizował Ojciec Święty Jan Paweł II.

Duża świątynia Bernardynów dukielskich, wzniesiona w latach 1761-1764, we wnętrzu ozdobiona jest freskami, których treścią są sceny z życia Świętego.

W wysoko położonej Komańczy, w domu Sióstr Nazaretanek, zbudowanym w 1931 r. jako ośrodek leczniczy dla chorych dziewcząt, stanęliśmy w miejscu odosobnienia Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Do głębokiego zamyślenia skłaniają pieczołowicie przechowywane tam pamiątki po Wielkim Człowieku i Kapłanie.

Jeszcze tego samego dnia, pod wieczór, uczestnicy pielgrzymki przybyli do sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej. Powstało ono w 1668 r. z inicjatywy Andrzeja Maksymiliana Fredry, który opiekę nad nim pragnął powierzyć Ojcom Franciszkanom. Dla nich wzniesiono kościół i klasztor (obecna świątynia pw. Znalezienia Krzyża Świętego pochodzi z lat 1770-1775). Oprócz zespołu świątynno-klasztornego, do całości założenia należą 42 kaplice Dróżek Kalwaryjskich Pana Jezusa oraz Pogrzebu i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Od XVII w. wraz z kultem pasyjnym rozwija się tu kult Matki Bożej czczonej w Jej słynącym łaskami obrazie sprowadzonym do Kalwarii Pacławskiej w 1679 r. z Kamieńca Podolskiego.

Gościnnie zakwaterowani i posileni w tamtejszym Domu Pielgrzyma, na drugi dzień rano po Mszy św. udaliśmy się przy pięknej, słonecznej pogodzie na Drogę Krzyżową. Modlitwie towarzyszył szczególny nastrój: w bezpośrednim kontakcie z naturą łatwiej odczuwamy bliskość Boga.

Po powrocie do Domu Pielgrzyma i krótkim odpoczynku wyruszyliśmy do Częstochowy. W drodze powrotnej jeszcze tylko na chwilę zatrzymaliśmy się w zabytkowym parku pałacu w Łańcucie.

Przeżyciom religijnym przez cały czas pielgrzymki towarzyszyły doznania estetyczne. Przy wyjątkowo sprzyjającej pogodzie mieliśmy okazję podziwiać walory architektoniczne świątyń harmonijnie wkomponowanych w pełen uroku krajobraz.

Wszyscy, mimo pewnego utrudzenia, wrócili duchowo mocniejsi i bogatsi. Należą się więc serdeczne podziękowania organizatorowi pielgrzymki: Zarządowi Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej i kierowcy autokaru panu Robertowi Misiakowi, który bardzo sprawnie pokonał trudną trasę pielgrzymki.