Przez kilka lat na tablicy obok wznoszonych murów nietypowej plomby budowlanej przy ul. 28. Pułku Strzelców Kaniowskich 20 można było czytać swoiste motto: „Ci, którzy Panu Bogu/ Kościoły widome budują,/ Pierwej kościół serdeczny/ W sobie zbudowali”. Bo właśnie ta nietypowa plomba to kościół w parafii pw. św. Mateusza Ewangelisty, erygowanej 1 października 1989 r. przez ówczesnego łódzkiego ordynariusza bp. Władysława Ziółka i obchodzącej w roku bieżącym 15-lecie. Mianowany wówczas proboszczem tej parafii ks. Roman Łodwig jest cały czas budowniczym kościoła i organizatorem życia duchowego parafialnej wspólnoty.
O znaczących dokonaniach młodej parafii pisaliśmy na łamach Niedzieli Łódzkiej z okazji 10-lecia, przypomnijmy niektóre z nich.
Gdy w 1991 r. parafia stała się prawnym właścicielem działki, w ciągu 40 dni wybudowano (naprzeciwko obecnego kościoła) tymczasową kaplicę, poświęconą 5 maja tegoż roku.
W kwietniu 1994 r. otrzymano zezwolenie na budowę kościoła, a rok później miało miejsce wmurowanie kamienia węgielnego i aktu erekcyjnego z tekstem: „(...) Wielki trud całej wspólnoty poświęcamy na większą chwałę Bogu, pod opieką Jego Najświętszej Matki naszej Królowej, a na pożytek potomnym (...)”. Projekt architektoniczny świątyni (a wcześniej kaplicy) opracowali inż. Jerzy Gonera i inż. Lidia Zysiak, natomiast projekt konstrukcji - inż. Zdzisław Pewca; kierownictwo budowy objęła inż. Elżbieta Sut.
Proboszcz ks. Roman Łodwig jako budowniczy kościoła znalazł wśród swojej wspólnoty parafialnej tych, którzy „pierwej kościół serdeczny w sobie zbudowali” i dlatego w dziele budowy świątyni wykazali wiele życzliwości, zrozumienia, ofiarności i pracowitości. Dzięki temu możliwe było uroczyste poświęcenie kościoła w stanie surowym już 5 maja 1996 r. Od tego momentu każda kolejna uroczystość odpustowa, przypadająca 21 września, była okazją do poświęcenia jakiegoś fragmentu budowanego kościoła. I tak np. w 1997 r. abp Władysław Ziółek poświęcił prezbiterium, a w nim konsekrował ołtarz i pobłogosławił prezbiteryjny krzyż, którego autorem jest Bogusław Karasek. Trzeba pamiętać, że tej budowie towarzyszy błogosławieństwo Ojca Świętego Jana Pawa II, przysłane w liście z dnia 17 maja 1994 r.
Równocześnie ze świątynią tworzyło się i nadal umacnia życie duchowe wspólnoty parafialnej. Powstały grupy modlitewne, odbyła się peregrynacja obrazu Matki Bożej, a w Wielki Piątek (1997 r.) po raz pierwszy w historii parafii i dzielnicy odprawiono Drogę Krzyżową ulicami osiedla.
Spokojne budowanie materialnego i żywego kościoła zostało boleśnie zakłócone. W nocy z środy na czwartek 26/27 listopada 1997 r. włamali się do nowego Domu Bożego świętokradcy i po rozbiciu tabernakulum dokonali profanacji Najświętszego Sakramentu. Przez dwa tygodnie modlono się szczególnie żarliwie, odprawiając po każdej Mszy św. specjalne nabożeństwo przebłagalne za grzech świętokradztwa.
10-lecie parafii zaakcentowano ukończeniem frontonu kościoła i wieży (na niej dzwon „Mateusz”) i wyłożeniem marmurem ściany ołtarzowej.
Udział w trudzie tworzenia wspólnoty parafialnej mają również księża wikariusze: ks. Krzysztof Florczak, ks. Piotr Turek, ks. Piotr Skura, ks. Jerzy Dominowski, a aktualnie ks. Tomasz Szczypa i ks. Stanisław Danielewicz. Z parafii pochodzi ks. Daniel Rylski, wyświęcony w 1994 r.
W ciągu ostaniego pięciolecia były prowadzone różne prace wykończeniowe i związane z wyposażeniem kościoła.
Autorem wystroju wnętrza świątyni jest Wojciech Gryniewicz, który przede wszystkim dokończył bogatą w treść ścianę ołtarzową. Centralną jej część zajmuje wspomniany krucyfiks. Z jego lewej strony umieszczono obraz Matki Bożej Częstochowskiej, obok plastyczne wyobrażenie homagium (kard. Stefan Wyszyński przed Ojcem Świętym), a wyżej - symbole czterech Ewangelistów. Z prawej strony krucyfiksu znajduje się tabernakulum, nad nim płaskorzeźba Patrona parafii i fragment jego Ewangelii - złota zasada postępowania: „Wszystko, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!” (Mt 7, 12). Wojciech Gryniewicz zaprojektował także oryginalną drogę krzyżową, która została poświęcona na zakończenie Misji świętych w marcu 2004 r., prowadzonych przez Ojców Kapucynów. Ponadto w ostatnim czasie położono posadzkę, pomalowano wnętrze kościoła i założono dodatkowo lokalne centralne ogrzewanie, a także zakupiono nowe konfesjonały i część ławek. Warto zwrócić uwagę, że wewnątrz na lewej ścianie, w oszklonej wnęce umieszczono wspomniany kamień węgielny i akt erekcyjny w metalowej tulei. Nad wnęką znajduje się tablica poświęcona Annie i Kazimierzowi Lasotom - dobrodziejom kościoła. Jest także tablica upamiętniająca ks. Jerzego Popiełuszkę w 15. rocznicę Jego śmierci (21 IX 1999 r.) oraz tablica „Dla uczczenia pamięci obywateli Polski, którzy zginęli na nieludzkiej ziemi sybirskiej...” (21 IX 2003 r.).
Wszystkie wydarzenia z życia parafialnego odnotowuje dla potomnych parafialna kronika, a o sprawach bieżących informuje, wydawany systematycznie od 12 lat tygodnik Ku Wspólnocie.
W ostatnim okresie wykonano żelazne ogrodzenie od strony ulicy i zagospodarowano plac przed samym kościołem, wykładając go kostką brukową i umieszczeniem daty: 2004. W ten sposób wspólnota parafialna przygotowuje się do konsekracji swojej świątyni, co nastąpi podczas uroczystości odpustowej 19 września br., który jest rokiem 15-lecia parafii oraz 25-lecia kapłaństwa proboszcza ks. kan. Romana Łodwiga.
Niech Pan Bóg za pośrednictwem Matki Najświętszej nieustannie błogosławi całej wspólnocie parafialnej, aby przez dalsze lata wciąż piękniejąca świątynia dobrze służyła umacnianiu się Kościoła żywego w sercach ludu Bożego.