Cicha z charyzmą, święta za życia. Ta, która pokazała jak być glebą życia i jak pozwolić siewcy uprawiać ją. Młodzi w kościele św. Anny w Warszawie wspominali śp. Helenę Kmieć. Hasłem spotkania były słowa „Misja: niebo”

24 stycznia, rok od tragicznej śmierci młodej polskiej wolontariuszki Heleny Kmieć, zamordowanej w Boliwii podczas napadu rabunkowego. Kościół św. Anny w Warszawie wypełniony młodymi ludźmi. Śpiewają jeden z ulubionych utworów Heleny Kmieć. Salwatorianin ksiądz Adrian Żądło w homilii mówi: – Helenko, glebo życia, na której wzrastało, kwitło i dalej wzrasta słowo Boga dziękujemy ci za przykład Twojego życia, za to jak być glebą życia i jak pozwolić siewcy uprawiać tę glebę.

Kapłan zaznacza, że Helenka była niezwykła, ale zarazem normalna, życzliwa, uśmiechnięta. – Lubiła się przytulać. Czyż nie ma piękniejszego obrazu chrześcijaństwa? – pyta retorycznie.

MK

W kościele św. Anny w Warszawie

Pod fotografią napis: „Śp. Helena Kmieć 1991-2017. Służyła Chrystusowi aż do przelania krwi”. – Patrzymy na Twoje zdjęcie i na Twój uśmiech i widzimy owoce trzydziestokrotne, sześćdziesięciokrotne i stokrotne. Niech Bóg będzie uwielbiony za Twoje życie, które wydaje nadal owoc w życiu tak wielu ludzi – mówi ks. Żądło.

– Była niezwykła w swej normalności. Miała swoje zainteresowania, przyjaciół, kochającą rodzinę, pasję. Miała wiele talentów, z którymi dzieliła się z innymi – wspomina śliczna Magda Kaczor, która z Heleną Kmieć posługiwała na misji na Węgrzech. Dziewczyna opowiada o wielu cechach Helenki. – Łączyła cichość i pokorę z charyzmą i szaleństwem. Nie była krzykliwa ze swoją osobowością, miała dar przyciągania ludzi. Opowiadała żarty, miała duży dystans do siebie – wylicza Magda.

Helenka była silna duchem i ciałem. Wytrzymywała długie godziny pracy, bez snu. Magda opowiada o niezwykłym darze Heleny przyciągania do siebie ludzi. – Wiele było sytuacji, kiedy przekraczała swoje granice, ponieważ chciała być z ludźmi. Wiecznie była rozchwytywana – wspomina.

Wolontariat Misyjny Salvator odżył po śmierci Heleny Kmieć. Powstała również fundacja jej imienia. – Impulsem do powstania fundacji był odzew ze strony różnych osób, które zapewniały o wsparciu modlitewnym, przekazywały różne datki na misje z dopiskiem „Kwiatek dla Helenki”, dlatego stworzyliśmy coś, co będzie przedłużeniem jej działalności – opowiada Marta Trawińska.

Na początku Fundacja im. Heleny Kmieć będzie wspierać dzieci z Boliwii, Zambii i Filipin. Jej celem jest wspieranie placówek misyjnych w opiece nad dziećmi i młodzieżą w krajach misyjnych, które zmagają się z biedą, bezdomnością, chorobami oraz brakiem edukacji. Jedną z pierwszych stypendystek Fundacji imienia Heleny Kmieć jest podopieczna sióstr służebniczek dębickich w boliwijskiej Cochabambie, gdzie rok temu zginęła misjonarka Wolontariatu Misyjnego Salvator.

Informacje na temat wsparcia działalności fundacji znajdują się na stronie internetowej www.helenakmiec.pl.