Arcybractwo Męki Pańskiej zwane także Arcybractwem Dobrej Śmierci zostało założone w 1595 roku przez kanonika kapituły katedralnej w Krakowie, księdza Marcin Szyszkowskiego, późniejszego biskupa krakowskiego.

Arcybractwo, powołane do kontemplacji Męki Pańskiej, od początku istnienia celebrowało szczególne piątkowe liturgie. Przywilejem bractwa było wielkoczwartkowe prawo do wykupywania z więzienia dłużników.

Obecnie Arcybractwo pełni funkcję liturgiczną, zachowując tradycyjne stroje i praktykując liturgie pokutne. W piątki Wielkiego Postu o godz. 17.00 na krużgankach klasztornych bracia rozpoczynają Procesję Jerozolimską do Kaplicy Męki Pańskiej. Po dojściu do Kaplicy zatrzymują się na środku, przed tzw. Latarnią, ozdobioną czterema obrazami przedstawiającymi modlitwę Pana Jezusa w Ogrójcu, Matkę Bożą Bolesną, św. Weronikę i Pana Jezusa na Krzyżu. Tam odprawiane jest nabożeństwo Piętnastu Stopni Męki Pańskiej, polegające na rozważaniu piętnastu wydarzeń związanych z męką Chrystusa: Modlitwa w Ogrójcu, Pocałunek Judasza, Sąd Annasza, Sąd Kajfasza, Sąd Sanhedrynu, Piłata i Heroda, Obnażenie i ubiczowanie, Cierniem koronowanie i okrycie szkarłatnym płaszczem, Skazanie na śmierć krzyżową, Niesienie Krzyża, Przybicie do Krzyża, Pojenie żółcią i octem, Oddanie Ducha, Przebicie włócznią, Zdjęcie z Krzyża, Złożenie do grobu.

Pomiędzy poszczególnymi "stopniami" Męki bracia śpiewają refren "Memento homo mori - Pamiętaj człowiecze na śmierć, a za grzechy pokutuj". Twarze mają zakryte spiczastymi kapturami. Arcybrat będący najdłużej w Arcybractwie, niesie krzyż. Dwaj najstarsi wiekiem bracia niosą umieszczone na drewnianych drzewcach czaszki mężczyzny i kobiety. W czasie śpiewania psalmów pokutnych uczestnicy nabożeństwa klęczą a członkowie bractwa leżą krzyżem. Po odśpiewaniu Gorzkich Żali i kazaniu pasyjnym, nabożeństwo kończy się ucałowaniem relikwii Krzyża Świętego.