Niedziela 9 września br. złotymi zgłoskami zapisze się na kartach historii parafii pw. Świętej Trójcy w Będzinie. Podczas uroczystej Eucharystii pod przewodnictwem bp. Piotra Skuchy, dla upamiętnienia 400. rocznicy ponownego wznowienia przez katolików kultu w parafialnym kościele, który przez kilkadziesiąt lat był we władaniu arian, Ksiądz Biskup odsłonił pamiątkową tablicę, umieszczoną w przedsionku kościoła. Następnie dokonał aktu poświęcenia figury Chrystusa Zbawiciela, która ustawiona została przy świątyni na będzińskim Wzgórzu Zamkowym.

Z zamierzchłej przeszłości

Homilia wygłoszona podczas Mszy św. przez ks. prał. dr. Tadeusza Matrasa, który od wielu lat w sposób szczególny związany jest z parafią pw. Świętej Trójcy, poświęcona była historii tej wspólnoty ze szczególnym uwzględnieniem wydarzeń z ostatnich czterech wieków. Przy tej okazji warto przypomnieć najważniejsze wydarzenia z dziejów będzińskiej wspólnoty.

Pierwsza wzmianka o istnieniu parafii pochodzi z 1308 r., choć zapewne placówka istniała już wcześniej. Kościół zamkowy, który obecnie należy do parafii pw. Świętej Trójcy, został wzniesiony w 1365 r. w stylu gotyckim. Patronat nad parafią i świątynią sprawowali wówczas polscy królowie. W XVI w. rozbudowano kościół zamkowy do obecnej wielkości, dobudowując do niego nawę i wieżę. Całe miasto zawrzało w roku 1560, kiedy to sekta ariańska siłą zajęła parafialną świątynię. Ludność katolicka wybudowała wtedy poza murami miejskimi niewielką, drewnianą kaplicę pw. Tomasza Becketa, który do dzisiaj stoi na starym cmentarzu. Pod koniec XVI w. kościół mocno zniszczony i zdemolowany wrócił w ręce katolików. Rozpoczął się żmudny proces odbudowy zniszczonej świątyni, zakończony w 1601 r. W czasie najazdu szwedzkiego całe miasto oraz kościół zostały spalone. Nowo odbudowana świątynia otrzymała wystrój barokowy.

W znaku zbawienia

Figura Chrystusa Króla już wcześniej stała na placu kościelnym, przy lipie. Jednak w roku 1972, przy przerabianiu wejścia na cmentarz kościelny, trzeba było przesunąć figurę ufundowaną w 1888 r. przez będzińskich górników jako wotum za ocalenie z katastrofy górniczej. Powstała propozycja, aby ją ustawić przed wikariatem. Przystąpiono więc do przenoszenia figury. Jednak nieuwaga pracowników, a także nieumiejętność wykonywania tego rodzaju pracy doprowadziły do jej uszkodzenia. Przy nieostrożnym zdejmowaniu z cokołu, figura wysunęła się z linowych umocnień i upadła na ziemię. Wyrzeźbiona w piaskowcu nie wytrzymała siły uderzenia i popękała.

Dopiero teraz, po niemal 30 latach, zrodziła się koncepcja wzniesienia przy parafialnej świątyni nowej figury - pomnika. Inicjatorem przedsięwzięcia jest proboszcz parafii, ks. Andrzej Stępień. "Nowa figura Zbawiciela stanęła na będzińskim Wzgórzu Zamkowym dla upamiętnienia wydarzeń z historii parafii sprzed 400 lat oraz w nawiązaniu do pierwotnej figury Chrystusa ufundowanej ponad 100 lat temu przez tutejszą górniczą brać" - mówił podczas uroczystości Ksiądz Proboszcz. Figurę wykonano w Zakładzie Sztuki Kościelnej w Piekarach Śląskich. Doprowadzenie do szczęśliwego finału tej szlachetnej idei było możliwe dzięki finansowemu zaangażowaniu parafian oraz indywidualnych sponsorów.

Wzniesienie pomnika jest zewnętrznym przejawem wiary będzińskich wiernych i widocznym znakiem, że z Chrystusem wkraczają w nowy wiek i nowe tysiąclecie, oddając się w Jego opiekę i polecając Jego błogosławieństwu. Zbawca, tak jak przed stuleciem, znów spogląda z Góry Zamkowej na królewskie miasto, strzeże kościoła i miejscowej ludności. Trzymanym zaś w ręku krzyżem zdaje się wskazywać na trud i cierpienie życia ludzkiego. Pogodne oblicze Jezusa sygnalizuje, że w znaku zbawienia wierny lud odniesie nad wszystkim zwycięstwo.