Sympozjum rozpoczęło się Mszą św. pod przewodnictwem kard. Stanisława Nagyego. W wygłoszonej homilii kard. Nagy odwołał się do postaci bł. Karoliny Kózkówny i św. Stanisława Kostki: „Tyle ich dzieli: czas, w którym żyli, pochodzenie społeczne, rodzaj śmierci, ale ważniejsze jest to, co ich łączy, a łączy ich paradygmat świętości, sposób właściwego zagospodarowania dzieciństwa i młodości”. W kontekście tych dwóch postaci - patronki dnia oraz pochodzącego z Rostkowa w diecezji płockiej Stanisława Kostki - Kaznodzieja odniósł się do współczesnych zagrożeń przeżywania okresu dziecięcego i młodości. To zagrożenie, wręcz zagrożenie życia, rozpoczyna się już od okresu prenatalnego, bo dzieci zabijane są w łonach matek. Świat współczesny ma też sobie wiele do zarzucenia w sprawach traktowania dzieci i młodzieży, które są w różny sposób wykorzystywane. „Czy możemy ze spokojem patrzeć w ich oczy?” - pytał Kardynał. Męczeńska śmierć bł. Karoliny była zwieńczeniem jej całego życia, w którym od najmłodszych lat realizowała świętość. Podobnie było w życiu św. Stanisława, który konsekwentnie od najmłodszych lat dążył do świętości. Dlatego bł. Karolina i św. Stanisław są przykładami realizacji paradygmatu świętości w okresie młodości, są wzorcami stanowiącymi odpowiedź na współczesne zagrożenia, stające przed młodymi ludźmi.
Świadectwo kard. Stanisława Nagyego, zatytułowane Jan Paweł II - świadek tożsamości chrześcijaństwa zakończyło przedpołudniową sesję pierwszego dnia sympozjum. Jako świadek wiary Ksiądz Kardynał skoncentrował się w nim na okolicznościach powstania i wymowie bardzo osobistych dokumentów, które Jan Paweł II tworzył jako papież: począwszy od pierwszego wywiadu, którego udzielił Andre Frossardowi, poprzez Przekroczyć próg nadziei, Dar i Tajemnicę oraz Wstańcie, chodźmy aż po Tryptyk Rzymski, który kard. Nagy zinterpretował jako poetycki traktat przypominający ludziom prawdę o Bożym miłosierdziu.