Reklama

Historia

Prof. Żaryn: niezłomność bp Tokarczuka była efektem wiary

[ TEMATY ]

historia

ludzie

pogrzeb

sylwetka

www.przemyska.pl

Niezłomność bp. Tokarczuka była efektem wiary, która mu podpowiadała, że nie ma kompromisu z każdą doktryna i każdą postawą - ponieważ w niektórych doktrynach i postawach jest obecny diabeł - mówi prof. Jan Żaryn w wywiadzie dla portalu Stefczyk.Info Podajemy jego treść:
Stefczyk.Info: Czym wyróżniał się arcybiskup Ignacy Tokarczuk na tle polskiego duchowieństwa?

Przede wszystkim był przedstawicielem tego pokolenia biskupów, którzy jako młodzi ludzie, doświadczyli dwóch totalitaryzmów, zarówno niemieckiego, jak i sowieckiego i w związku z tym w sposób jednoznaczny, bez cienia wątpliwości potrafili się odnaleźć w rzeczywistości powojennej i w długim trwaniu komunizmu. To odnalezienie się polegało na tym, że wiedzieli, iż misją Kościoła w Polsce jest przede wszystkim obrona wiary, katolicyzmu, ale też ochrona polskości. To jest przedstawiciel tej grupy biskupów na czele której stał starszy od niego kardynał Stefan Wyszyński i druga postać bardzo bliska Tokarczukowi – Jan Paweł II. Niewątpliwie bp Tokarczuk, bardzo nowocześnie i bardzo elastycznie – ale w tym dobrym tego słowa znaczeniu – potrafił zrozumieć nowe wyzwania dla Kościoła,dla hierarchii. W jego dorobku podkreśliłbym: plan diecezjalny budowy kościołów i kaplic na terenie diecezji przemyskiej bardzo trudnej dla wierzących. Wierni mieli tam często bardzo daleko do najbliższej świątyni, kościółka, czy nawet porzuconej cerkwi greko-katolickiej. A jednocześnie był to region, który w okresie komunizmu mocno się urbanizował i industrializował, w związku z czym powstawały nowe osiedla czy nawet całe miasta fabryczne. I te nowe społeczności nie chciały się integrować bez obecności Boga i Kościoła. Program bpa Tokarczuka, aby wierni nie mieli dalej niż 5 km do najbliższej świątyni był bardzo skutecznie realizowany – od samego początku, tj. od końca lat 60tych. Ten jego plan został natychmiast skonfrontowany z bardzo brutalną reakcją ze strony komunistycznej władzy.

Reklama

Biskup był obiektem prześladowania służby bezpieczeństwa....

Między innymi właśnie za te budowy i konsekracje kościołów, czy kaplic. To był wyścig: pod parasolem ochronnym biskupa wierni tworzyli komitety budowy kościołów i kaplic, z drugiej strony milicja i sb poprzez agenturę dowiadywali się gdzie mają być budowane te świątynie, i próbowali rozbijać te komitety, czy wręcz pacyfikować ludność. To bardzo mocno integrowało wiernych wokół biskupa i można powiedzieć, że właśnie te komitety budowy kościołów na terenie diecezji przemyskiej były dobrym doświadczeniem praktycznego oporu przeciw komunizmowi. Toteż jeśli szukamy różnych nazw w latach 70- tych określających tzw. opozycję demokratyczną, mówimy o KORze, ROPCiu, RMP to trzeba pamiętać, że w gruncie rzeczy fundamentem tych różnych struktur oporu społecznego były właśnie komitety budowy kościołów tworzone na terenach parafii erygowanych przez biskupa.

W jaki sposób szykanowano biskupa?

Represje, które stosowano to były przede wszystkim pomówienia, wobec których był praktycznie bezbronny, bo prasa komunistyczna nie dopuszczała sprostowań. Sugerowano, że miał być zwolennikiem nacjonalistów ukraińskich, z drugiej, ze był kolaborantem gestapo, że działał przeciw interesom państwa polskiego. Te pomówienia miały doprowadzić do obniżenia jego autorytetu.

Ale to się nie udało..

Nie powiodło się. Ale skutki negatywne były. Między innymi abp.Tokarczuk opowiadał mi jak bardzo boleśnie odczuwał skutki tych pomówień na terenie Stolicy Apostolskiej za czasów pontyfikatu Pawła VI. Chodziło m.in o to, że gdy w latach 70tych przyjeżdżał do Polski abp. Luigi Poggi, którego zadaniem był nawiązywanie roboczych relacji z rządem komunistycznych to władze PRL stawiały jako przeszkodę postać bpa Tokarczuka. Sugerowały, że Stolica Apostolska powinna wymienić go na mniej konfliktowego i niestety to nie pozostawało bez echa. W Watykanie dawano biskupowi do zrozumienia że nie powinien utrudniać tych rozmów. Już to zdanie " nie powinien utrudniać" stawiało go w szeregu winowajców, co on odczuwał bardzo boleśnie. Zawsze kończył te wspomnienia tym, że już po 89 roku abp Luigi Poggi przeprosił go, tzn, stwierdził – to ty metropolito przemyski , miałeś rację.

Reklama

Biskup Tokarczuk był też jedną z najważniejszych postaci Episkopatu Polski, bo zaraz gdy został biskupem miła wejść do Komisji Wspólnej Episkopatu Polski i Rządu. Władze komunistyczne zareagowały ostro i odmówiły zasiadania w komisji dopóki będzie w niej bp Tokarczuk, w związku z tym komisja przestała funkcjonować. Od samego początku bp. Tokarczuk był uznawany przez władze za najbardziej antyreżimowego biskupa. I w jakiejś mierze mieli rację. Zasiadał też w Radzie Głównej Episkopatu Polski – takim ciele, które zwoływał prymas. A była to najważniejsza grupa biskupów kardynałów, która podejmowała wiążące decyzje ws. Kościoła, które potem znajdowały wyraz w komunikatach, listach pasterskich ect. Byli to więc najbardziej zaufani biskupi kardynała Wyszyńskiego i Wojtyły.

Niezłomna postawa biskupa Tokarczuka nie była czymś oczywistym w polskim Kościele. Z czego ona wynikała? Wyłącznie z doświadczeń wojennych?

Jedna kwestia to doświadczenie kapłana lwowskiego i seminarzysty, doświadczenie wojennego losu w diecezji lwowskiej, która przeszła przez okupację niemiecką i sowiecką i jeszcze rzeź wołyńską. To niezła dawka doświadczeń, jeśli chodzi o rozpoznanie zła. Myślę, że abp Tokarczuk, właśnie dzięki temu rozpoznał zło, wiedział, gdzie ono jest i ze nie wolno mu ulegać. Że nie wolno paktować z diabłem. Ta jego niezłomność była efektem wiary, która mu podpowiadała że nie ma kompromisu z każdą doktryna i każdą postawą. Ponieważ w niektórych doktrynach i postawach jest obecny diabeł.

Reklama

Ta niezłomność budziła jednak kontrowersje...

Od lat 70 tych w postawie biskupa Tokarczuka bardzo wyraźna jest ochrona polskości. Był opiekunem tych, którzy byli poddawani represjom ze strony władz komunistycznych, a którzy jednocześnie chronili polskość i byli ludźmi żyjącymi w prawdzie. Nawet jeśli się z nimi nie we wszystkim zgadzał. Był bardzo otwarty na środowiska KOR, ROPcia, rolników.

Był bardzo renesansowym biskupem jeśli chodzi o kontakt ze światem świeckim,ale wszystko to wynikało z chęci niesienia pomocy tym, którzy żyli w prawdzie i uczciwości.

Zdecydowania otwarta postawa Tokarczuka i i przyjmowanie pod opiekę osób nieraz odległych od Kościoła nie było do końca akceptowane przez innych członków Episkopatu. Znam dokumenty świadczące o napiętych relacjach pomiędzy nim a sekretarzem episkopatu biskupem Bronisławem Dąbrowskim. Niewątpliwie te napięcia istniały, m.in. w sprawie stosunku Kościoła do opozycji przed sierpniem 80' roku.

Także ostre kazanie biskupa podczas pielgrzymki rolników indywidualnych we wrześniu 82' roku - bardzo odważne, jednoznaczne, piętnujące zło - nie do końca wpisywało się w postawę prymasa Glempa, który widział potrzebę utrzymania odpowiedzialności za to, żeby nie prowokować, żeby krew się w Polsce nie lała. Choć obaj myśleli to samo na temat komunizmu były miedzy niemi różnice co do taktyki. Biskup Tokarczuk z pewnością nie był tu łatwym towarzyszem pracy wewnątrz Episkopatu Polski.

2013-01-02 12:15

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Orzech – portret bez retuszu

Jubileusz jest po to, by świętować. Jubilat jest po to, by otrzymać prezent. Ks. Stanisławowi Orzechowskiemu z Wrocławia, z okazji 50-lecia kapłaństwa, wręczamy zatem portret jego samego, uprzedzając jednak, że jest to obraz niepełny, kreska ledwie, mały szkic. Portretowanie fenomenu, jakim jest ks. Orzechowski, od razu skazane jest na niepowodzenie. W małym kadrze gazetowej strony nie zmieszczą się dokonania i cechy człowieka, który od 50 lat walczy o obecność Boga w sercu setek ludzi. Walczy z ambony – jego przepowiadanie znane jest nie tylko w Polsce, ale też w Dublinie, Wiedniu, Edynburgu, Coventry, Oslo. Walczy jako pielgrzym – niezmiennie od 1981 r. jako Główny Przewodnik Pieszej Pielgrzymki z Wrocławia na Jasną Górę i corocznej Pielgrzymki do Grobu św. Jadwigi w Trzebnicy, pomysłodawca i kierownik pielgrzymki do Ostrej Bramy. Walczy jako duszpasterz studentów – od 47 lat w DA „Wawrzyny” we Wrocławiu. To dla studentów wymyślił „Kurs anty-małżeński”, przygotowujący do zawarcia sakramentu małżeństwa. Obecnie odbywają się trzy cykle w ciągu roku, na których spotyka się ok. 150 par narzeczonych. Walczy jako spowiednik – od wielu lat przychodzi z tą posługą do kleryków wrocławskiego seminarium. Księże Stanisławie, Orzechu – oto Ty, sportretowany z ukrycia.

W 1939 r. w Kobylinie, tuż przy ulicy, stał dom – prostokątna bryła z drzwiami pośrodku i czterema oknami. Niski, z pokojami na poddaszu. To tu 7 listopada, dwa miesiące po wybuchu II wojny światowej, urodził się Stanisław Orzechowski. Niedaleko domu był rynek z ratuszem i kościół św. Stanisława, w którym 5 lipca 1964 r. młody kapłan odprawił prymicyjną Mszę św.

CZYTAJ DALEJ

Msza św. krok po kroku

Rozumienie znaków i symboli, gestów i postaw pozwala nam świadomie i owocnie uczestniczyć we Mszy św.

Każdy, kto poważnie traktuje swoje chrześcijaństwo, wie, że we Mszy św. należy uczestniczyć. Ale nie wszyscy zadają sobie pytanie, czym owo uczestnictwo jest i co należy zrobić, aby stało się ono świadome, czynne i owocne, czyli właśnie takie, jakie powinno być. Na pewno odpowiednie uczestnictwo nie ogranicza się jedynie do wypełnienia pierwszego przykazania kościelnego, czyli do fizycznej obecności w kościele w każde niedzielę i święto nakazane. Aby prawdziwie uczestniczyć we Mszy św., nie wystarczy także być tylko skupionym i pobożnym oraz gorliwie się modlić. To zbyt mało, a nawet można powiedzieć, że nie do końca o to by chodziło. Warto więc przyglądnąć się naszemu uczestnictwu we Mszy św. i spróbować odnaleźć, co w niej jest naprawdę ważne.

CZYTAJ DALEJ

Biskupi z południa Brazylii z wizytą ad limina u papieża

2022-09-24 16:25

[ TEMATY ]

Watykan

Adobe Stock

Dwie godziny trwało spotkanie Ojca Świętego z 25 biskupami z Brazylii. Przybyli oni w ramach wizyty ad limina Apostolorum z południowych prowincji tego kraju: São Paulo, Aparecidy i Sorocaby. W czasie spotkania poruszono takie tematy jak synodalność, opieka nad księżmi, bliskość w stosunku do ludzi, problemy i konflikty targające diecezjami odwiedzających hierarchów oraz braterskie relacje między nimi samymi.

Spotkanie miało charakter „bardzo przyjemnej rozmowy z wielką wolnością i spontanicznością, na które pozwolił papież” – jak podkreślił arcybiskup São Paulo, kard. Odilio Pedro Scherer. Dodał, że sam Franciszek odznaczał się wielką otwartością w trakcie wydarzenia. Po wysłuchaniu hierarchów Ojciec Święty skierował do nich słowa porady, zachęty i wsparcia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję