W Niepokalanowie powstaje pierwsze w Polsce Światowe Centrum Modlitw o Pokój. O wyjątkowości tego miejsca rozmawiamy z o. Andrzejem Sąsiadkiem OFMConv, proboszczem z Niepokalanowa.
- Chcieliśmy stworzyć kaplicę adoracji w Niepokalanowie. Powstał piękny projekt - Maryja z Jezusem Eucharystycznym w sercu. Okazało się, że siostra z archiwum przesłała zdjęcia i list św. Maksymiliana z 34 roku, kiedy był w Japonii. Pisał wówczas, że wyobraża sobie piękną bazylikę, w środku figurę Niepokalanej a pomiędzy jej rękami Monstrancja w ciągłym wystawieniu Pana Jezusa. Dla mnie to było wielkie proroctwo, które się wypełniło - mówi o. Andrzej Sąsiadek OFMConv.
- Pierwszy ołtarz powstał w Ziemi Świętej. W Medjugorie powstał drugi ołtarz. Pomyślano, że trzeba się modlić o pokój, bo tego chce Pan. To jest sedno, kiedy Pan zmartwychwstał, to nie były słowa wyrzutu, gdzie byliście, tylko powiedział "Pokój Wam" - podkreślił.
- Chodzi nie tylko o brak wojny, ale o pokój, który jest potrzebny w moim sercu i, który przekłada się na rodzinę, Ojczyznę i świat - zaznaczy.
- Boję się tego, że nie doceniam świętości miejsca, w którym jestem. Stykam się ze świętością na co dzień - mówi.
- Módlcie się nie tylko o to, by to miejsce powstało, ale żebyśmy nie zmarnowali szansy. Żeby to był taki drugi Asyż. To może będzie taki polski Asyż w Niepokalanowie. Zapraszam 1 września, na dzień konsekracji. Chcemy tego dnia modlić się o pokój - podsumował.
Wręczenie medali 65-lecia Honorowego Krwiodawstwa PCK
IX Ogólnopolskie Spotkanie Środowisk Kolbiańskich w Niepokalanowie.
Wydarzenie odbyło się 21. września. Tego dnia już o godz. 7.00 rozpoczęła swoją pracę Stacja Okolicznościowa Polskiego Związku Krótkofalowców. - Do godz 15.00 nawiązywano łączność z krótkofalowcami z całego świata informując ich o odbywającym się spotkaniu środowisk, którym patronuje św. Maksymilian Maria Kolbe, w Niepokalanowie. Stacja pracuje na znaku patrona SP3RN i przez najbliższy rok będzie właśnie na nim informowała o planowanym w następnym roku X Spotkaniu Środowisk Kolbiańskich – powiedziała „Niedzieli” Justyna Włudarek, sekretarz i wiceprzewodnicząca Komitetu Organizacyjnego.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
