Od 8 do 10 października w ramach Jesiennych Dni Duszpasterskich w Sosnowcu, Jaworznie i Olkuszu kapłani diecezji sosnowieckiej mieli możliwość wysłuchania wykładu ks. dr. Leszka Slipka oraz wzięcia udziału w otwartej dyskusji na temat: "Udział parafii w Synodzie Diecezjalnym"

AGNIESZKA RACZYŃSKA-LOREK: - Jest Ksiądz Doktor autorem książki pt. "Parafia jakiej pragnę". Jaka jest Księdza wizja parafii katolickiej trzeciego tysiąclecia?

KS. DR LESZEK SLIPEK: - Parafia jutra to parafia obdarzona silną duchowością, to kościół modlitwy, który oddaje cześć nieskończonemu Bogu, to wspólnota, w której Pismo Święte czyta i rozważa się indywidualnie, w grupach i wspólnotach, której sercem jest liturgia, medytacja, troska o ubogich oraz umiejętność rozeznania wskazań Ducha Świętego i znaków czasu. Parafia przyszłości to taka, w której członkowie ruchów kościelnych i nowych wspólnot włączają się we wspólnotę duszpasterskich działań Kościoła lokalnego. Szukam parafii, która rozumie, że wiara nie może być defensywna tzn. nie może ograniczać się do pełnego niepokoju i udręki strzeżenia małej trzódki, ale ma odwagę głosić orędzie Chrystusa. Parafia trzeciego tysiąclecia to taka wspólnota wiary, w której - myśląc o wszystkich - nie traci się z oczu jednostki i gdzie spotyka się chrześcijan, którzy osiągnęli głęboką świadomość potrzeby sakralnego wymiaru życia swojego i wspólnoty. Pragnę takiej wspólnoty, w której ludzie świeccy będą czuli bliskość kapłanów, którzy mimo swojej przeciętności i ludzkiej nędzy pomagają ludziom odczuć, że Bóg, którego kochają, jest bliżej, niż przypuszczali.

- Jednym z przedsięwzięć, jakie warto podejmować w praktyce duszpasterskiej w parafii, aby odpowiedzieć na potrzeby różnych grup społecznych katolików naszych czasów oraz aby dotrzeć do ludzi mających letni stosunek do Boga, jest zorganizowanie Forum Parafialnego. Jest Ksiądz Doktor pierwszym człowiekiem w Polsce, który zdecydował się na zwołanie takiego Forum w swojej parafii. Jakie są jego cele i zadania?

- Podstawowym celem Forum Parafialnego jest zaktywizowanie wszystkich wiernych do włączenia się w życie Kościoła lokalnego oraz podjęcie prób rozwiązania problemów nurtujących go. Chodzi o to, aby parafianie wspólnie zastanawiali się i dyskutowali, w jaki sposób człowiek wierzący ma być chrześcijaninem w dzisiejszej epoce. Takie Forum śmiało można nazwać synodem parafialnym, bowiem jego przygotowanie, rozumienie i przeprowadzenie, podobnie jak na szczeblu diecezji, ma służyć dochodzeniu do samouświadomienia sobie bycia Kościołem. I to jest cel główny, najważniejszy.

- Jaką drogę powinien mieć synod diecezjalny?

- Na początek wskazane byłoby, aby każdy proboszcz swoim parafianom językiem prostym, codziennym i nieskomplikowanym wyjaśnił, czym w ogóle jest synod, jakie są jego założenia i zadania, bo niestety wydaje się, że ludzie nie mają o tym większego pojęcia. W okresie przygotowania do synodu warto by było, żeby do wszystkich parafian w diecezji został skierowany list biskupa - w tonie ciepłym, serdecznym, wręcz osobistym. Dobrze by również było, aby list ten kończył się apelem do wiernych, by zgłosili swoim duszpasterzom problemy, które w największym stopniu absorbują ludzi tego Kościoła lokalnego. Później dobrze byłoby, żeby każdy proboszcz poprosił swoich wiernych o odpowiedź na pytanie, czego oni jako dojrzali katolicy XXI w. oczekują od swojej parafii. Następnie na tej podstawie opracowany materiał trzeba by przekazać do sekretariatu synodu. Dobrze by również było, by księża wikariusze i proboszczowie przekazali własne spostrzeżenia wynikające z osobistych obserwacji swoich wspólnot parafialnych. Sekretariat zbiera interwencje członków komisji synodalnych, ciekawsze wypowiedzi ludzi świeckich i duchownych i mógłby wydać akta synodalia, zawierające interwencje członków komisji synodalnych, a także wypowiedzi ludzi świeckich i duchownych, co byłoby niezwykle pomocne przy przełożeniu dokumentów synodu diecezjalnego na życie parafialne.

- Jakie zagadnienia uznałby Ksiądz za konieczne do przedyskutowania w ramach synodu diecezjalnego?

- Niewątpliwie do takich należy sprawa priorytetów w działalności duszpasterskiej parafii, problem utraty głębokiego kontaktu z Bogiem i Kościołem, następnie sprawa nienakładania się sakramentów pokuty i Eucharystii, dalej poszukiwanie najlepszego sposobu dbania o materialne potrzeby Kościoła. Ważnym tematem jest również katecheza okołosakramentalna ze szczególnym uwzględnieniem faktu, że sakramenty nie są końcem, jak się niektórym wydaje, ale początkiem.

- Dziękuję za rozmowę.