Na wstępie Franciszek zauważył, że istnieje odpoczynek prawdziwy i fałszywy. Przypomniał, że rozrywka stała się dziś niemal celem życia wielu ludzi, ale „chociaż człowiek nigdy nie odpoczywał tak wiele, jak dzisiaj, to jednak nigdy nie doświadczył tyle pustki, jak dzisiaj!” – stwierdził papież.

Ojciec Święty wskazał, że zgodnie z nakazem przykazania odpoczynek powinien być czasem kontemplacji, uwielbienia, aby spojrzeć na rzeczywistość i powiedzieć: jakże piękne jest życie! „Odpoczynkowi, jako ucieczce od rzeczywistości, Dekalog przeciwstawia odpoczynek jako błogosławieństwo rzeczywistości” – podkreślił Franciszek. Jednocześnie wskazał, że dla chrześcijan centrum Dnia Pańskiego, niedzieli stanowi Eucharystia, co znaczy „dziękczynienie”. „To jest dzień, aby powiedzieć Bogu: dziękuję Ci za życie, za Twoje miłosierdzie, za wszystkie Twe dary. Niedziela nie jest dniem, aby przekreślić inne dni, ale aby je przypomnieć, błogosławić je i pogodzić się z życiem, mówiąc: życie jest cenne; nie jest łatwe, czasami bolesne, ale jest cenne” – powiedział papież.

Franciszek wskazał na konieczność pogodzenia się ze swoją historią, z faktami, których się nie akceptuje, z trudnymi aspektami egzystencji. „Prawdziwy pokój nie polega bowiem na zmienianiu swoich dziejów, ale przyjęciu ich i docenieniu” – stwierdził papież. Przypomniał, że często doświadczaliśmy pocieszenia od chrześcijan chorych, pokornych i ubogich, którzy obdarzyli nas wyjątkową radością serca i pokojem, mających posmak wieczności.

Ojciec Święty zaznaczył, że życie staje się piękne, kiedy zaczynamy dobrze o nim myśleć, bez względu na naszą historię. „Gdy możliwe jest złożenie w darze wątpliwości: wszystko jest łaską, a ta święta myśl kruszy wewnętrzny mur niezadowolenia, inaugurując autentyczny odpoczynek. Kiedy otwieramy serce na Opatrzność i odkrywamy, że prawdą jest to, co mówi Psalm: «Dusza moja spoczywa tylko w Bogu» (62, 2)” – powiedział Franciszek na zakończenie dzisiejszej katechezy.